Blog > Komentarze do wpisu

Premiery płytowe: maj 2017 (2)

* Live From Jazz At The Bistro

Od czasu nagrania swej pierwszej autorskiej płyty ''Eternal Journey'' (2004) amerykański trębacz i kompozytor Sean Jones, przebył długą drogę która zawiodła go do grona najbardziej cenionych jazzmanów za Oceanem. Jednogłośnie okrzyknięty największym odkryciem jazzowej trąbki Nowego Stulecia przez dziennikarzy i czytelników Down Beat, Jazz Times i Jazz Journalists Association muzyk, od początku związany jest z wytwórnią Mack Avenue dla której nagrał siedem płyt jako lider. Z kolei album ''Turned to Blue'' (2006) nagrany z Nancy Wilson, uhonorowany został największym możliwym wyróżnieniem -statuetką Grammy. Po zakończeniu współpracy z Wyntonem Marsalisem i Jazz at Lincoln Center Orchestra, Sean Jones zdaje się w większym stopniu koncentrować na własnych składach i projektach. Po genialnym albumie ''Im-pro-vise Never Before Seen'' (2014), kolejną płytą w dyskografii trębacza jest koncertowy album nagrany w Saint Louis, w prestiżowym klubie Jazz At The Bistro. Poza dotychczas towarzyszącymi mu muzykami: pianistą Orrinem Evansem, kontrabasistą Luquesem Curtisem i perkusistą Obedem Calvaire, na scenie pojawia się też saksofonista Brian Hogans i zastępujący w kilku utworach Calvaire'a, młody perkusista Mark Whitfield Jr.

_______________________________________________________________________

PREMIERA TYGODNIA
Sean JONES: Live From Jazz At The Bistro
CD 2017, Mack Avenue MAC1111

Art's Variable; Lost, Then Found; Piscean Dichotomy; Doc's Holiday; The Ungentrified Blues; Prof; BJ's Tune.

Sean Jones - trąbka, flugelhorn; Brian Hogans - saksofony; Orrin Evans - fortepian; Luques Curtis - kontrabas; Obed Calvaire, Mark Whitfield Jr. - perkusja

_______________________________________________________________________

Klubowa atmosfera i żywiołowo reagująca publiczność zdecydowanie sprzyjają muzykom, co słychać już od pierwszych minut płyty. Każdy z instrumentalistów zdaje się znajdować w idealnym dla siebie środowisku i w najlepszym z możliwych towarzystwie.
Wyśmienitego saksofonistę Briana Hogansa słyszymy zaledwie w czterech z siedmiu utworów, jednak jego udział w koncercie zdaje się w dużej mierze decydować o klimacie całości. Zafascynowany z jednej strony stylem Parkera, z drugiej eksperymentami Coltrane'a, Hogans prowokuje lidera do porywających dialogów, jednocześnie pozostając z nim w wyjątkowej harmonii. W trakcie "Piscean Dichotomy" i "Prof", Jones na dłużej schodzi ze sceny pozwalając saksofoniście rozwinąć improwizacyjne skrzydła.
Bezcennym skarbem składu jest pianista Orrin Evans nadający muzyce Jonesa charakterystycznej "twardoścI" i zapewniając silny fundament harmoniczny reszcie składu. Podczas "Doc's Holiday" i stylowego "The Ungentrified Blues", serwuje nam wyjątkowy popis swych możliwości. W pierwszym z tematów po wylewnym solo ustępuje miejsca Luquesowi Curtisowi. Ten znany także z współpracy z pianistą Romainem Collinem laureat Grammy, mimo młodego wieku jest dziś kontrabasistą o wyjątkowym doświadczeniu zdobywanym w składach takich muzyków jak Gary Burton, Bill O'Connell czy Christian Scott.
To najlepszy koncertowy album jazzowy od czasu genialnego "Live At The Village Vanguard" (2015) Tria Christiana McBride'a. Koncertowy żywioł o wyjątkowej sile rażenia w połączeniu z olśniewającą techniką muzyków i niecodziennym porozumieniem składu, plus: doskonała klubowa atmosfera. Takich płyt chce się słuchać bez końca
.

dystrybucja:

* Liberetto III

Album szwedzkiego kompozytora i kontrabasisty Larsa Danielssona zatytułowany ''Liberetto'' ukazał się w 2012 roku, wzbudzając ogromne uznanie zarówno w gronie krytyków muzycznych jak i pośród miłośników współczesnego klimatycznego skandynawskiego jazzu. Dwa lata później muzyk postanowił opublikować zbiór dwunastu nowych kompozycji będących kontynuacją albumu ("Liberetto II", 2014), skazując tym samym płytę na nieuniknione porównania z częścią pierwszą. W kolejnej odsłonie "Liberetto" Danielssonowi towarzyszą znani z wcześniejszych albumów: gitarzysta John Paricelli i perkusista Magnus Ostrom, oraz "nowy nabytek" składu, pianista Gregory Privat a taże pięcioro gości z Dominickiem Millerem (gitara) i Mathiasem Eickiem (trąbka) na czele. ______________________________________________________________________

PREMIERA
Lars DANIELSSON: Liberetto III
CD 2017, ACT 9840-2

Preludium; Agnus dei; Lviv; Taksim By Night; Dawn Dreamer; Orationi; Sonata In Spain; Da Salo; Gimbri Heart; Mr Miller; Affrettando; Berchidda.

Lars Danielsson - kontrabas, wiolonczela, fortepian, gimbri; Gregory Privat - fortepian, fender Rhodes; John Paricelli - gitary; Magnus Ostrom - instr. perkusyjne; gościnnie: Arve Hendriksen - trąbka, głos; Dominic Miller - gitara; Hussam Aliwat - oud; Bjorn Bohlin - róg, obój; Mathias Eick - trąbka

______________________________________________________________________

Towarzyszący Danielssonowi od pierwszej płyty cyklu brytyjski gitarzysta John Parricelli, znany jest z współpracy m.in. z Kenney Wheelerem i Andy Sheppardem, a także z udziału w nagraniu ostatniej płyty Davida Gilmoura: "Rattle That Lock" (2015).
Z kolei, podobnie jak Parcicelli zasiadający za perkusją od pierwszej odsłony "Liberetto" Magnus Ostrom, to artysta, który wraz z nieodżałowanym Esbjornem Svenssonem i Danem Berglundem założył w pierwszej połowie lat 90-tych jedną z najbardziej zjawiskowych formacji jazzowych E.S.T. Równolegle angażował się także w inne projekty muzyczne, spośród których warto wymienić choćby współpracę m.in. z Bobo Stensonem, Nilsem Landgrenem, Bennym Golsonem, Curtisem Fullerem, Mulgrew Millerem, Busterem Williamsem, Royem Hargrove czy Patem Methenym. Jako perkusista nie wyrzeka się wpływu jaki na jego stylistyce odcisnęli zarówno jazzowi muzycy jak Mitch Mitchell, Billy Cobham i Paul Motian, jak i rockowi bębniarze, wśród których najczęściej wymienia Iana Paice (Deep Purple).
Dużą zmianę w brzmieniu kwartetu wprowadził urodzony na karaibskiej Martynice, pianista i kompozytor Grégory Privat, który zastapił grającego na poprzednich płytach Tigrana Hamasyana. Pianista całkiem niedawno zabłysnął na scenach paryskich klubów, a jego debiutancki album "Family Tree" (2016) okazał się jednym z największych europejskich wydarzeń ub. roku.
Tak dobrany przez Larsa Danielssona skład wspomagany gronem znakomitych gości, w połączeniu z natchnionymi i pełnymi urzekającej głębi kompozycjami, zapewnia wyjątkowe muzyczne święto jakim jest spędzenie 55-minut przed głośnikami z albumem "Liberetto III".
Podobnie jak w przypadku poprzednich płyt, tak i na nowym albumie Danielssona, nawet gdy słuchamy kompozycji na pozór łatwej i niewymagającej kontemplacyjnego zasłuchania, każdorazowo obcujemy z muzyką robiącą wrażenie głębokiej i pełnej charakterystycznego, wysublimowanego klimatu.

* * * * *

* Out of Land

Cztery nazwiska firmujące koncertowy album "Out of Land" zapewniają muzykę pełną niespodziewanych zwrotów i rozwiązań. Szwajcarski wokalista Andreas Schaerer, francuscy muzycy: Emile Parisien i Vincent Peirani, oraz jedno z największych odkryć niemieckiej sceny jazzowej ostatnich lat, pianista Michael Wollny, proponują program oparty na własnych kompozycjach, zarejestrowany w kwietniu 2016 roku w Bern. Pełen niespodzianek program tej wyjątkowej konstelacji w dużej mierze opiera się na swobodnej improwizacji. ____________________________________________________________________

PREMIERA
PARISIEN - PEIRANI - SCHARERER - WOLLNY: Out of Land
CD 2017, ACT 9832-2

Air Song; B&H; Kabinett V; Rezeusler; Ukuhamba.

Emile Parisien - saksofon
Vincent peirani - akordeon
Andreas Schaerer - głos
Michael Wollny - fortepian

____________________________________________________________________

Andreasa Schaerera znamy z założonej w 2005 roku formacji Hildegard Lernt Fliegen preferującej fuzję nowoczesnego jazzu, przez pryzmat twórczości Franka Zappy, Toma Waitsa i ...Igora Strawińskiego. Po albumie o intrygującym tytule ''The Fundamental Rhythm of Unpolished Brains'' (2014), oraz płycie: "Perpetual Delirium" (2014) nagranej wraz z formacją ARTE Quartett, Scharerer zadebiutował w 2017 roku w wytwórni ACT albumem: "The Big Wig" zrealizowanym wraz z Akademicką Orkiestrą Festiwalową z Lucerny.
Saksofonistę Emile Parisiena i akordeonistę Vincenta Peirani mieliśmy okazję poznać dzięki wspólnej płycie: ''Belle Epoque'' (2014). Pierwszy z artystów kilka miesięcy później dał się poznać jako znakomity lider własnego kwartetu dzięki albumowi: ''Spezial Snack'' (2014), a rok 2016 zaowocował krążkiem "Sfumato" nagranym we własnym kwintecie z udziałem legendarnego pianisty Joachima Kuhna.
Rodak Parisiena, urodzony w Nicei - Vincent Peirani walczy o opinię akordeonu jako pełnoprawnego instrumentu w muzyce improwizowanej. Jest dziś jedną z największych młodych gwiazd europejskiego jazzu, należącą do grona artystów, jacy wyznaczając nowe szlaki w jazzie, niejako na nowo definiują istotę swego instrumentu. Poza wspólną płytą z Parisienem, akordeonista ma na koncie album "Living Being" (2015) oraz nagrane wraz z najbardziej rozpoznawalnym muzykiem tego składu Michaelem Wollnym, płyty:"Thrill Box" (2013) i "Tandem" (2016).
Michael Wollny zdaje się być w ostatnim czasie wyjątkowo "eksponowanym" artystą, bardzo często publikującym nowy autorski materiał oraz pojawiającym się w rozmaitych konfiguracjach w różnych projektach. To dziś jeden z najbardziej pożądanych przez organizatorów europejskich festiwali pianista jazzowy. Poza prowadzeniem własnego tria, młody instrumentalista i kompozytor zyskał też olbrzymie uznanie dzięki współpracy z nestorem saksofonu, Heinzem Sauerem
Wszyscy czterej artyści jakich słuchamy na "Out of Land" mieli więc już wielokrotnie okazję wspólnie z sobą muzykować, jednak nigdy nie doszło do projektu, w którym każdy z nich miałby okazję swobodnej wypowiedzi, będąc wspieranym przez pozostałą trójkę. Koncertowi jakiego słuchamy na płycie przyświecała koncepcja wzajemnej otwartości i połączenia indywidualnych pomysłów w jeden muzyczny nurt. Słuchając muzyki zgromadzonej na "Out of Land" bez wahania stwierdzić można, że sztuka ta udała się z nawiązką. Mimo iż poszczególne utwory rozpisane zostały jako indywidualne kompozycje Peiraniego, Wollny'ego i Schaerera, od początku do końca mamy wrażenie demokratycznego jej tworzenia, a wkład nie wyróżnionego wśród kompozytorów Emile Parisiena, zdaje się być równorzędny.
Jeden z największych improwizatorów wokalnych, Andreas Schaerer potrafi wydobyć z siebie dźwięki do złudzenia imitujące rozmaite instrumenty. To on właśnie odpowiedzialny jest za szczyptę szaleństwa w muzyce kwartetu. Klasycyzujący i stateczny fortepian Wollny'ego zapewnia harmonię i często niejako "porządkuje" muzyczną strukturę. Z kolei wyjątkowo zgrany francuski tandem: Parisien - Peirani, wprowadza do całości nutkę nostalgii i zadumy.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: Mack Avenue, ACT

WYDAWNICTWA PATRONACKIE:

piątek, 26 maja 2017, longplay_2010
longplay.blog@gazeta.pl

Polecane wpisy

  • Z katalogu wytwórni DUX (2017/11)

    * Debussy, Prokofiev, Lutosławski Znana ze składu Neo Quartet oraz Festiwalu NeoArte – Syntezator Sztuki (w 2017 roku odbył się pod patronatem LongPlay.b

  • Z Kraju: nowości płytowe (2)

    * 2 x Seifert Zbigniew Seifert za życia zdecydowanie większą sławę zyskał poza granicami Polski. Nagrywał z największymi osobistościami świata jazzu, jak Jack

  • Z Kraju: zaległości płytowe

    Rok 2017 powoli się kończy. Tymczasem dziś o kilku płytach jakie ukazały się jeszcze w roku 2016, a dotychczas nie zostały omówione w tym miejscu. Każdego tygod

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ALBUM TYGODNIA

Angela BROWNRIDGE

Claude Debussy:
Preludes
, Book 1 & 2

______________________________________

R E K O M E N D A C J E
T Y G O D N I A :

Zbigniew SEIFERT
Solo Violin (1976)

VARIOSPHERES
Live in Solothurn (1976)

JazzBlaster plays Depeche Mode
(2017)

Ms OBSESSION
Manekin
(2017)

DIOMEDE
People from East

______________________________________

AKTUALNE PUBLIKACJE:

______________________________________

WYTWÓRNIE PŁYTOWE

______________________________________

WYD. PATRONACKIE:

_________________________________