Blog > Komentarze do wpisu

Wacław Zimpel Quartet, 19.04.2013

***

W bardzo specyficznym miejscu jakim jest sala zwana ''Małym Domem Kultury'' w poznańskim klubie ''Dragon'' odbyła się koncertowa premiera nowej płyty jednej z najwybitniejszych postaci dzisiejszej awangardy jazzowej Wacława Zimpla i jego międzynarodowego kwartetu, jaki tworzy czwórka wyjątkowych instrumentalistów, których łączą podobne muzyczne fascynacje: Wacław Zimpel, Klaus Kugel, Krzysztof Dys i Sydney Christian Ramond.

***

W ramach promocji nowej płyty zatytułowanej ''Stone Fog'' kwartet Wacława Zimpla odbywał mini trasę koncertową, w ramach której muzycy wystąpili w Berlinie, Poznaniu, Warszawie, Gdyni i Wrocławiu. Wybrałem się rzecz jasna na poznański koncert kwartetu 19 kwietnia jaki okazał się bardzo kameralnym spektaklem dla wyjątkowo nielicznego grona słuchaczy. Biorąc pod uwagę rangę wydarzenia i sprzyjającą wydawać by się mogło porę (piątkowy wieczór) zaskakujacą okazała forma koncertu i specyficzne miejsce w jakim się odbył. Rozumiem, iż muzyka jaką od lat tworzy Wacław Zimpel to sztuka niszowa, mająca już w swych założeniach trafić do elitarnego kręgu odbiorców. Jednak w przypadku premiery nowej płyty ''Stone Fog'' w jednym z pokojów (zwanym nie wiadomo dlaczego ''Małym Domem Kultury'') na piętrze staromiejskiej kamienicy nad klubem ''Dragon'', wszelkie granice zostały chyba przekroczone. Swoją drogą zdaję sobie sprawę z tego, iż miejsce to otaczane jest przez grono osób swego rodzaju kultem. Niemniej jednak uważam, iż pewne wydarzenia muzyczne godne są bogatszej oprawy i troski o to, aby wyszukane, precyzyjnie opracowane i kunsztowo wykonane kompozycje, do jakich bez wątpienia zaliczyć można muzykę Wacława Zimpla, trafiły do odbiorcy w godny sposób. Na szczęście, mimo wszelkich niedogodności muzyka obroniła się sama.
Wacław Zimpel to klasycznie wykształcony klarnecista, współpracujący z jazzową czołówką międzynarodowej sceny muzyki improwizowanej jak choćby: Ken Vandermark, Joe McPhee, Steve Cohn, Perry Robinson, Bobby Few, Mikołaj Trzaska czy Marcin Masecki. Jego projekt z Timem Daisym „Four Walls” został uznany płytą roku 2008 w ankiecie serwisu „Diapazon”, natomiast pierwsza płyta jego kwartetu Undivided została entuzjastycznie przyjęta, a Wacław Zimpel został jako pierwszy polski muzyk jazzowy uhonorowany przez All About Jazz tytułem Best New Release 2010 za wspomnianą płytę ''Passion''. W roku 2011 ukazała się kolejna płyta formacji Undivided (''Moves Between Clouds'', 2011) nagrana wspólnie z legendą klarnetu: Perry Robinsonem oraz perkusistą Klausem Kugelem, a doskonały koncert formacji podczas ''Tzadik Poznań Festival 2011'' był jednym z najważniejszych wydarzeń jazzowych w 2011 roku. Personalnie łącząc projekty Undivided i nowy kwartet Wacława -w obu składach pojawia się Klaus Kugel.
Klaus Kugel należy do najbardziej cenionych i doświadczonych niemieckich perkusistów. Współpracował jak dotąd z cała plejadą artystów jazzowych jak choćby Tomasz Stańko, Vyacheslav Ganelin, Charlie Mariano, Michel Pilz, Theo Jörgensmann, Kenny Wheeler, Bobo Stenson, Perry Robinson, Burton Green czy Bobby Few. Od 1989 współpracuje na stałe z litewskim saksofonistą Petrasem Vysniauskasem tworząc rozliczne projekty.
Skład kwartetu uzupełnili: znany z formacji Soundcheck i współpracy z Jerzym Milianem -pianista Krzysztof Dys, oraz kontrabasista Sydney Christian Ramond.


Jak można się było spodziewać program koncertu wypełniły długie, rozimprowiowane utwory nawiązujące zarówno do etnicznych poszukiwań Wacława Zimpla jakim poświęca się od zawsze (choćby projekty ''Muzyka Żydów z Jemenu'', ''Muzyka Żydowskiej Diaspory w Indiach'' czy trio Gania/Zerang/Zimpel), jak i oparte na poszukiwaniach muzycznych z pogranicza free i awangardy. Zaskakującym atutem wykonywanych premierowo kompozycji była z wielkim rozmysłem i fantazją zakamuflowana melodyka, jaka docierała do nas wprost z pięknie budowanej ściany dźwięków i swego rodzaju ulotne piękno jakie dotrzec można było podczas kontemplacyjnego wsłuchania się w całą gamę dobiegających do słuchacza dźwięków.
Niejednokrotnie dane mi było podziwiać muzyczny świat Klausa Kugela jakim dzieli się od czasu do czasu z nami podczas rozlicznych swych projektów muzycznych. Również w programie ''Stone Fog'' ten wyjątkowy muzyk okazał się niezwykle znaczącym współtwórcą całego muzycznego spektaklu, a w moim subiektywnym odczuciu podczas koncertu był obok Zimpla postacią równorzędną. Otoczony rozmaitymi, nie na co dzień spotykanymi w arsenale bębniarzy, wymyślnymi ''zabawkami'' kreował dźwięki dalece wybiegające poza powszechny schemat postrzegania perkusji jako instrumentu rytmicznego. Choć zarówno Klaus Kugel jak i inny współpracujący z Zimplem perkusista Michael Zerang, dysponują niezwykłą techniką i warsztatem -ich sposób postrzegania muzyki różni się zdecydowanie. Wacław Zimpel angażując do swego najnowszego projektu właśnie Klausa Kugela, dokonał wspaniałego wyboru dopasowując charakter projektu ''Stone Fog'' do indywidualnych predyspozycji muzyka.


Wobec siły niezwykłego tandemu jaki tworzyli Zimpel i Kugel na scenie (a raczej w tym przypadku parkiecie), nieco w cieniu pozostali dwaj znakomici skądinąd instrumentaliści: Krzysztof Dys i Sydney Christian Ramond.
''Każdego z Muzyków można było podziwiać jako odrębną wspaniałą jednostkę, a jednocześnie zespół tworzył wspaniała jedność, harmonię. Wyczuwało się bliskość wszechobecnej Natury, będącej wspaniałą harmonią wszystkich istot, takie najdoskonalsze Dobro w najpiękniejszej postaci. Całkowite oderwanie od teraźniejszości, jakby ciało zostało uśpione, a duch latał wysoko nad ziemią, poza czasoprzestrzenią. Taka Muzyka to najwspanialsza religia świata, dająca oczyszczenie. Marta''. Nic dodać nic ująć.

P.S. Niestety promowanej podczas koncertu płyty ''Stone Fog'' nie można było nabyć w trakcie imprezy. Mam jednak nadzieję, iż płyta dotrze do mnie wkrótce i wrażeniami z jej przesłuchania podzielę się wkrótce w tym miejscu.

Wacław Zimpel Quartet, 19.04.2013 -Dragon MDK, Poznań

skład:
Wacław Zimpel - klarnety
Krzysztof Dys - fortepian
Sydney Christian Ramond - kontrabas
Klaus Kugel - perkusja

___________________________________________________________________________ 

PRIVATE COLLECTION

  

___________________________________________________________________________

 NOWOŚĆ !

Glod / Piket / Tokar / Kugel: Op Der Schmelz Live /2013 (2010), Nemu/
Dredger Of Pig Rolls; Lviv; Budmo, Hay!; Nazar; Op Der Schmelz; Still Alive

W lutym 2010 roku wraz z wyjątkowym saksofonistą Roby Glodem, nowojorską pianistką Robertą Piket i znanym z koncertów w Polsce ukraińskim kontrabasistą Markiem Tokarem, Klaus Kugel zagrał wyśmienity koncert w Centrum Kultury w Luksemburgu (mieszczącym się w starej hali fabrycznej odlewni), który po ponad trzech latach ukazał się na płycie wydanej nakładem Nemu Records.
Wraz z Markiem Tokarem, Kugel współpracuje od dawna współtworząc takie konstelacje jak Undivided i Five Spot czy trio z Andre Pabarciute (album ''Varpai'', 2010). Obaj artyści z kolei wraz z Robertą Piket mają za sobą rozliczne koncerty, w tym doskonały występ podczas Festiwalu Jazzowego ''BEZZ'' we Lwowie wydany na albumie ''Poltva'' (2008).
Album ''Op Der Schmelz Live'' wypełniają cztery kompozycje Roby'ego Gloda, oraz dedykowana miastu w którym urodził się Klaus Kugel: ''Lviv'' i kończąca całość miniaturka Roberty Piket ''Still Alive'' inspirowana częściowo melodyką hymnu narodowego Ukrainy
Trudno porównywać sposób gry Roby'ego Gloda do któregokolwiek z wielkich mistrzów saksofonu jak Steve Lacy czy John Coltrane. Muzyk idealnie wypracował bowiem swój własny niepowtarzalny styl gry zarówno na instrumencie altowym jak i sopranowym, poparty doskonałą intonacją i wybitną wirtuozerią.
Fortepian Roberty Piket potrafi zabrzmieć niemal intymnie (przepiękna, liryczna kompozycja ''Nazar''), jak i porazić agresywnością i energią (''Budmo, Hay!''). Ogromna wyobraźnia improwizacyjna znanej m.in. z płyty ''For the Love of Music'' (1995) nagranej wraz z Lionelem Hamptonem, Wallacem Roneyem, Ronem Carterem i Royem Haynesem, pianistki doskonale uzupełnia brzmienie wielonarodowościowego kwartetu o wyczuwalnego w jej grze ducha Nowego Jorku i stylistyki tamtejszej sceny jazzowej. Świetny popis takiej właśnie estetyki charakteryzuje środkową część rozbudowanej do 18 minut tytułowej kompozycji.
Mark Tokar oprócz tego, iż jest wyjątkowo sprawnym i wrażliwym improwizatorem, potrafi także wyśmienicie kreować linię dla tematów opartych na tradycyjnej melodyce.
Klaus Kugel dysponujący jak zwykle ogromym arsenałem najróżniejszych instrumentów, sprawia iż płyta nie byłaby w swym przekazie tak przekonywująca, gdyby nie jego bezgraniczne zaangażowanie w kreację każdego ulotnego niuansu dźwiękowego.
Powstała przy udziale czterech tak wyjątkowych postaci muzyka łączy w sobie cechy improwizowanej muzyki kameralnej, jazzu i współczesnej kompozycji. Artyści w bardzo zaangażowany sposób komunikują się z sobą przy pomocy kreowanych dźwięków tworząc wypadkową swych muzycznych fantazji i indywidualych poszukiwań. Powstała muzyka robi dzięki temu wrażenie wyjątkowo szczerej i swobodnej, niczym nie ograniczonej wypowiedzi artystycznej.
Dobrze, iż wreszcie w roku 2013 po trzech latach od rejestracji zdecydowano się opublikować ten wyjątkowy materiał.
skład:
Roby Glod - saksofony
Roberta Piket - fortepian
Mark Tokar - kontrabas
Klaus Kugel - perkusja

opisy innych płyt z udziałem Klausa Kugela:

  

________________________________________________________

 NOWOŚĆ !

Bruno HEINEN Sextet: Karlheinz Stockhausen - Tierkreis /CD 2013, Babel Label/
Aries; Taurus; Gemini; Cancer; Leo; Virgo; Libra; Scorpio; Sagittarius; Capricorn; Aquarius; Pisces; Aries.

Muzyka jednego z najwybitniejszych awangardowych kompozytorów XX wieku Karlheinza Stockhausena (1928-2007) ze względu na swą niepowtarzalną strukturę i przekaz niejednokrotnie prowokowała muzyków jazzowych do czerpania z niej inspiracji. Do fascynacji jego twórczością przyznawali się niejednokrotnie tacy artyści jak choćby Miles Davis, Herbie Hancock, Yusef Lateef, Charles Mingus czy Cecil Taylor. Sięgnął po nią również pianista Bruno Heinen, interpretując w wyśmienitym stylu jego cykl kompozycji pierwotnie opracowanych na pozytywki: ''Tierkreis'', będący muzycznymi wizytówkami znaków Zodiaku.
W roku 2011 mieliśmy okazję poznać Heinena jako leadera konstelacji Tinkle Tinkle (doskonały album inspirowany wierszami dla dzieci: ''Dialogues Trio with Julian Siegel'', 2011), w którego składzie znalazła się świetna sekcja rytmiczna, jaką stanowili: basista Andrea Di Biase (znany dzięki wcześniejszej płycie Oltremare Quartet: ''Uncommon Nonsense'', 2011) oraz perkusista Jon Scott. Kompletując skład swego nowego sekstetu Bruno Heinen pełen wspaniałych doświadczeń nabytych podczas współpracy z nimi, nie zastanawiał się ani przez chwilę nad wyborem sekcji. Do zrealizowania ambinego przedsięwzięcia jakim bez wątpienia jest transkrypcja cyklu Stockhausena pianista zaprosił do współpracy także troje innych wyjątkowych artystów wywodzących się z londyńskiej sceny jazzowej, którzy na ''Tierkreis'' stanowią sekcję dętą: trębacza Fulvio Sigurtę, klarnecistę Jamesa Allsoppa (pamiętanego z świetnej płyty ''Aquarium'') i saksofonistę Toma Challengera (znanego z doskonałej płyty z kwartetem Outhouse: ''Straw, Sticks & Bricks'', 2010).
Zgodnie z instrukcjami wielkiego Karlheinza Stockhausena poszczególne części zodiakalnego cyklu ''Tierkreis'' winny być wykonywane począwszy od utworu ilustrującego aktualny w danym okresie znak Zodiaku i na nim cykl powinien się kończyć. Płyta Sekstetu Bruno Heinena rejestrowana była na początku kwietnia, a więc swego rodzaju klamrą spinającą całość jest Baran (Aries).
Płyta niezwykle intrygująca i niejednokrotnie zaskakująca w swym emocjonalnym przekazie. Niejednokrotnie mamy okazję usłyszeć muzykę z oryginalnych, zabytkowych pozytywek, których Bruno Heinen wraz ze swym ojcem, cenionym wiolonczelistą Ullrichem Heinenem są zapalonymi kolekcjonerami.
Muzyka chwilami bardzo delikatna (''Aries''), czasem wręcz zabawna (''Taurus''), innym razem mroczna czy wręcz upiorna (''Sagitarius''). Każdy z instrumentalistów znajduje na ''Tierkreis'' miejsce dla swych indywidualnych improwizacji.
Świetnie brzmi klarnet basowy Jamesa Allsoppa, saksofon Toma Challengera czaruje słuchaczy podczas utrzymanej w konwencji jazzowej ballady (a la Wayne Shorter) kompozycji ''Gemini'', będącej prawdziwą perełką tego albumu, a Fulvio Sigurta w mistrzowski sposób kreuje klimat w trakcie ''Virgo''.
Niejednokrotnie mamy okazję zostać porwani przez wyjątkową rytmikę, która charakteryzuje choćby części ''Leo'', czy funkującą ''Scorpio''.
Ciekawostką, która być może przyczyniła się do szczególnej fascynacji Bruno Heinena twórczością Stockhausena niech będzie fakt, iż rodzice pianisty: wspomniany wcześniej wiolonczelista Ulrich Heinen i skrzypaczka Jacqueline Ross mieli zaszczyt współpracować w latach 70-tych z samym mistrzem Karlheinzem Stockhausenem.
skład:
Bruno Heinen - fortepian, musical box
Fulvio Sigurta - trąbka
James Allsopp - klarnet
Tom Challenger - saksofon
Andrea Di Biase - kontrabas
Jon Scott - perkusja

opisy innych płyt wytwórni Babel Label:

      

________________________________________________________

tekst, fot. i skany: R.R.

poniedziałek, 22 kwietnia 2013, longplay_2010
longplay.blog@gazeta.pl

Polecane wpisy

  • Z katalogu wytwórni DUX (2017/7)

    * Penderecki, Bacewicz, Tansman "Penderecki, Bacewicz, Tansman" to album zawierający utwory na skrzypce i fortepian trojga kompozytorów bezsprzecznie należącyc

  • Przegląd płytowy (2017/11): Made in Poland

    * Atom String Seifert Działalność Atom String Quartet wyłamuje się wszelkim kategoriom i nie mieści w jakichkolwiek powszechnych definicjach muzycznych. Skład

  • Enter Enea Festival, 12-14.06.2017

    * Jazz Forum 6/2017 W czerwcowym (6/2016) numerze Jazz Forum, do którego w wersji dla prenumeratorów dołączono płytę Schmidt Electric: "Live" (więcej o niej w

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ALBUM TYGODNIA

Ethno Port Poznań 2017

______________________________________

P A T R O N A T Y:

______________________________________

AKTUALNE PUBLIKACJE:

______________________________________

R E K O M E N D A C J E :

Poznański Festiwal Młodego Jazzu. Volume 1
(2017)

SCHMIDT Electric
Live

PULCINELLA
3/4 d'once
(2017)

Natalia MOSKAL
Songs of Myself
(2017)

MaBaSo
We will rock U
(2017)

______________________________________

WYTWÓRNIE PŁYTOWE

_________________________________