Blog > Komentarze do wpisu

Premiery płytowe: kwiecień 2017 (3)

* Reach

Gdy młodego, ledwie 18-letniego pianistę Christiana Sandsa w jednym z programów radiowych prezentujących nadzieje amerykańskiego jazzu usłyszał Christian McBride, natychmiast postanowił zaprosić go do współpracy. Doskonała technika ucznia samego Billy'ego Taylora w zakresie interpretacji zarówno bluesa jak i bebopu zachwyciła kontrabasistę do tego stopnia, iż stało się to jedną z bezpośrednich przyczyn powołania do życia przez McBride'a własnego tria. Skład ten zadebiutował świetnym albumem "Out Here" (2013), a dwa lata później zachwycił nas koncertową płytą nagraną w kultowym nowojorskim Village Vanguard ("Live At The Village Vanguard", 2015).
Trio jednego z najważniejszych dziś basistów amerykańskiego jazzu okazało się dla młodego pianisty prawdziwą trampoliną, dzięki której muzyk nawiązał kontakt ze śmietanką światowych jazzmanów. Już w 2015 roku Sands pojawił się wraz z m.in. Garym Burtonem, Kirkiem Whallumem i McBridem na dorocznym Detroit Jazz Festival, gdzie wyjątkową wirtuozerią szczególnie zabłysnął podczas bluesowego tematu "Test Of Time" hołdując estetyce fortepianowej Theloniousa Monka.
_____________________________________________________________________

PREMIERA TYGODNIA
Christian SANDS: Reach
CD 2017, Mack Avenue MAC1117

Armando's Song; Song Of The Rainbow People; Pointing West; Freefall; !Óyeme!; Bud's Tune; Reaching For The Sun; Use Me; Gangstalude; Somewhere Out There.

Christian Sands - fortepian; Yasushi Nakamura - kontrabas; Marcus Baylor - perkusja; oraz: Marcus Strickland - saksofon, klarnet; Gilad Hekselman - gitara; Christian McBride - kontrabas; Cristian Rivera - instr. perkusyjne

_____________________________________________________________________

Rok 2017 przynosi pierwszy album firmowany nazwiskiem Christiana Sandsa, na którym artysta nie tylko potwierdza swój wyjątkowy kunszt wywołujący skojarzenia z największymi pianistami jazzu, ale jawi się nam jako doskonały kompozytor i lider własnego składu. Jego trzon stanowią: kontrabasista Yasushi Nakamura i perkusista Marcus Baylor, a w kilku utworach trio wspomagają: Marcus Strickland (saksofon, klarnet), Gilad Hekselman (gitara) i Cristian Rivera (instr. perkusyjne). Producentami albumu są Al Pryor i Christian McBride, który także pojawia się gościnnie w jednym z utworów.
Zaskakuje niebywałe wręcz wyczucie klawiatury i naturalność gry młodego jazzmana. Jego styl czerpiący z najdoskonalszych wzorców, ma w sobie też to coś, co zdaje się być najważniejszym składnikiem: własne niepowtarzalne brzmienie. Sposób artykulacji, płynne przechodzenie pomiędzy poszczególnymi frazami i osobisty sposób synkopowania, to niewątpliwie atrybuty, które nie pozwalają traktować go inaczej jak jednego z największych objawień jazzowego fortepianu ostatnich lat.
Na płycie "Reach" poza ośmioma własnymi kompozycjami, Sands sięgnął też po "Use Me" Billa Withersa i "Somewhere Out Here" (Horner / Mann / Weil), jednak jego interpretacje bardziej ukazują jego własny geniusz niż pierwotny kształt tych kompozycji.
Mimo, że powszechnie uważa się iż epoka największych jazzowych odkryć wszechczasów bezpowrotnie minęła, od czasu do czasu pojawia się refleksja prowokująca weryfikację tej tezy. Być może jesteśmy właśnie świadkami narodzin nowej jazzowej legendy
.

* Fourtune

"Fourtune" to album kwartetu urodzonej w Wielkiej Brytanii, a od 2008 roku zamieszkałej w Berlinie pianistki Julie Sassoon. Klasycznie wykształcona artystka, wcześniej znana z działalności w ramach tria Azilut!, ma za sobą ciepło przyjęty album "Land Of Shadows", wydany podobnie jak nowa płyta nakładem wytwórni Jazzwerkstatt. W swej grze idealnie łączy inspiracje jazzem spod znaku Keitha Jarretta z fascynacją muzyką klasyczną Alexandra Scriabina. Wraz z nią Julie Sassoon Quartet tworzą: saksofonista i klarnecista Lothar Ohlmeier, kontrabasista Meinrad Kneer i znany z formacji Gorilla Mask perkusista Rudi Fischerlehner. Gościnnie na "Fourtune" zagrał też ceniony brytyjski trębacz niejednokrotnie porównywany do słynnego Kenny'ego Wheelera, Tom Arthurs.

_____________________________________________________________________

PREMIERA
Julie SASSOON Quartet: Fourtune
CD 2016, Jazzwerkstatt 169

Cloud; To Be; This One's A Boy; Wake Up Call; Expectations; White Notes (For JKM).

Lothar Ohlmeier - saksofon, klarnet; Julie Sassoon - fortepian; Meinrad Kneer - kontrabas; Rudi Fischerlehner - perkusja; oraz: Tom Arthurs - trąbka

_____________________________________________________________________

Większość tematów to autorskie dzieła Julie Sassoon. Wyjątkiem jest "This One's A Boy" -utwór skomponowany przez Mię Ohlmeier.
Kwartet genialnie operuje zarówno dźwiękami jak ciszą, tworząc na płycie kontemplacyjny klimat. Każdy z długich, rozbudowanych tematów stanowi osobny rozdział tej muzycznej opowieści. Mimo, iż mamy do czynienia z płytą nagraną w konwencji kwartetu, w nagraniach mnóstwo jest pięknych fragmentów kreowanych w duetach czy trio, a poszczególne formuły przeplatają się wzajemnie.
Od klimatu całości odbiega stylistycznie środkowa część płyty; eksperymentalny "This One's A Boy" z zachwycającymi partiami kontrabasu, oraz eksponujący ogromną dawkę oscylujących wokół stylistyki free, improwizacji: "Wake Up Call" z porażającą ekspresją solówką perkusji. Tu dominuje napięcie i niepokój podsycane partiami saksofonu i niskim tonem fortepianu lawirującym między subtelnymi muśnięciami klawiszy a pełnymi ekspresji uderzeniami.
W dwóch ostatnich utworach na płycie dodatkowo pojawia się trąbka Toma Arthursa. Nie burzy to jednak specyficznego klimatu płyty.
Podczas "Expectations" angielski trębacz gra bardzo oszczędnie, a jego partie stanowią raczej stylowy ornament. Utwór ewoluuje z balladowej postaci do niemal buchającego energią gejzera.
Z kolei zamykający płytę temat "White Notes (For JKM)" to najbardziej minimalistyczny utwór w programie, z wdziękiem wieńczący dzieło.
W każdym z nagrań odczuwamy wzajemny szacunek i zaufanie jakim artyści wzajemnie się obdarzają, czyniąc z kwartetu skład bazujący na bezbłędnych relacjach i muzycznym instynkcie.
"Fourtune" to doskonały jazzowy seans o wyjątkowym klimacie. Julie Sassoon udało się zebrać doprawdy ekscytujący skład, w pełni potrafiący wyrazić głębię i ogrom refleksji zakłęty w jej kompozycjach
.

* Right Up On

Obecny na muzycznej scenie od początku lat 70-tych, amerykański saksofonista Oliver Lake był współtwórcą legendarnego składu World Saxophone Quartet, który przez trzy dekady tworzył z Davidem Murrayem, Juliusem Hemphillem i Hamietem Bluiettem, oraz współpracownikiem ścisłej elity amerykańskich improwizatorów z Anthonym Braxtonem, Billym Hartem, Wadadą Leo Smithem i Mulgrew Millerem na czele. Płytę zatytułowaną "Right Up On", 74-letni saksofonista nagrał z Flux Quartet, istniejącym od 1998 roku cenionym na świecie eksperymentującym klasycznym zespołem smyczkowym, z którym współpracuje już od 15 lat.

_____________________________________________________________________

PREMIERA
Oliver LAKE featuring FLUX Quartet: Right Up On
CD 2017, Passin' Thru 41236

Hey Now Hey; 5 Sisters; 2016; Disambiguate; Right Up On; Sponge; Einstein 100!

Oliver Lake - saksofon; Flux Quartet: Tom Chiu, Conrad Harris - skrzypce; Max Mandel - altówka; Felix Fan - wiolonczela

_____________________________________________________________________

Fuzja nieposkromionych improwizacji nestora jazzu Olivera Lake'a z kameralnym kwartetem, jaką poznajemy na płycie obejmuje siedem kompozycji powstałych w latach 1998-2016.
Muzyka pełna jest nieoczekiwanych zwrotów i zaskakujących rozwiązań. Międzynarodowy zespół smyczkowy nie kreuje dla saksofonisty harmonicznego podkładu jak bywa to w przypadku podobnych konstelacji (w tym projektów z udziałem naszego rodzimego Atom String Quartet). Muzycy Flux Quartet na równi z Oliverem Lakem angażują się improwizacyjnie w każdy z tematów. Smyczki nierzadko żywiołowo dialogują między sobą, a saksofon niejednokrotnie zdaje się być zaledwie piątym instrumentem składu, a nie wieść prym jako dominujący lider instrumentarium.
Najdłuższą formą na płycie jest zamykająca całość, 21-minutowa wariacja "Einstein 100!". Utwór powstał w 2005 roku dla uczczenia 100-rocznicy opublikowania przez naukowca przełomowej Teorii względności. Według Olivera Lake'a, jak czytamy na okładce płyty, odkrycie które radykalnie zmieniło sposób pojmowania czasu i przestrzeni miało też ogromne znaczenie dla koncepcji, na której oparte są zasada i struktura muzycznej kompozycji.
"Right Up On" nie jest łatwą w odbiorze płytą, muzyka ta wymaga wyjątkowej koncentracji i skupienia. Album szczególnie przypaść winien do gustu miłośnikom współczesnej awangardowej muzyki klasycznej, oraz zwolennikom free jazzu.

* Speak Cities

Pochodzącego z Filadelfii nowojorskiego saksofonistę Keira Neuringera polscy słuchacze znać mogą m.in. z współpracy z awangardowym duetem Olbrzym i Kurdupel oraz basistą Rafałem Mazurem i wydanej w Polsce płyty "The Kraków Letters". Z kolei brytyjski performer i turntablista Matthew Wright to artysta mający za sobą współpracę z takimi muzykami jak choćby Evan Parker czy eksperymentalne formacje Bl!ndman i Ensemble Klang. _____________________________________________________________________

PREMIERA
Keir NEURINGER and Matthew WRIGHT: Speak Cities
CD 2017, Extra Normal Records XN 005

Above The Clouds; Cityspeak; Stop/Light; Nightmusic; Hard/Drive/Solo; Superhight Informationway.

Keir Neuringer - saksofon
Matthew Wright - turntable, komputer

_____________________________________________________________________

"Speak Cities" to porcja ekstremalnej awangardy skierowana do niszowego odbiorcy o wyszukanej dźwiękowej wrażliwości. Zarejestrowane na Brooklynie improwizacje dwóch muzycznych innowatorów: eksperymentującego saksofonisty Keira Neuringera i generującego przy pomocy komputera elektroniczne efekty i zapętlenia dźwięku Matthew Wrighta, to nagranie będące efektem wyjątkowego porozumienia między artystami. Porozumienia egzystującego poza jakimikolwiek schematami i wcześniej utartymi ścieżkami. Wariacje na saksofon altowy, scratche i komputer oscylują w estetyce brzmień industrialnych, a zainspirowane zostały dźwiękami miejskiego zgiełku i narastającej w ich otoczeniu klaustrofobii jednostki.
Unikatowe dźwiękowe formy kreowane podczas improwizacji obu artystów sprawiają, że każdy koncert duetu stanowi niepowtarzalne i jedyne w swoim rodzaju misterium fantazji i wyobraźni. Płyta "Speak Cities" to zapis danej chwili i zaledwie wycinek trwającej od dłuższego już czasu kreatywnej współpracy obu muzyków. Nie jest to rzecz łatwa w odbiorze, ale wierzę że przy odpowiednim przygotowaniu się do odbioru tej płyty, przynieść może ona wyjątkowe doznania.

tekst i skany: Robert Ratajczak

fot.: Mack Avenue, Jazzwerkstatt, Passin' Thru

 

WYDAWNICTWA PATRONACKIE:

piątek, 21 kwietnia 2017, longplay_2010
longplay.blog@gazeta.pl

Polecane wpisy

  • Z katalogu wytwórni DUX (2017/7)

    * Penderecki, Bacewicz, Tansman "Penderecki, Bacewicz, Tansman" to album zawierający utwory na skrzypce i fortepian trojga kompozytorów bezsprzecznie należącyc

  • Przegląd płytowy (2017/11): Made in Poland

    * Atom String Seifert Działalność Atom String Quartet wyłamuje się wszelkim kategoriom i nie mieści w jakichkolwiek powszechnych definicjach muzycznych. Skład

  • Enter Enea Festival, 12-14.06.2017

    * Jazz Forum 6/2017 W czerwcowym (6/2016) numerze Jazz Forum, do którego w wersji dla prenumeratorów dołączono płytę Schmidt Electric: "Live" (więcej o niej w

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ALBUM TYGODNIA

Ethno Port Poznań 2017

______________________________________

P A T R O N A T Y:

______________________________________

AKTUALNE PUBLIKACJE:

______________________________________

R E K O M E N D A C J E :

Poznański Festiwal Młodego Jazzu. Volume 1
(2017)

SCHMIDT Electric
Live

PULCINELLA
3/4 d'once
(2017)

Natalia MOSKAL
Songs of Myself
(2017)

MaBaSo
We will rock U
(2017)

______________________________________

WYTWÓRNIE PŁYTOWE

_________________________________