Blog > Komentarze do wpisu

Przegląd płytowy (2017/6): nowości i zapowiedzi

Przegląd płytowy (2017/6)

* Paganini kontrabasu

Francuski kontrabasista i kompozytor Renaud Garcia-Fons zwany ''Paganinim kontrabasu'' tworzy muzykę złożoną z elementów jazzu, flamenco, muzyki klasycznej i orientalnej. Jako wybitny wirtuoz pięciu basowych strun współpracował w przeszłości z takimi artystami jak Nguyen Le, Michel Godard, Dhafer Youssef czy Cheb Mami. Garcia-Fons od zawsze poszukuje w muzyce wartości duchowych, stąd dostrzegalny w jego nagraniach niezwykły ładunek emocjonalny i niemal religijne podejście artysty do muzyki. Gra zarówno pizzicato, jak techniką arco a więc przy użyciu smyczka, na wyjątkowym pięciostrunowym instrumencie wyprodukowanym specjalnie dla niego w Arles przez przez słynnego lutnika Jeana Auraya.
Najnowszy album genialny kontrabasista nagrał w trio wraz z akordeonistą Davidem Venitucci i wibrafonistą Stephanem Caracci. Płytę "La Vie Devant Soi" wypełnia 11 nowych autorskich kompozycji Garcii-Fonsa.
_______________________________________________________________________

NOWOŚĆ
Renud GARCIA-FONS: La vie devant soi
CD 2017, E-Motive Records EMO171

Le rues vagabondes; Revoir Paris; Je prendrai le metro!; Montmartre en courant; Le long de la Seine; La vie devant soi; Apres la pluie; Monsieur Taxi; Si ca te dit; Les ecoliers; Elegie de novembre.

Renaud Garcia-Fons - kontrabas; David Venitucci - akordeon; Stephan Caracci - wibrafon, perkusja

_______________________________________________________________________

Po fascynacjach brzmieniami flamenco, muzyką hinduską i orientem, nowym albumem Renaud Garcia-Fons powraca do klimatów rodzinnego Paryża. Specyfika i klimat poszczególnych utworów silnie nawiązują do francuskiej tradycji muzycznej scalając w sobie estetykę typowych chansons z jazzem, muzyką klasyczną i ilustracyjną. Nie bez powodu muzyk postawił na oprawienie swych partii dźwiękami akordeonu i wibrafonu, które nadają utworom specyficznego posmaku mogącego kojarzyć się z paryskimi uliczkami i kafejkami.
Renaud Garcia-Fons przy użyciu pięciu strun i smyczka wyczarowuje doprawdy magiczne dźwięki, a muzycy współtworzący z nim projekt zdają się idealnie odczytywać każdy jego zamysł. Na "La vie devant soi" odnajdziemy szczególny rodzaj muzycznej poezji, nostalgię ale też radość i witalność.
W typowo paryską estetykę muzyk zgrabnie wplata liczne elementy orientalne, czyniąc z albumu mimo wszystko pozycję świetnie wpasowującą się w nurt world music.
Zaskakuje doskonale skonstruowana dramaturgia całej płyty osiągająca swą kulminację w połowie programu w wyśmienitym utworze tytułowym i następującym po nim "Apres la pluie". Podczas 55 minut ani przez chwilę docierająca z głośników muzyka nie wywołuje znużenia, pozostawiając odbiorcę w ciągłym zauroczeniu i bezwarunkowym oczarowaniu. Najlepszą rzeczą jaką można zrobić po zakończeniu płyty, to włączyć ją raz jeszcze.

* * * * *

* Piano Night

Najnowsza siódma odsłona cyklu płyt wytwórni ACT "Jazz at Berlin Philharmonic" stanowi swego rodzaju nawiązanie do pierwszego koncertu z roku 2012 jaki wydano w tej serii. Ponownie bowiem na scenie Berlińskiej Filharmonii pojawiła się trójka muzyków współtworzących dziś europejską czołówkę pianistów jazzowych. Na koncercie "Piano Night" w maju 2016 roku razem wystąpili Leszek Możdżer, Iiro Rantala i Michael Wollny, a wytwórnia postanowiła opublikować ten materiał wyłącznie na płycie winylowej 22 kwietnia 2017. Zdecydowanie się tylko na nośnik analogowy stanowiło rodzaj uczczenia przypadającego tego dnia Record Store Day - dorocznego ogólnoświatowego święta sklepów i wytwórni płytowych. _______________________________________________________________________

NOWOŚĆ
Leszek MOŻDŻER / Iiro RANTALA / Michael WOLLNY:
Jazz at Berlin Philharmonic VII - Piano Night
LP 2017, ACT 9842

Candide Overture; Freedom; White Moon; She Said She Was A Painter; Africa; Summertime; La Fiesta.

Leszek Możdżer, Iiro Rantala, Michael Wollny - fortepian, Fender Rhodes _______________________________________________________________________

W programie poza własnymi kompozycjami trójka pianistów umieściła też kompozycje Leonarda Bernsteina, George'a Gershwina i Chicka Corei. Program rozpoczyna Iiro Rantala, pianista szczycący się już statusem prawdziwej jazzowej gwiazdy, mający za sobą udział w wielu projektach oraz od roku 2011 całą serię doskonałych płyt firmowanych własnym nazwiskiem. Ten urodzony w Helsinkach muzyk rozpoczął swą muzyczną przygodę wstępując do znanego chóru chłopięcego Cantores Minores. W późniejszym okresie podjął studia w Manhattan School of Music, kształcąc się jako pianista klasyczny i wykonując kompozycje takich mistrzów jak: J.S.Bach, Jean Sibelius czy W.A.Mozart. Wyjątkowo szerokie horyzonty muzyczne zawiodły go do działalności w ramach Trio Töykeät, oraz współpracy z teatrem i telewizją oraz artystami związanymi ze sceną pop. Dziś jest jednym z najbardziej aktywnych artystów europejskich, a jego ostatni album "How Long Is Now?" (2016) nagrany z Larsem Danielssonem i Peterem Erskinem okazał się jedną z z najciekawszych płyt minionego roku. Rantala gra "Candide Overture" Bernsteina, własną kompozycję "Freedom" i wspólnie z Michaelem Wollnym piękny temat Chrisa Beiera: "White Moon".
Po nich na scenie pojawia się Leszek Możdżer wykonując własny utwór: "She Said She Was A Painter", kończący pierwszą stronę longplaya.
Na stronie drugiej Możdżer i Rantala wykonują "Africa" Larsa Danielssona, po czym w wielkim finale dołącza do nich Wollny i cała trójka raczy nas wybuchowym setem złożonym z intrygującej wersji "Summertime" Gershwina i tematu Corei: "La Fiesta" częściowo granego na klawiaturze Fender Rhodes.
Na 45-minutowej płycie doskonale udało się przekazać dramaturgię całego koncertu. Sprawny miks wywołuje wrażenie spójności i złudzenie że żaden fragment tego wyjątkowego recitalu nie umknął naszej uwadze, choć wiadomo że berliński koncert trwał przynajmniej dwa razy dłużej.
Brzmienie nagrań w dużej mierze zależne jest od koncertowych warunków, na jakie zdani byli realizatorzy. Stąd słyszane w cichych momentach pokasływania i inne "niemuzyczne" dźwięki docierające ze strony publiczności. Dodaje to jednak wyjątkowego uroku nagraniom i podsyca wrażenie bezpośredniego uczestnictwa w wydarzeniu.
Zwolennikom cyfrowych nagrań nie pozostaje nic innego jak zakupić czarny krążek i wyłuskać z koperty kupon z jednorazowym kodem na pobranie zawartości płyty ze strony wytwórni. Wiadomo jednak że nic nie jest w stanie zastąpić dźwięku, jaki dociera do nas bezpośrednio z talerza analogowego gramofonu
.

* nowe płyty

Szwajcarska saksofonistka Nicole Johänntgen wraz ze swoim kwartetem nagrała album hołdujący jazzowej tradycji. W Nowym Orleanie nagrała album "Henry" dedykowany swemu ojcu, puzoniście Heinrichowi Johänntgenowi zawierający siedem utworów zaaranżowanych na skasofon, puzon, tubę i perkusję. Stylowe brzmienie kwartetu plus bardzo ciekawe oryginalne kompozycje saksofonistki, a także specyficzny klimat nowoorleańskiego studia nagraniowego czynią z albumu wyjątkową propozycję dla zwolenników starego dobrego jazzu.

Jedna z najciekawszych grup jazzowych Islandii ADHD, powstała w Reykjaviku w 2008 roku. Pierwszy album zespołu przebojowo wdarł się do czołówki najlepiej sprzedających się płyt roku. Melodyjne i nasycone swoistą melancholią utwory ADHD zyskały uznanie zarówno miłośników jazzu jak i zwolenników awangardy. Kontynuacją sukcesu debiutu fonograficznego okazał się drugi album zespołu nominowany do dorocznej nagrody Nordic Music Prize w roku 2012 oraz uznanie płyty ''ADHD 2'' jako jednego z najciekawszych albumów roku. W kolejnym roku kwartet postanowił opublikować jednocześnie dwie nowe płyty konsekwentnie tytułując je: ''ADHD 3'' i ''ADHD 4''. Obie płyty, choć opublikowane jednocześnie, zawierały odmienny klimatycznie materiał. Muzykę zespołu nie pasującą do żadnego spośród znanych w branży muzycznej terminów, krytycy określają jako ''zbyt ostrą wobec popu, zbyt emocjonalną wobec jazzu i zbyt porywającą wobec awangardy''. 26 maja światło dzienne ujrzy nowy album "ADHD 6".

Trio Jonne Taavitsainen Threedom założone zostało w 2013 roku. Poza liderem, kreatywnym perkusistą Jonne Taavitsainenem, skład tworzą: gitarzysta i twórca większości repertuaru tria Joel Parvamo i basista Joonas Tuuri. Na płycie "Leap Of Faith" poza własnym repertuarem fińscy muzycy proponują także własną wersję standardu Sama Riversa: "Beatrice". Trio dysponuje własnym charakterystycznym brzmieniem nasączonym w równej mierze skandynawskim duchem, jak światowym jazzem i ambientem. Krótkie, zwięzłe utwory wypełniające płytę tworzą rodzaj wciagającej hiptotyzującej całości.

Fiński pianista Kari Ikonen mający za sobą staranne wykształcenie muzyczne oprócz własnych projektów muzycznych, znany jest też z działalności w takich formacjach jak choćby: Ahava, gnomus, Kolhoz, czy Kwartet Markusa Holkko. Jego nazwisko pojawia się okładkach rozmaitych albumów, a debiutancka płyta pianisty ''Karikko'' (2001) uznana została za Najlepszą Płytę Jazzową Roku 2001 w Finlandii. Kari Ikonen jest wykładowcą w Akademii Muzycznej im. J.Sibeliusa w Helsinkach oraz w Estońskiej Akademii Muzycznej w Tallinie. Rok 2013 przyniósł znakomity album "Bright" nagrany w trio z ormiańskim wirtuozem kontrabasu Arą Yaralyana, oraz znanym z płyt wytwórni ECM perkusistą Markku Ounaskarim. Po trzech latach trafia do nas kolejny album Kari Ikonena "Ikonostasis" z zupełnie nowym materiałem, w nagraniu którego uczestniczyli: znany z płyt Marca Bernsteina Ra-Kalam Bob Moses (instr. perkusyjne), stały współpracownik Larsa Danielssona i Magnusa Ostroma, trębacz Mathias Eick oraz klarnecista Louis Sclavis.

Saksofonista Rain Sultanov zadebiutował fonograficznie już w roku 1997 albumem własnej formacji Syndicate: "Last Moment". Jest artystą wyjątkowym, którego wkład w propagowanie jazzu w rodzinnym Azerbejdżanie zdaje się nieoceniony. Od wielu lat jest dyrektorem dorocznego Festiwalu Jazzowego w Baku, jednocześnie angażując się w rozmaite projekty muzyczne. Swój najnowszy album muzyk zrealizował z sześcioma artystami, a instrumentarium zespołu obejmuje poza saksofonem: fortepian, wiolonczelę, kontrabas, perkusję ale też oud i udu. Tytuł płyty: "Inspired By Nature" odnosi się do jej zawartości: muzyką silnie zakorzenioną w naturze z ogromną ilością etnicznych brzmień i potężną dawką emocji i uduchowienia.

Norweski pianista i kompozytor Helge Lien zadebiutował w 2000 roku płytą ''Talking To A Tree'' (2000). Wkrótce chcąc rozbudować brzmienie powołał do życia własne trio, którego pierwsza płyta: ''What Are You Doing The Rest Of Your Life'' okazała się wielkim sukcesem plasującym formację w czołówce skandynawskiego jazzu. Od tej pory zespół wydając kolejne płyty, koncertował w wielu miejscach świata jak choćby (poza Norwegią i Szwecją) w: Japonii, Korei, Kanadzie, Hiszpanii, Włoszech, Wielkiej Brytanii, Luksemburgu, Rosji, Belgii, Niemczech, Austrii, Rumunii i Danii -wszędzie przyjmowany niezwykle gorąco przez zwolenników akustycznego jazzu. W międzyczasie Helge Lien pojawił się w składzie polsko - norweskiej formacji Loud Jazz Band nagrywając z zespołem m.in. płyty: "Don't Stop The Train" (2004) i ''The Way To Salina'' (2005). Kolejny album Helge Lien Trio: ''Hello Troll'' (2008) zdobył Nagrodę Grammy w kategorii Najlepszy Album Jazzowy, a wydany w 2011 roku, siódmy album tria: ''Natsukashii'' (2011) podobnie jak płyta ''Spiral Circle'' (2002) został nominowany do Grammy. W 2012 roku światło dzienne ujrzał specyficzny album ''Memnon -Sound Portraits of Ibsen Characters'' (2012) nagrany przez pianistę wraz z wokalistką Ruth Wilhelmine Meyer, oraz solowa płyta ''Kattenslager'' (2012). Rok 2014 przyniósł bardzo oczekiwany, nowy album Helge Lien Trio wydany pod intrygującym tytułem: ''Badgers And Other Beings'' (''Borsuki i inne stworzenia''). Zainteresowanie albumem okazało się tak ogromne, iż pierwszy nakład płyty rozszedł się błyskawicznie, a wytwórnia Ozella Music zmuszona była przełożyć realizację części zamówień do czasu wytłoczenia drugiego nakładu. Prawdziwą niespodzianką okazała się wspołpraca trio ze skrzypkiem Adamem Bałdychem, czego owocem była jedna z najciekawszych europejskich płyt roku 2015: "Bridges". Pianista już w tym roku opublikował album nagrany w duecie z Live Marią Roggen: "You", a na jesień planowany jest kolejny album tria z Adamem Bałdychem. Tymczasem ukazał się całkiem nowy album Helge Lien Trio: "Guzuguzu" zawierający dziewięć premierowych utworów nagranych w prestiżowym Rainbow Studio w Oslo. Podobnie jak poprzednie albumy formacji, płyta wydana została przez wytwórnię Ozella.

Krótko przed ukazaniem się nowej płyty własnego tria, pianista Helge Lien doczekał się wydania albumu zarejestrowanego z wokalistką Live Marią Roggen. Album zatytułowany "You" wypełnia dziewięć utworów wybranych z dorobku nordyckich artystów w zupełnie nowych wersjach. Kameralny duet proponuje m.in. tematy Bjork, Larsa Janssona i Mortena Abela. "You" to jeden z wielu projektów w jakie norweski pianista angażuje się równolegle prowadząc własne trio. Helge Lien jest dziś jednym z najbardziej aktywnych muzyków jazzowych w Europie.

Trębacz Martti Vesala wraz ze swoim fińskim kwintetem proponuje album inspirowany atmosferą swego rodzinnego miasta Helsinek. W muzyce zawartej na albumie "Helsinki Soundpost" odnajdziemy echa miejskiego zgiełku, przestrzeń parków i klimat wieczornego spaceru po mieście. Formacja Martti Vesala Soundpost Quintet istnieje już od 2011 roku. W muzyce akustycznego kwintetu odnajdziemy echa fascynacji jazzem lat 60-tych spod znaku Milesa Davisa, Wayne'a Shortera, Johna Coltrane'a czy McCoy Tynera. Jednocześnie skład dysponuje własnym niepowtarzalnym stylem, który w połączeniu z fascynacją wielkimi mistrzami jazzu, daje znakomity efekt.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: E-Motive

WYDAWNICTWA PATRONACKIE:

środa, 10 maja 2017, longplay_2010
longplay.blog@gazeta.pl

Polecane wpisy

  • Z katalogu wytwórni DUX (2017/7)

    * Penderecki, Bacewicz, Tansman "Penderecki, Bacewicz, Tansman" to album zawierający utwory na skrzypce i fortepian trojga kompozytorów bezsprzecznie należącyc

  • Przegląd płytowy (2017/11): Made in Poland

    * Atom String Seifert Działalność Atom String Quartet wyłamuje się wszelkim kategoriom i nie mieści w jakichkolwiek powszechnych definicjach muzycznych. Skład

  • Enter Enea Festival, 12-14.06.2017

    * Jazz Forum 6/2017 W czerwcowym (6/2016) numerze Jazz Forum, do którego w wersji dla prenumeratorów dołączono płytę Schmidt Electric: "Live" (więcej o niej w

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ALBUM TYGODNIA

Ethno Port Poznań 2017

______________________________________

P A T R O N A T Y:

______________________________________

AKTUALNE PUBLIKACJE:

______________________________________

R E K O M E N D A C J E :

Poznański Festiwal Młodego Jazzu. Volume 1
(2017)

SCHMIDT Electric
Live

PULCINELLA
3/4 d'once
(2017)

Natalia MOSKAL
Songs of Myself
(2017)

MaBaSo
We will rock U
(2017)

______________________________________

WYTWÓRNIE PŁYTOWE

_________________________________