Blog > Komentarze do wpisu

Rozmaitości: jazz, blues, awangarda

* ALBUM TYGODNIA - ''Amazing Twelve''

Piotr Wojtasik Quartet w składzie jaki poznajemy na albumie ''Amazing Twelve'' istnieje od sześciu lat. Od poczatku istnienia formacji mamy do czynienia z muzyką oscylującą wokół neo-bopu, jazzu lat sześćdziesiątych, muzyką etniczną, a nawet elementami free. Na nowy album sygnowany nazwiskiem Wojtasika czekaliśmy aż cztery lata.
Piotr Wojtasik należy dziś bezwzględnie do czołówki polskich trębaczy jazzowych. W 2008 roku otrzymał Fryderyka w kategorii: Muzyk jazzowy roku i autor najlepszej jazzowej płyty (''Circle'', 2008). Ma na swym koncie poza albumami firmowanymi własnym nazwiskiem, także niezliczoną wręcz ilość płyt w towarzystwie takich muzyków jak: Piotr Baron, Leszek Możdżer czy formacja Young Power, a w nagraniu drugiego jego autorskiego albumu ''Lonely Town'' (1995) wziął udział m.in. sam Jarek Śmietana.
Pamiętam koncert w poznańskim Blue Note (25.02.2012) jaki miał być występem kwartetu Piotra Wojtasika. Lider uległszy dzień wcześniej urazowi kręgosłupa nie mógł wówczas dotrzeć do Poznania. Okazało się jednak, iż pozostali muzycy świetnie poradzili sobie na scenie, a występ okazjonalnego tria, pozostał w mojej pamięci po dziś dzień jako wspaniały wieczór będący okazją przekonania się o możliwościach węgierskiego saksofonisty Viktora Totha, jakiego od tej pory stałem się zagorzałym fanem. Toth od dobrych kilku lat należy do grona najbardziej pożądanych przez europejskie kluby jazzowe muzyków. Często koncertuje też za Oceanem, a pośród artystów z jakimi pojawia się na jednej scenie warto wymienić takie nazwiska jak: William Parker, Henry Franklyn, Rob Brown, Stefan Weeke czy Hamid Drake. To właśnie z ostatnim z wymienionych muzyków Viktor Toth nagrał płytę ''Tartim'' (2010), jaka okrzyknięta została na Węgrzech ''jazzową płytą roku''. Kolejnym jego autorskim albumem była płyta: ''Popping Bopping'' (2011) nagrana wraz z belgijskim trębaczem Bartem Marisem, Matyasem Szandai (kontrabas) i tureckim perkusistą Robertem Ikizem (bohaterem wydanego rok później przebojowego albumu ''Checking In'', 2012). Najnowszy krok na muzycznej drodze ciągle poszukującego nowych rozwiązań węgierskiego wirtuoza to Arura Trio - akustyczne trio bez perkusji, w którego składzie znalazł się wieloletni współpracownik saksofonisty przy rozmaitych projektach - kontrabasista Gyorgy Orban. Owocem tej współpracy jest: ''The Present'' - album nagrany w lutym 2014 roku w Opus Jazz Club w Budapeszcie wypełniony dziewięcioma fenomenalnymi autorskimi kompozycjami alcisty, okrzykniętego w ostatnim czasie jedną z największych nadziei europejskiego jazzu.
Przy kontrabasie w kwartecie Wojtasika słyszymy Michała Barańskiego - laureata dwóch nagród Akademii Fonograficznej „Fryderyk” (albumy ''Umiera Piękno” Agi Zaryan i ''Assymetry” Zbigniewa Namysłowskiego) a w 2008 roku wybranego przez czytelników Jazz Forum najlepszym kontrabasistą roku. Barański ma na swym koncie nagrania wraz z grupą Audiofeeling Band opublikowane przez wytwórnię ACT i udział w nagraniu tak znakomitych albumów jak: "Sanctus Sanctus Sanctus" (2008) i ''Kaddish'' (2011) Piotra Barona. Jego grę podziwiać możemy ponadto na płytach: Bennie Maupina, Zbigniewa Namysłowskiego, Piotra Wyleżoła, Grzecha Piotrowskiego, Macieja Grzywacza i Wojciecha Staroniewicza. Muzyk wchodzi także w skład tria pianisty Michała Tokaja, a jego grę słyszymy na tegorocznym albumie: ''The Sign'' (2014).
Najbardziej doświadczonym i zarazem najstarszym z muzyków kwartetu jest amerykański perkusista John Betsch - w latach 70-tych członek m.in. formacji Maxa Roacha, Henry Threadgilla i Archie Sheepa, a w latach 90-tych współpracujący m.in. ze słynnym saksofonistą Stevem Lacy, z którym nagrał wspólnie cztery albumy.

 NOWOŚĆ ! / ALBUM TYGODNIA

Piotr WOJTASIK Quartet: Amazing Twelve /CD 2014, So Jazz Records/
Amazing Twelve; Farquhar; Celebration; Awaiting; Listener; Marcius; Pogan; Black And Yellow.

Repertuar płyty ''Amazing Twelve'' zlożony jest w przeważającej części z kompozycji trębacza, choć znalazło się miejsce także dla kompozycji Viktora Totha: ''Marcius''. Dominuje oczywiście trąbka lidera, lecz niewątpliwie zespół nie brzmiałby tak przekonująco gdyby nie saksofon Totha. Obaj soliści świetnie się uzupełniają podczas zarówno partii chorusowych (np.: ''Celebration''), jak i kreując rozbudowane improwizacje polegające na instrumentalnych dialogach.
John Betsch zachwyca niebywałym wręcz warsztatem nasyconym estetyką amerykańskiego brzmienia i wraz z Michałem Barańskim zapewnia instrumentom dętym solidny fundament rytmiczny.
Najwspanialszy fragment całego albumu stanowi temat: ''Listener'' o progresywnym charakterze i niepokojącym nastroju, z świetnie wkomponowaną w środkowej części partią fletu Viktora Totha. Warto jeszcze raz podkreślić nieocenioną rolę węgierskiego instrumentalisty w kwartecie polskiego trębacza, jaki doskonale radzi sobie z zawiłymi strukturalnie partiami, a niejednokrotnie pozwala sobie na fantazyjne ''wędrówki'' improwizacyjne, stanowiące o wyjątkowej sile niejednego utworu spośród wypełniających album.
''Amazing Twelve'' to świetna mainsteamowa propozycja ukazująca wyjątkową siłę akustycznego brzmienia uzyskanego bez udziału  instrumentu harmonicznego. Konglomerat jakim jest perfekcyjnie zgrany kwartet złożony z muzyków wywodzących się z różnych jazzowych tradycji, to wyjątkowo silny międzynarodowy skład złożony z artystów dysponujących świetnym warsztatem i kapitalnym darem improwizacji.
W swych kompozycjach jakie Piotr Wojtasik powierzył tak doskonałemu składowi, sięga do wielu różnych źródeł, a powstały efekt to bardzo zróżnicowany, a jednocześnie wyjątkowo spójny program.

personel:
Piotr Wojtasik - trąbka
Viktor Toth - saksofon, flet
Michał Barański - kontrabas
John Betsch - perkusja

opisy płyt Viktora Totha:

 

_____________________________________________________________________________________

Bluesowa chrypka Pete'a Aldertona

Angielski gitarzysta, wokalista i kompozytor Pete Alderton rozpoczął swą karierę jako oryginalny interpretator klasycznych utworów bluesowych. Taki charakter miała też debiutancka płyta artysty zatytułowana ''Living On Love'' jaka ukazała się pierwotnie w 2006 roku. Zarówno publiczość koncertowa jak i słuchacze nagrań Aldertona od razu ''kupili'' oryginalny styl Anglika oparty na pełnych emocji interpretacjach bluesa śpiewanych zachrypniętym głosem przy akompaniamencie rozmaicie brzmiących akustycznych i elektrycznych gitar oraz mandoliny i akordeonu. Kolejny album ''Cover My Blues'' wydany w marcu 2009 jeszcze bardziej umocnił pozycję Pete'a Aldertona wprowadzając go do panteonu przynależnego gronu najważniejszych muzyków preferujących w XXI wieku tradycyjne brzmienie bluesa i folku. Trzecią płytą Aldertona była ''Roadside Preaching'' (2013), na której ośmielony sukcesami własnych utworów artysta, w większym stopniu postawił na własne, autorskie kompozycje.

 

Pete ALDERTON: Living On Love - remastered edition /CD 2014, Ozella/
It Seems Strange... (intro); Evil Was Her Name; Song for David (alternative version); Have The Roses Gone Dry; I'm Sad; Living On Love;  Jesus In A Bottle; A Fool For Her Body (skit); Witching Hour; Give Me All Your Love; I Still Remember... (skit); A Taste Of The Blues; Baby I Love You; The Loved; Evil Was Her Name (full edit); Passing Ships; The End Of The Day (outro). 

W roku 2014 po ośmiu latach od debiutu fonograficznego Pete'a Aldertona pod egidą wytwórni Ozella, mamy okazję ponownie zasłuchać się w muzykę z albumu ''Living On Love'', jaki ukazał się w rozszerzonej i zremasterowanej edycji. Nagrania zyskały dodatkowe ciepło brzmienia i wcześniej nie słyszalne niuanse, a dwie spósród piosenek szczególnie różnią się od pierwotnie opublikowanych: ''Song For David'' zamieszczono na nowej edycji w wersji zarejestrowanej pierwotnie jako alternatywna, a ''(She Said That) Evil Was Her Name'' poznajemy zarówno w pierwotnej wersji jak i o dwie minuty dłuższej, wcześniej nie publikowanej.
Dzięki tej doskonałej wersji ''Living On Love'', po płytę sięgnęli zarówno ci, którzy zachwycili się tym albumem przed kilku laty - by poznać jego nowe oblicze, jak i wszyscy do których muzyka Aldertona dotarła dopiero po wyśmienitym albumie ''Roadside Preaching'' - by poznać debiutancki album twórcy przeboju jakim okazała się w 2013 roku pełna żaru i emocji piosenka ''Who's to Blame''.
Soczyste bluesy w rodzaju: wspomnianego ''Evil Was Her Name'', ''A Taste Of The Blues'' czy ''Baby I Love You'' , sąsiadują na płycie z przebojowymi utworami typu ''Song For David'' i pełnymi liryzmu balladami, do których zaliczyć można choćby: ''Have The Roses Gone Dry'', ''I'm Sad'' (z partią gitary, wraz z Carstenen Mentzelem, współproducenta płyty - Dagoberta Bohma), ''The Loved'' czy cudowną klimatyczną ''Jesus In A Bottle'', mogącą kojarzyć się dzięki brzmieniu mellotronu z estetyką progresywnego rocka lat 70-tych.
Alderton dysponując dość skromnym instrumentarium towarzyszących muzyków potrafi także dać przysłowiowego czadu, zwiększając tempo (do niemal boogie) podczas ''Witching Hour''.
Pośród zgromadzonych w zestawie nagrań, zaskakuje śmiała akustyczna wersja przeboju pamiętanego z repertuaru grupy Whitesnake: ''Give Me All Your Love''.
Wyjątkowego klimatu nadają całemu albumowi krótkie reminescencje pomiędzy utworami, będące okazją do wzięcia oddechu przed kolejnym tematem.
Piosenki śpiewane przez Aldertona charakterystycznym głębokim głosem ozdobionym zmysłową chrypką, zaskakują naturalnością i autentyzmem Williego Dixona czy Roberta Johnsona - z jednej strony, a z drugiej - przekazem artystów politycznie zaangażowanych w rodzaju Billy'ego Bragga - dziś, czy wielkiego Boba Dylana - przed laty. Tematyka poruszana w utworach przez Aldertona nawiązuje bowiem w równym stopniu do codziennych, przyziemnych problemów i uczuć (miłość, samotność, smutek, radość, ból) jak i szerzej rozumianej problematyki społecznej.
Pomimo przejmującego bluesowego przekazu, album ''Living On Love'' jednocześnie pełen jest barw i niezwykłego, ujmującego czaru. Płyta w nowej, poddanej perfekcyjnemu liftingowi wersji brzmi doprawdy wyśmienicie!

o albumie przeczytasz również: TUTAJ

personel:
Pete Alderton - wokal, gitara
Carsten Mentzel - gitary, instr. klawiszowe i perkusyjne, prgramowanie, chórki
oraz:
Dagobert Böhm - gitara
Siggi Zufacher - gitara basowa
Michel Roggenland - perkusja

opis innej płyty Pete'a Aldertona:

opisy innych albumów wytwórni Ozella:

____________________________________________________________________________________

* Chmura dźwięku z Francji - Charlotte & Mr. Stone

Niecodzienny duet Charlotte & Mr. Stone tworzą: kompozytor i wykonawca eksperymentalnej muzyki elektronicznej - Simon Vincent, oraz wokalistka i twórca loopów - Sophie Tassignon. Po czterech latach od wydania 19-minutowej płytki: ''Trees & Birds & Beatiful Things'' (2010) artyści postanowili opublikować nagrania pochodzące z koncertu jaki odbył się w Le Burgaud we Francji 4 maja 2013 roku, w ramach cyklu siedmiu wspólnych występów obejmujących Francję i Hiszpanię.

 

CHARLOTTE & MR. STONE: Live at Cafe Du Burgaud /CD 2013, Vision Of Sound/
As Long As It Takes; Flic Flac, Plique Ploque, Cric Crac; Mirrorcrystalspaceship; Counting By Numbers; T'as Qu'a Pas.

Płyta sklada się z pięciu kreowanych przy pomocy elektroniki i głosu utworów, eksponujących niebywałą fantazję i zmysł muzyczny obojga artystów, improwizujących na fundamentach powstałych wcześniej zarysów poszczególnych kompozycji.
Tajemniczy i intrygujący pierwszy fragment (''As Long As It Takes'') roztacza prawdziwą magię, będącą rodzajem dźwiękowej mgły jaka z wolna otaczając słuchacza, wciąga go w ciepłą muzyczną chmurę fantazji. Głos Sophie Tassignon kilkakrotnie nałożony na siebie robi wrażenie hipnotyzującego nas niebiańskiego chóru.
Z nastroju tego wyciąga nas żartobliwy "Flic Flac, Plique Ploque, Cric Crac", pełen agresywnych efektów elektronicznych mogących wywoływać rozmaite skojarzenia.
''Mirrorcrystalspaceship'' zabiera nas w 7-minutową podróż postrzeganą poprzez pryzmat science-fiction. Generowana przez Simona Vincenta bateria nachodzących na siebie dźwięków wywołuje skojarzenia z fantastycznymi produkcjami kinowymi lat 70-tych.
W tej muzyce nie dostrzeżemy wirtuozerskich popisów czy niewątpliwych walorów wokalnych Sophie Tassignon - nie to jest tu najważniejsze. Tym co jest w stanie niewątpliwie zauroczyć słuchacza w twórczości Charlotte & Mr. Stone jaką poznajemy na tej płycie, jest wyjątkowy klimat tworzony przez artystów i zaklęte w muzyce emocje i uczucia jakim dzielą się z nami podczas wyjątkowych w swej formie interakcji.
Warto dać się ponieść tej osobliwej dźwiękowej chmurze i wysłuchać płyty w skupieniu.

personel:
Sophie Tassignon - głos, loopy
Simon Vincent - syntezatory, elektronika

_____________________________________________________________________

OPISY I RECENZJE PONAD 1000 PŁYT (!) ZNAJDZIECIE: TUTAJ

_____________________________________________________________________

Jeszcze w styczniu w audycjach LongPlay m.in.:

20.01 - Jarek Śmietana Trio z płyty: ''Flowers In Mind'' (1994) / Joe Cocker bezpośrednio z płyty gramofonowej: ''Something To Say'' (1972)
27.01 - Płytowa premiera - Boubacar Traore: ''Mbalimaou'' / Dexter Gordon bezpośrednio z płyty gramofonowej: ''Our Man In Paris'' (1963) / Jarek Smietana z płyty: ''Brad Terry Plays Gershwin'' (1996)

____________________________________________________________________________________

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: R.R., Ozella, Vision Of Sound

poniedziałek, 19 stycznia 2015, longplay_2010

Polecane wpisy

  • ODAzG 2018, Mosina 13-15.04.2018

    * ODAzG 2018, Mosina Od 12 już lat każdej wiosny w podpoznańskiej Mosinie odbywają się Ogólnopolskie Dni Artystyczne z Gitarą . Ta cykliczna impreza co roku prz

  • Era Jazzu, 11-15.04.2018

    * Era Jazzu 2018 Tegoroczna wiosenna edycja Era Jazzu - Aquanet Jazz Festival obfitowała w pięć koncertów ukazujących rozmaite odcienie jazzu. Zwyczajem tego p

  • Pzegląd płytowy (2018/17): premiery i nowości

    * Assorted Colors Scott Neumann to dziś jeden z najbardziej kreatywnych i wszechstronnych nowojorskich perkusistów, mający za sobą współpracę z takimi znakomit

CONFUSION PROJECT

Primal

TOŁHAJE
Mama Warhola
(2018)

Łukasz Kwiatkowski
Bach, Saint-Saens, Chopin, Godowski
(2018)

Ireneusz Łukaszewski
Jubilate
(2018)

Krzysztof Firlus / Anna Firlus
Gamba Sonatas
(2018)

Anna Liszewska
Franz Xaver Mozart: Utwory fortepianowe
(2018)