Blog > Komentarze do wpisu

Made in Chicago, 25-28.05.2017

* Made in Chicago 2017

Idea dorocznego poznańskiego festiwalu Made in Chicago zrodziła się w 2005 roku z inicjatywy zmarłego w 2013 roku dyrektora artystycznego Estrady Poznańskiej a zarazem wielkiego miłośnika jazzu Wojciecha Juszczaka. Zrealizowanie doskonałych siedmiu edycji Festiwalu, dzięki którym do Poznania ściągały rzesze miłośników jazzu było prawdziwym spełnieniem marzeń nie tylko dla inicjatora przedsięwzięcia, ale przede wszystkim dla spragnionych autentycznej chicagowskiej muzyki odbiorców. To właśnie dzięki pasji i zaangażowaniu Wojtka Juszczaka, dalece wybiegającymi poza ramy etatu dyrektora, do dziś każdego roku gościmy w Poznaniu największe gwiazdy muzyki improwizowanej z Chicago.
Tym co wyróżnia Made In Chicago pośród innych krajowych festiwali jazzowych jest fakt, iż każdorazowo mamy do czynienia z autentycznym chicagowskim brzmieniem i muzykami, którzy właśnie tam tworzą i koncertują na co dzień. Dzieje się tak za sprawą nawiązania współpracy przez Estradę Poznańską z powstałym w 1969 roku Jazz Institute of Chicago - instytucji promującej chicagowskich muzyków na świecie.
Od pewnego czasu zmienił się nieco profil wydarzenia, które z jesieni przełożono na wiosnę, a miejsca koncertów poza salami koncertowymi objęły również otwarte miejskie przestrzenie i jak małe kluby.

25.05

W tym roku Festiwal odbywający się pod hasłem: Freedom zainaugurował niecodzienny eksperyment. Trębacz Maciej Fortuna i klarnecista Wacław Zimpel z wieży poznańskiego Ratusza odegrali dla zgromadzonych na Starym Rynku "Hejnał wolności". Wieczorem natomiast w mieszczącej się w gmachu Estrady Poznańskiej Galerii Oko/Ucho otwarto wystawę prac Lewisa Achenbacha, artysty tworzącego obrazy i grafiki bezpośrednio w trakcie koncertów jazzowych. Achenbach także w trakcie festiwalowych koncertów przed sceną tworzył spontaniczne, improwizowane grafiki i obrazy. Zwieńczeniem pierwszego dnia tegorocznego Made in Chicago był koncert grupy pod wodzą saksofonistek Juli Wood i Caroline Davis, która przedstawiła program oparty na albumie Maxa Roacha "We Insist: Freedom Now" z roku 1960.

26.05

Drugiego dnia festiwalu oba koncerty odbyły się w najbardziej kojarzonym przez stałych bywalców Made in Chicago miejscu, poznańskiej Scenie na Piętrze. Oba koncerty łączyły też postacie dwóch muzyków biorących udział w obu wydarzeniach: saksofonisty Grega Warda i perkusisty Makaya'i McCravena. To właśnie projekt Science of the Rhythm, drugiego z wymienionych muzyków wypełnił pierwszą część wieczoru. Zachwycający energią i pomysłowością urodzony w Paryżu kompozytor i perkusista Makaya McCraven jest obecnie jednym z najbardziej pożądanych instrumentalistów za Oceanem. Dostrzeżony przez wnikliwe uszy krytyków prestiżowych portali All About Jazz i Chicago Tribune, ma za sobą jak dotąd współpracę z takimi tuzami współczesnego jazzu jak m.in. Archie Shepp i Bobby Broom.
Koncert rozpoczął się dynamiczną wersją tematu Joe Hendersona "Power To The People" z legendarnego albumu z roku 1969 pod tym samym tytułem. Dzięki temu już pierwsze minuty koncertu nadały niejako rytm całemu programowi opartemu po części na własnych kompozycjach McCravena, po części na klasycznych tematach z kanonu jazzu jak m.in. świetna interpretacja "Lonely Woman" Ornette Colemana, tematu jaki na przestrzeni blisko 60 lat doczekał się wykonań m.in. Modern Jazz Quartet, Brandforda Marsalisa, a w ubiegłym roku genialnej wersji Dizzy'ego Krischa, Karoline Hofler i Billa Elgarta ("Lonely Woman", 2016). Kwintet Makayi McCravena w klasycznych tematach idealnie potrafił zachować specyfikę właściwą legendarnym tematom, jednocześnie wprowadzając nowoczesne rozwiązania przy zastosowaniu elektroniki. W sposobie podejścia do muzycznej faktury McCraven nie ucieka od inspiracji i wpływów wielkich mistrzów, jak choćby genialny Tony Williams, do którego perkusista bezpośrednio odniósł się w czasie występu. Ogromną uwagę poza liderem przykuwał znany bywalcom Made in Chicago saksofonista Greg Ward, ale też zwinny i doskonale odnajdujący się w tej formule gitarzysta Matt Gold.

Makaya McCraven Quintet: Science of the Rhythm
Greg Ward - saksofon
Ben LaMar Gay - kornet, elektronika
Matt Gold - gitara
Junius Paul - kontrabas
Makaya McCraven - perkusja

Po zaledwie kilkunastu minutach na tej samej scenie mieliśmy okazję doświadczyć kolejnych wrażeń. Tym razem była to pełna energii, żywiołowa muzyka inspirowana rytmami Afryki. Gitarzysta i kompozytor Nathaniel Braddock zafascynowany muzyką z Ghany, Zambii i Konga, przedstawił pełen witalności radosny program oparty na muzyce soukous (afrykańskiej wersji rumby). Pełnym wigoru i wirtuozerstwa partiom, charakterystycznie dla tego stylu wysoko nastrojonej gitary, towarzyszył saksofon Grega Warda, gitara basowa Josha Ramosa i fenomenalna żywiołowa gra Makayi McCravena, dla którego fakt, iż był to już jego drugi koncert tego wieczora zdawał się nie mieć znaczenia.
Połączenie gorących afrykańskich rytmów ze stricte jazzowymi improwizacjami okazało się doprawdy elektryzującą mieszanką.

Occidental Brothers Dance Band International: Let's Dance!
Greg Ward - saksofon
Nathaniel Braddock - gitara
Josh Ramos - gitara basowa
Makaya McCraven – perkusja

27.05

Trzeciego dnia przenieśliśmy się do Sali Wielkiej CK Zamek w Poznaniu, gdzie odbył się specjalny koncert będący spotkaniem dwóch współczesnych div jazzu: charyzmatycznej chicagowskiej wokalistki Dee Alexander i od lat zamieszkałej w Wietrznym Mieście, Grażyny Auguścik. Na koncert pod hasłem: "Let Freedom Sing: Love and Freedom to the Ends of the Earth!" złożyły się zarówno utwory indywidualnie przygotowane przez obie wokalistki, jak i duety obu dysponujących odmiennym stylem i temperamentem Pań. Występ ten stanowił swego rodzaju spełnienie idei Made in Chicago. Zetknięcie się dwóch tak różnych indywidualności na jednej scenie w towarzystkie polsko-chicagowskiego kwartetu zaowocowało programem pełnym niespodzianek i nieprzewidywalnych zwrotów. Wokalistkom towarzyszyli: Miguel De la Cerna przy fortepianie, Jarosław Bester (akordeon), znany z poprzedniego dnia Festiwalu Junius Paul przy kontrabasie i znakomity perkusista znany z szeregu innych projektów przedstawianych w Poznaniu w minionych latach, Ernie Adams. Motywem przewodnim koncertu były wolność i miłość, a zatem repertuar tego wyjątkowego koncertu objął kilkanaście znanych utworów poruszających rozmaite aspekty tych tak ważnych w dzisiejszej rzeczywistości haseł.
Prawdziwą niespodzianką był "Korowód" Marka Grechuty zaśpiewany przez Grażynę Auguścik, a także wyśpiewane przez obie Panie na bis: "Imagine" Johna Lennona, z pomysłowo przearanżowaną choć niekoniecznie równie poruszającą co w oryginale, partią fortepianu.

Grażyna Auguścik & Dee Alexander: Let Freedom Sing - Love and Freedom to the Ends of the Earth!
Dee Alexander, Grażyna Auguścik - wokal
Miguel De la Cerna - fortepian
Jarosław Bester - akordeon
Junius Paul - kontrabas
Ernie Adams - perkusja

28.05

Zakończenie Festiwalu miało miejsce na plenerowej scenie rozstawionej na Dziedzińcu Urzędu Miasta Poznania.
Pierwszą część wieczoru wypełnił program przygotowany w ramach trzydniowych warsztatów jazzowych pod wodzą legendarnego saksofonisty Ariego Browna, od roku 1971 członka elitarnego stowarzyszenia muzyków jazzowych AACM. Ari Bronw znany jest nie tylko fanom jazzu ale też i bluesa, bowiem niejednokrotnie można było go w przeszłości usłyszeć w zespołach B.B.Kinga i Chucka Berry'ego. Saksofonista grał także w grupach Lestera Bowie, Antony'ego Braxtona, Roscoe Mitchella i McCoy Tynera. Przez długie lata działałności muzycznej Ari Brown współpracował z największymi gigantami jazzu, co udokumentowane zostało wspólnymi płytami z m.in. Archie Sheppem, Henry Threadgillem, Pharoah Sanders czy Jackiem DeJohnette. Jako saksofonistę tenorowego Browna wyróżnia delikatny i łagodny sposób gry, co stawia jego brzmienie w kontrapunkcie wobec soundu Von Freemana, do którego pozycji na jazzowej scenie niejednokrotnie krytycy porównują go jako godnego następcę.
W koncercie prowadzonym przez chicagowskiego Mistrza wzięła udział grupa złożona ze studentów Akademii Muzycznych z całej Polski, a sam Brown symbolicznie okrasił występ swą ekscytującą solówką. Dla młodych muzyków warsztaty i wieńczący je koncert z żywą legendą jazzu, stanowił niezwykłą okazję bezpośredniego kontaktu z wyjątkowym światowej klasy muzykiem i pedagogiem.

NextGenJazz - Ari Brown Workshop Jazz Orchestra

Po godzinnej przerwie na scenie pojawili się poznańscy muzycy tworzący powstałą z inicjatywy gitarzysty, kompozytora i dyrygenta Piotra Scholza, Poznań Jazz Philharmonic Orchestra (PJPO) oraz przybyli z Chicago: Caroline Davis i Juli Wood (saksofony), Ben LaMar Gay (kornet), Norman Palm (puzon) i Junius Paul (kontrabas). Specjalnie przygotowany na tę okoliczność koncert wypełniła jazzowa suita Piotra Scholza, niedawnego laureata dorocznej Nagrody Ery Jazzu. PJPO to skład złożony z czołówki młodych poznańskich muzyków. Wraz z tą właśnie orkiestrą Piotr Scholz zarejestrował gorąco przyjętą płytę "Suite The Road" (2016) wydaną pod patronatem LongPlay.blox.pl.
Zetknięcie się muzyków jazzowych wywodzących się z tak różnych środowisk muzycznych jak Chicago i Poznań zaowocowało koncertem idealnie spełniającym ideę zreformowanego przed kilku laty Festiwalu.

Chicago Poznań Exchange - Poznań Jazz Philharmonic Orchestra i goście z Chicago
Piotr Scholz - gitara, dyrygent
Kuba Marciniak - saksofony, klarnet, flet
Maciej Kociński - saksofony, klarnet
Caroline Davis - saksofon, flet
Juli Wood - saksofony
Tomasz Orłowski - trąbka
Ben LaMar Gay - kornet
Norman Palm, Piotr Banyś - puzon
Kacper Smoliński - harmonijka
Krzysztof Dys - fortepian
Junius Paul - kontrabas
Adam Zagórski - perkusja

* In the company of Brothers

Saksofonista Ed Maina znany z legendarnych składów Oscara Petersona i Nelson Riddle Orchestra obecnie jest cenionym pedagogiem i dyrektorem orkiestry na Florydzie. Jego płyta "In the company of Brothers" zawiera premierowy materiał zrealizowany przez Eda Maina'ę wraz z gronem zaprzyjaźnionych muzyków. _______________________________________________________________________

NOWOŚĆ
Ed MAINA: In the company of Brothers
CD, Ed Maina

This Is The Moment; You're Still Here with Me; Quelly's Song; Priscilla; Mi Hermano; Freed Indeed; Picture of Hope; My Father's Sky; Imela Chukwu; Amazing Grace; Imela Chukwu Reprise..

Ed Maina - saksofony, klarnet, flet, EWI, instr. perkusyjne; oraz: Jim Hacker - trąbka, flugelhorn; Ira Sullivan - trąbka; John Kicker - puzon; Priscilla Wagner - flet; Gustavo Eraso, Jonathan Orriols, Dave Cabrera - gitara; Rick Krive - fortepian, wokal; Jim Gaisor, Kemuel Roig - fortepian; Eddy Garcia - kalimba; Abe Laboriel, Gabby Vivas, Oscar Cartaya, John DiModica - bass; Abner Torres, Hilario Bell - perkusja; Hector "Pocho" Nuciosup, Charlie Santiago, Daniel Berroa - instr. perkusyjne; Javier Diaz, Carolina Herrera - wokal; Chuk Wu - głos

_______________________________________________________________________

Mający za sobą współpracę z m.in. Frankiem Sinatrą i Paulem Anką, Ed Maina proponuje bardzo zróżnicowany materiał oscylujący wokół popu, rytmów latynoskich, funky i smooth jazzu, w większości złożony z własnych premierowych kompozycji.
W typowo smooth jazzowym klimacie utrzymany jest przebojowy "This Is The Moment" otwierający album, a stylowo zagraną swingującą balladą jest "You're Still Have with Me".
Latynoamerykańskie rytmy dominują podczas bogato oprawionych przez perkusjonalia Hectora "Pocho" Nuciosupa i Charliego Santiago: "Quelly's Song" oraz zalotnej samby "Mi Hermano". W pierwszy z wymienionych utworów świetnie wkomponowano chórki, a zachwycić też mogą: fajna solówka akustycznej gitary Gustavo Eraso i partie elektrycznego piano Ricka Krive'a.
Rzewną jazzową balladą zagraną na saksofonie tenorowym jest przejmująca "Priscilla", a w rytmie ognistego funku podsycanego linią gitary basowej podrygujemy w trakcie "Freed Indeed".
Z kolei "Picture of Hope" zabiera nas do krainy fantazji, wykreowanej przez pastylową melodykę i odrealnione brzmienie.
Uwagę zwraca bardzo ciekawie zaaranżowana w stylu world music: "Amazing Grace". Angielski hymn protestancki Johna Newtona, Ed Maina zagrał w duecie fletów oprawionym przez elektronikę wraz ze swą córką Priscillą Wagner (na codzień instrumentalistką zespołu US Marine Corps Band).
Na całym albumie aż roi się od ciekawych pomysłów, których starczyłoby na kilka płyt. Powoduje to jednak brak spójności albumu, sprawiającego wrażenie przypadkowej składanki nagrań. Szkoda też że mimo zangażowania do współpracy tak dużej rzeszy instrumentalistów nie udało się uniknąć "plastikowego" syntetycznego brzmienia nagrań, przez co całkiem fajna podczas niezobowiązującego słuchania płyta, traci w trakcie uważniejszego, kontemplacyjnego odsłuchu
.

teksty, fot. i skany: Robert Ratajczak

 

WYDAWNICTWA PATRONACKIE:

poniedziałek, 29 maja 2017, longplay_2010
longplay.blog@gazeta.pl

Polecane wpisy

  • Premiery płytowe: październik 2017 (3)

    * Morning Sun Nazwisko obchodzącego w 2017 roku 70-te urodziny multiinstrumentalisty i kompozytora Paula McCandlessa , kojarzymy przede wszystkim z legendarnym

  • Premiery płytowe: październik 2017 (2) - JazzHaus Musik

    * Windmills Urodzony w 1953 roku Georg Ruby to dziś jeden z najbardziej znanych europejskich pianistów jazzowych. Jest mistrzem wolnej formy i muzykiem obdarzo

  • Kenny Garrett, 13.10.2017

    * Hi-Fi i Muzyka 10/2017 Część muzyczna październikowego numeru miesięcznika Hi-Fi i Muzyka (10/2017) przynosi m.in. obszerne artykuły o Rudym Van Gelderze, Ri

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

PREMIERA TYGODNIA

Scott DuBOIS

Autumn Wind
PREMIERA 27 PAŻDZIERNIKA 2017

______________________________________

P A T R O N A T Y :

______________________________________

R E K O M E N D A C J E :

Georg RUBY
Windmills
(2017)

Hannes ZERBE Jazz Orchester Berlin
Kalkutta
(2017)

TransMemories
The Sound History of the Earth
(2017)

MORTE PLAYS
Postapo
(2017)

Bob FERREL's
Jazztopian Dream
(2017)

______________________________________

AKTUALNE PUBLIKACJE:

______________________________________

WYTWÓRNIE PŁYTOWE

______________________________________

WYD. PATRONACKIE:

_________________________________