Blog > Komentarze do wpisu

Premiery płytowe: maj 2017 (1)

* Shades of Whyte

Wyśmienity amerykański wokalista, pianista i kompozytor Ronny Whyte, należy dziś do nielicznego grona artystów, którzy z równym powodzeniem realizują się we wszystkich tych trzech gałęziach. Od lat uchodzi za doskonałego piosenkarza hołdującego stylistyce Great American Songbook, komponuje tematy jakie z upływem czasu również stają się standardami, a jednocześnie zachwyca wyjątkowym stylem i techniką gry jako doświadczony jazzowy pianista. Jego występy w tak prestiżowych miejscach jak Carnegie Hall czy waszyngtońska Corcoran Gallery, zawsze gromadzą komplet widowni. Dużym powodzeniem za Oceanem cieszą się też kolejne albumy Ronny'ego Whyte'a, w ostatnich latach wydawane przez cenioną pośród zwolenników perfekcyjnego dźwięku, wytwórnię Audiophile Records. Po płycie "All in a Night's Work" (2015) uznanej za jeden z najciekawszych albumów jazzowych przez New York Times, w 80-te urodziny Whyte'a ukazał się album: "Shades of Whyte" __________________________________________________________________________

PREMIERA TYGODNIA
Ronny WHYTE: Shades of Whyte
CD 2017, Audiophile Records ACD-353

This Song Is You; Isn't That The Thing To Do?; It's Time For Love; Nina Never Knew; I Love The Way You Dance; Linger Awhile; Love Me Tomorrow; I'll Close My Eyes; I'll Tell You What; Blame It On The Movies; Some Of My Best Friends Are The Blues; Medley: A Little Samba / So Danco Samba; For Heaven's Sake; I'm Old Fashioned; Too Late Now; Dancing In The Dark.

Ronny Whyte - fortepian, wokal; Sean Harksness - gitara; Boots Maleson - kontrabas; oraz: Lou Caputo - saksofon, flet; Alex Nguyen - trąbka; Mauricio De Souza, David Silliman - perkusja

__________________________________________________________________________

Na płycie znajdują się nowe autorskie piosenki oraz interpretacje utworów m.in. Jerome Kerna i Oscara Hammersteina, Vernona Duke'a i Antonio Carlosa Jobima. Główny bohater płyty emanuje niebywałą energią w dynamicznych swingujących tematach, a w stylowych balladach zdaje się być niezrównanym łowcą niewieścich serc. Gwiazda Ronny'ego White'a wciąż lśni pełnym blaskiem, z upływem lat nabierając coraz większej elegancji, dostojeństwa i szlachetności. Całość oprawiona jest wyjątkowo staranną instrumentacją mieniąc się wzbogacającymi brzmienie partiami fletu i saksofonu (Lou Caputo), trąbki (Alex Nguyen) oraz gitary (Sean Harksness). Do poszczególnych nagrań zaangażowano dwóch róznych perkusistów (Mauricio De Souza i David Silliman), a przy kontrabasie słyszymy niezrównanego Bootsa Malesona, współpracownika takich znakomitości jak Milt Jacskon, Elvin Jones, Archie Shepp, Kenny Barron czy Dexter Gordon.
Nowa płyta Ronny'ego Whyte'a zdaje się potwierdzać tezę dotyczącą bukietu dobrego wytrawnego wina. "Shades of Whyte" to wyszukany jazzowy album nie tylko dla roczników 40+, ale dla wszystkich miłośników muzyki godzących z sobą swingową manierę Franka Sinatry z pełnym blichtru stylem Barry'ego Manilowa i lekką szczyptą samby.

* * * * *

* Words & Music by Jeannie Tanner

Jeannie Tanner to wyjątkowo błyskotliwa chicagowska artystka, której szerokie spektrum działalności obejmuje grę na trąbce, fortepianie, śpiew... Tanner jest jednak przede wszystkim genialną kompozytorką i twórczynią piosenek, w których bezproblemowo łączy jazz, pop, r'n'b i stylistykę latynoską. Jest stałą bywalczynią najpopularniejszych klubów w Chicago gdzie występuje z własnym trio lub kwartetem, a także solo i w duetach. Na dwupłytowym albumie "Words & Music by Jeannie Tanner", zamieszczono kolekcję 19 perełek z jej kompozytorskiego dorobku, zaśpiewanych przez grono chicagowskich wokalistek i wokalistów jazzowych. Pośród nich znajdziemy m.in. znakomitą Kimberly Gordon, znaną z występów w m.in. Village Vanguard i The Green Mill, oraz znakomitych albumów wydanych przez wytwórnię Sirens Records: "Melancholy Serenade" (2004) i ''Sunday'' (2011). __________________________________________________________________________

PREMIERA
Words & Music by Jeannie Tanner
2CD's 2017, Tanner Time Records

That Word - Rose Coletta; Wait For Me - Jeff Meegan; Endless Joy - Abigail Riccards; Reflections In Mirrors - Tammy McCann; You Can Kiss Me Into Anything - Typhanie Monique; Remembering - Paul Marinaro; Fred And Ginger - Alyssa Allgood; Mr. Midnight - Kimberly Gordon; Can't Believe That It's You - Michele Thomas; Come Along For The Ride - Elaine Dame; Kiss Me - Kimberly Gordon; Red - Elaine Dame; Vegas - Paul Marinaro; Be Strong - Typhanie Monique; You'll Always Have My Heart - Abigail Riccards; It's Never Too Late - Tammy McCann; My Whole World Is You - Amy Yassinger; I'm Whistling A Tune - Andy Pratt; Promise Me To The Moon - Rose Coletta.

__________________________________________________________________________

Znakomicie słucha się tych płyt! Szerokie spectrum kompozytorskich zdolności Jeannie Tanner sprawia, że album robi wrażenie zbioru rozmaitych utworów o odmiennym charakterze. Poszczególnym głosom (w przeważającej części kobiecym) przypisano utwory idealnie dopasowane do indywidualnych predyspozycji. To piosenki ocierające się o blues, wokalistykę spod znaku Diany Krall, dynamiczny swing czy nawet pop. W większości jednak mamy do czynienia z tematami, których nie powstydziłby się niejeden jazzowy klasyk.
W kilku utworach słyszymy kwartet smyczkowy, nadający utworom brzmieniowej głębi i estradowej przestrzeni.
Prawdziwą perłą jest umieszczona na pierwszej płycie zestawu "Can't Believe That It's You", jedyna w tym zestawie piosenka zaśpiewana przez chicagowską divę soulu Michele Thomas. Pełen klasycznego blichtru blues zaśpiewany pełnym emocji głębokim głosem, oprawiony jest stylowymi partiami organów i przeszywającymi partiami gitary Neala Algera.
Ciekawostką jest fakt, że sama twórczyni tych piosenek nie zasiada, jak zwykle to bywa, przy fortepianie, lecz należą do niej wszystkie partie ...trąbki. Klawisze, Jeannie Tanner powierzyła wyjątkowemu wirtuozowi zarówno klasycznego fortepianu jak Fender Rhodes i Hammondów B3, Danowi Murphy'emu. Pianistę znać możemy z chicagowskiej New Standard Jazz Orchestra, oraz z współpracy z saksofonistą Seamusem Blake'm.

* * * * *

* Organ Monk

Wirtuoz organów Hammond B3 Gregory Lewis, stanowi dziś silny filar młodej amerykańskiej sceny jazzowej, bluesowej i funkowej. Jest innowatorem, który przy użyciu tradycyjnych środków i instrumentów kreuje w muzyce jazzowej zupełnie nową jakość i formułę. Jako jazzowy organista podążając drogą wyznaczoną przez takich mistrzów jak Jimmy Smith i Larry Young, przeciera też zupełnie nowe szlaki. Afroamerykański muzyk zadebiutował programem "Organ Monk" poświęconym twórczości Theloniousa Monka przetransponowanej na organy Hammonda. Od tej pory wszystkie kolejne przedsięwzięcia firmuje umieszczonym obok nazwiska pseudonimem Organ Monk. __________________________________________________________________________

PREMIERA
Gregory LEWIS, Organ Monk: The Breathe Suite
CD 2017, Gregory Lewis

First Movement: Chronicles Of Michael Brown; Second Movement: Trayvon; Third Movement: Aiyana's Jones Song; Fourth Movement: Eric Garner; Fifth Movement: Ausar And The Race Soldiers; Sixth Movement: Ausar And The Race Soldiers (Reprise).

Gregory Lewis - Hammond B3 Organ; oraz: Reggie Woods - saksofon; Riley Mullins - trąbka; Marc Ribot, Ron Jackson - gitara; Jeremy 'Bean' Clemons, Nasheet Waits - perkusja

__________________________________________________________________________

Nowy konceptualny album Gregory Lewisa: "The Breathe Suite", nagrany został z prawdziwą plejadą jazzowych znakomitości: saksofonistą Reggie Woodsem, trębaczem Rileyem Mullinsem, gitarzystami Marcem Ribotem i Ronem Jacksonem oraz perkusistami Nasheetem Waitsem i Jeremym Bean Clemonsem. Tak doborowe towarzystwo znane z współpracy z Miroslavem Vitousem (Waits), Michaelem Batesem (Clemons), Danielem Smithem (Jackson) czy Youn Sun Nah (Ribot), zapewniło muzyce skomponowanej przez Lewisa specjalnie z myślą o organach Hammonda, wyjątkową oprawę.
Ideą przyświecającą powstaniu organowej suity było oddanie hołdu ofiarom policyjnej przemocy w USA, stąd pojawiające się nazwiska w poszczególnych częściach utworu.
Pełen energii, żywiołowy, czy wręcz gniewny styl gry chwilami bardziej przypomina Keitha Emersona czy Jona Lorda, niż jazzowych mistrzów Hammondów. Rozbudowane do kilkunastu minut utwory dają bardzo dużo przestrzeni dla pozostałych muzyków. Improwizowane partie dęte i gitarowe zdają się w równym stopniu co gra lidera, przykuwać uwagę słuchacza. Chwilami muzycy zdają się być bliżej muzyki free i awangardy, niż jazzowej tradycji. Z kolei schematy kompozycyjne poszczególnych odsłon suity nawiązują do estetyki rocka progresywnego
Nagrania zrealizowano w dwóch różnych konfiguracjach instrumentalnych: trio i kwintecie, a podczas dynamicznego finału słyszymy organy w towarzystwie prawdziwego żywiołowego gejzeru obu perkusistów: Neasheeta Waitsa i Jeremy'ego Bean Clemonsa.
Ta płyta robi doprawdy piorunujące wrażenie.

* Omicron

dystrybucja:

Luksemburski perkusista Pit Dahm proponuje pierwszy album swego akustycznego tria: "Omicron". Muzyk gra na perkusji od czwartego roku życia, a w roku 2014 ukończył Konserwatorium Muzyczne w Amsterdamie. Wydaną przez słowacką wytwórnię Hevhetia płytę, po raz pierwszy zaprezentowaną podczas Like a Jazz Machine Festival in Dudelange w Luksemburgu, wypełnia jedenaście autorskich kompozycji Dahma, nasączonych mistycyzmem i tajemniczością, podanymi w wykwintnej rozimprowizowanej konwencji. Międzynarodowej formacji współtworzonej z francuskim saksofonistą Charleyem Rose i belgijskim basistą Lennartem Heyndelsem towarzyszy holenderski pianista Harmen Fraanje, którego pamiętamy z genialnego albumu "Down Deep" (2013) nagranego wraz z Ernstem Reijsegerem i Molą Sylla. _________________________________________________________________________

Pit DAHM Trio w/ Harmen Fraanje: Omicron
CD 2016, Hevhetia HV 0127-2-331

Vilnius; Ballad; Lazy Daisy; Omicron; Larchey; Friuli; Paint In My Hair; Duo; XYZ 4; XYZ 6; Zing.

Charley Rose - saksofon; Harmen Fraanje - fortepian; Lennart Heyndels - kontrabas; Pit Dahm - perkusja

________________________________________________________________________

"Omicron" zgrabnie łączy rozmaite muzyczne nurty, którymi poza jazzem zafascynowani są muzycy tworzący kolektywny skład. Szerokie spectrum ich zainteresowań obejmuje zarówno muzykę klasyczną jak rock. Dostrzeżemy to w utworach pełnych głębokich emocji i silnych uczuć, jakie towarzyszą każdej minucie płyty.
Duże wrażenie robi transowy fragment zagrany wyłącznie przez fortepian i perkusję ("Duo"), oraz dwa motywy cyklu "XYZ", ukazujące genialną maestrię Charleya Rose. To zdecydowanie moje ulubione 13 minut całego albumu.
Intrygujący mistycyzm, wyjątkowo bogate słownictwo muzyczne, kreatywność i ogromna witalność, sprawiają że od pierwszej do ostatniej minuty albumu, słuchacz zostaje bezwarunkowo przygwożdżony do głośników. Otwarty przestrzenny dźwięk, ujmujące partie solowe i zniewalający nastrój tej muzyki hipnotyzują skupiając na sobie stuprocentową uwagę. Realizatorzy dźwięku wykonali wspaniałą robotę uwypuklając każdy akustyczny detal i nadając nagraniom specyficzne brzmienie.

* A Short Moment of Zero G

Niemiecki saksofonista tenorowy Daniel Erdmann (ur. 1973) to muzyk udzielający się na przestrzeni lat w rozmaitych projektach i konstelacjach muzycznych. Powołane przez niego międzynarodowe trio Daniel Erdmann's Velvet Revolution zdaje się być składem, w pełni spełniającym jego muzyczne ambicje. Niecodzienne instrumentarium zespołu decyduje o wyjątkowości brzmienia. Poza saksofonem tenorowym lidera, na płycie "A Short Moment Of Zero G" słyszymy skrzypce francuskiego wirtuoza Théo Ceccaldiego i wibrafon znanego z współpracy m.in. z Mariusem Nesetem i Michaelem Janischem, Jima Harta. __________________________________________________________________________

Daniel ERDMANN's Velvet Revolution:
A Short Moment Of Zero G
CD 2016, BMC Records BMC CD 239

A Pair of Lost Kites Hurrying Towards Heaven; Infinity Kicks In; Velvet Revolution; Quand j'étais petit je révais d'étre pauvre; Les agnettes; I See a Strange Light; Swing fur Europa; Les frigos; a short moment of zero g; Try to Run; Still a Rat.

Daniel Erdmann - saksofon; Théo Ceccaldi - skrzypce, altówka; Jim Hart - wibrafon

__________________________________________________________________________

Płytę wypełnia 11 autorskich utworów Erdmanna. To muzyka atmosferyczna i pełna uniesień. Harmonijne formy i rytm zdają się uwalniać silne emocje i uczucia. Odnajdziemy tu elementy bluesa, zapożyczenia z muzyki ludowej i klasycznej, a wszystko to podane z jazzowym feelingiem nasączonym porywającymi improwizacjami. Muzycy doskonale uzupełniają się wzajemnie tworząc jeden zwarty organizm.
Głębokie brzmienie saksofonu tenorowego zyskało wyjątkowo wdzięczną oprawę w postaci krystalicznych partii wibrafonu oraz stylowych partii skrzypiec i altówki. Każda z kompozycji zachwyca zarówno klimatem i przekazem jak ujmującą i wdzięczną melodyką. Krótkie, treściwe tematy w tej wyjątkowej kameralnej formule, eksponują sedno muzycznego przekazu.
"A Short Moment Of Zero G" to urzekająca i klimatyczna płyta, do której każdy powrót owocuje nowymi doznaniami.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: Hevhetia

WYDAWNICTWA PATRONACKIE:

piątek, 05 maja 2017, longplay_2010
longplay.blog@gazeta.pl

Polecane wpisy

  • Z katalogu wytwórni DUX (2017/11)

    * Debussy, Prokofiev, Lutosławski Znana ze składu Neo Quartet oraz Festiwalu NeoArte – Syntezator Sztuki (w 2017 roku odbył się pod patronatem LongPlay.b

  • Z Kraju: nowości płytowe (2)

    * 2 x Seifert Zbigniew Seifert za życia zdecydowanie większą sławę zyskał poza granicami Polski. Nagrywał z największymi osobistościami świata jazzu, jak Jack

  • Z Kraju: zaległości płytowe

    Rok 2017 powoli się kończy. Tymczasem dziś o kilku płytach jakie ukazały się jeszcze w roku 2016, a dotychczas nie zostały omówione w tym miejscu. Każdego tygod

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ALBUM TYGODNIA

Angela BROWNRIDGE

Claude Debussy:
Preludes
, Book 1 & 2

______________________________________

R E K O M E N D A C J E
T Y G O D N I A :

Zbigniew SEIFERT
Solo Violin (1976)

VARIOSPHERES
Live in Solothurn (1976)

JazzBlaster plays Depeche Mode
(2017)

Ms OBSESSION
Manekin
(2017)

DIOMEDE
People from East

______________________________________

AKTUALNE PUBLIKACJE:

______________________________________

WYTWÓRNIE PŁYTOWE

______________________________________

WYD. PATRONACKIE:

_________________________________