Blog > Komentarze do wpisu

Zbigniew Namysłowski Quintet, 24.06.2017

* Zbigniew Namysłowski Quintet

Efektownym zakończeniem 19. sezonu jazzowego w klubie Blue Note Poznań był koncert Kwintetu Zbigniewa Namysłowskiego jaki odbył się w sobotę 24 czerwca. Jedna z najbardziej znaczących postaci polskiej sceny jazzowej: multiinstrumentalista, znany przede wszystkim jako mistrz saksofonu oraz wybitny kompozytor i aranżer, wystąpił w sprawdzonym od kilku dobrych lat składzie tworzonym wraz z synem Jackiem Namysłowskim (puzon), Sławkiem Jaskułke (fortepian), oraz sekcją: Andrzej Święs (kontrabas) i Grzegorz Grzyb (perkusja).

Mieliśmy więc do czynienia z muzykami, którzy wzięli udział w nagraniu najnowszej płyty Namysłowskiego "Polish Jazz - Yes!", stanowiącej kontynuację legendarnej serii Polskich Nagrań przez lata dokumentującej najciekawsze zjawiska polskiego jazzu. Nic dziwnego, że program koncertu w dużej części bazował na utworach wybranych z programu tego właśnie krążka. Usłyszeliśmy m.in. "Jadąc Zakopianką", "Ober-Meister (Mistrz oberka)" czy "Abra-besqua", materiał już na kilka lat przed wydaniem nowej płyty, stanowiący stały punkt koncertów Namysłowskiego. Część z tych utworów poznańska publiczność miała okazję poznać już kilka lat wcześniej podczas urodzinowego koncertu artysty w tym samym miejscu (wrzesień 2011). Tym razem jednak mieliśmy do czynienia z występem bazującym na materiale wyjątkowo dobrze sprawdzonym i w pełni "dotartym" podczas niezliczonej ilości koncertów jakie skład dał w ciągu ostatnich lat.

Rozbudowane kompozycje dały wiele swobody każdemu z instrumentalistów grających w kwintecie i były niejednokrotnie okazją do długich improwizacji. We właściwy dla siebie pełen humoru sposób, kompozytor i lider kwintetu zapowiadał poszczególne utwory, wypełniające recital, tradycyjnie już dla klubu Blue Note, podzielony na dwa sety. W najnowszej koncertowej odsłonie Kwintetu, lider zdecydowanie więcej miejsca przeznacza na partie puzonu, kreując syna Jacka jako niemal drugiego równoprawnego lidera swej formacji.

Doskonale wypadła sekcja rytmiczna, w wielu przypadkach dodająca prawdziwego żaru, kreatywnymi solowymi improwizacjami. Pamiętając poznański koncert niemal identycznego składu sprzed blisko sześciu lat, mniej przebojowo wypadł tym razem Sławek Jaskułke, chwilami robiący wrażenie wręcz stłumionego feerią dźwięków serwowanych przez pozostałych muzyków.
Poznański Blue Note po letniej przerwie otworzy swe podwoje dla miłośników jazzu 9 września koncertem brazylijskiej formacji Hammond Grooves. Poza tym w jubileuszowym 20.sezonie jazzowym 2017/2018 na scenie Blue Note spodziewać się możemy m.in. Kwintetu Jeremy'ego Pelta, Krystyny Prońko, Andrzeja Olejniczaka i Tria Kuby Więcka. Do usłyszenia po wakacjach!

Zbigniew Namysłowski Quintet, 24.06.2017, Blue Note Poznań
Zbigniew Namysłowski - saksofony
Jacek Namysłowski - puzon
Sławek Jaskułke - fortepian
Andrzej Święs - kontrabas
Grzegorz Grzyb - perkusja

* The Moonlight Sessions

W roku 2010 znakomity pianista Paul Smith zapraszając do swego tria bliżej nieznaną wówczas wokalistkę Lyn Stanley wywołał niemałe zamieszanie pośród miłośników jazzu, recenzentów i krytyków muzycznych. Głos i manierę wokalną zmysłowej blondynki określano jako ''seksowną i uwodzicielską'', a jej interpretacje klasycznych tematów zaczarowały bywalców klubów jazzowych i festiwali. Po wielkim sukcesie jej płyty "Lost in Romance" (2013), kolejny rok przyniósł album: ''Potions'' eksponujący potencjał wielkich przebojów lat 50-tych w wdzięcznych jazzowych interpretacjach. Takie standardy jak: "Lullaby of Birdland" czy "Fly Me to the Moon" w wykonaniu Lyn Stanley i gwiazdorskiego zespołu towarzyszacego artystce, w którego składzie znaleźli się m.in. pianista Bill Cunlife i perkusista Joe LaBarbera, zyskały na "Potions" zupełnie nową jakość. Rok 2017 przynosi kolejny album zjawiskowej Lyn, co więcej: płytę "The Moonlight Sessions" oznaczono jako "Volume One", zapowiadając wydanie jeszcze w tym samym roku jego kontynuacji. _________________________________________________________________________

NOWOŚĆ
Lyn STANLEY: The Moonlight Session. Volume One
SACD 2017, A.T. Music LLC #3105

All or Nothing At All; Willow Weep For Me; Moonlight Serenade; My Funny Valentine; Embraceable You; Why Don't You Do Right?; Girl Talk; Crazy; Close Your Eyes; How Insensitive; Break It To Me Gently; In The We Small Hours.

Lyn Stanley - wokal; Mike Garson, Tamir Hendelman, Christian Jacob - fortepian; Chuck Berghofer - bass; Joe La Barbera, Ray Brinker, Bernie Dresel - perkusja; John Chiodini - gitara; Rickey Woodard - saksofon; Chuck Findley - trąbka; Bob McChesney - puzon; Corky Hale, Carol Robins - harfa; Hendrik Meurkens - harmonijka; Luis Conte - instr. perkusyjne; Steve Genewick - snaps _________________________________________________________________________

Podobnie jak na poprzedniej płycie, artystce towarzyszą muzycy ze ścisłej czołówki amerykańskiego jazzu jak: pianiści Mike Garson, Tamir Hendelman i Christian Jacob, mistrz harmonijki Hendrik Meurkens, harfistka Carol Robins, czy nieoceniony Joe La Barbera za perkusją.
Program płyty obejmuje tak znakomite klasyki muzyki popularnej jak m.in.: "Moonlight Serenade", "My Funny Valentine", czy podany w wyjątkowej swingowo-bluesowej manierze przebój Williego Nelsona "Crazy".
Głos Lyn Stanley bezwarunkowo czaruje nas zarówno podczas swingujących, rytmicznych tematów, jak delikatnych intymnych ballad. W każdej konwencji wokalistka okazuje się mistrzynią klimatu i jedyną w swoim rodzaju odtwórczynią zaklętych w piosenkach uczuć i emocji.
Z myślą o smakoszach najwyższej jakości dźwięku, album "The Moonlight Sessions - Volume One" wydany został w formie hybrydowej płyty CD zawierającej ścieżkę SACD i tradycyjną, odczytywaną przez popularne odtwarzacze. Dostępna jest też limitowana edycja wytłoczona na płycie winylowej. Szczególna dbałość o możliwie najwyższą jakość dźwięku, w przypadku tak kunsztownie dopracowanych aranżacyjnie utworów, zdaje się w pełni uzasadniona.

* Zoltán Jeney - Wohin?

Twórczość węgierskiego kompozytora Zoltána Jeneya nie jest w Polsce wystarczająco rozpowszechniona. Tymczasem urodzony w 1943 roku artysta, zaliczany jest do ścisłego grona najwybitniejszych europejskich przedstawicieli minimalizmu. Jego utwory przez całe lata ukazywały się na płytach wydawnictwa Hungaroton, a popularność wykraczającą poza elitarne ramy wspólczesnej muzyki klasycznej przyniosło mu komponowanie muzyki filmowej, w tym do szalenie popularnego "Sindbada" z 1971 roku. _________________________________________________________________________

NOWOŚĆ
Zoltán Jeney - Wohin?
CD 2017, BMC Records, BMC CD 240

Wohin? 2013; Heraclitus in H; Heraclitian Tear-drop; Heraclitus Adverbial; "which half is never the same?"; Concolazione (something lost: echo); Songs of Innocence and Experience; Pavane.

Piia Komsi - sopran; MR Choir; Gábor Csalog - fortepian; Gyorgy Deri - wiolonczela; Krulik String Quartet; MR Symphony Orchestra; dyrygent: Zoltán Kocsis _________________________________________________________________________

Cykl "Wohin?" ("Gdzie?") jaki poznajemy na płycie nagranej przez MR Symphony Orchestra pod batutą Zoltána Kolcsisa oraz grono wybitnych węgierskich instrumentalistów, zbudowany został na bazie kompozycji powstałej w odpowiedzi na apel magazynu Musik Texte z roku 2003. Apelowano wówczas do kompozytorów o wypowiedzenie się na temat wojny w Iraku.
Pierwotnie Jeney przygotował przerażająco smutną i rozpaczliwą pieśń na głos solo, będącą swego rodzaju gorzkim żartem nawiązującym do "Ody do radości" z finału IX Symfonii Ludwiga van Beethovena. To własnie wokół niej kompozytor zbudował utwór znajdujący się na płycie. Wersja jaką poznajemy na tym albumie, to najbardziej rozbudowana forma dzieła, znanego wcześniej w innych opracowaniach. To zapis zrealizowany podczas koncertu jaki odbył się z okazji 70. urodzin kompozytora w Akademii Muzycznej w Budapeszcie.
Godzinny program Zoltán Jeney opracował na potężny skład orkiestry oraz solowe partie fortepianu i sopranu, kwartet smyczkowy i duet wiolonczeli z fortepianem. To muzyka przejmująca swym przekazem, nasycona pesymizmem i dojmującym żalem. Artysta w pełni angażując swoją wrażliwość, przekazuje językiem muzyki, swe ogromne ubolewanie nad rzeczywistością w jakiej znajduje się świat w XXI wieku. Przejmująca i wręcz przerażająca swym ciężarem wypowiedź artystyczna Zoltána Jeneya robi wstrząsające wrażenie.
Część programu "Wohin?" wypełnia cykl sześciu pieśni skomponowanych do wierszy Williama Blake'a, które solo wykonuje ceniona sopranistka Piia Komsi.

* Feliks Nowowiejski - Quo vadis

Na motywach "Quo vadis" Henryka Sienkiewicza, Feliks Nowowiejski skomponował oratorium, które swą premierę miało w 1909 roku. Z okazji obchodów Roku Feliksa Nowowiejskiego 2016, oraz 70-lecia Orkiestry Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej, 20 listopada 2016 w Sali Koncertowej Filharmonii Narodowej w Warszawie odbył się wyjątkowy koncert. Podczas wydarzenia zrealizowano nagranie dzieła, które pod postacią płyty DVD ukazało się nakładem Instytutu Muzyki i Tańca. _________________________________________________________________________

NOWOŚĆ
Feliks Nowowiejski - Quo vadis
DVD, IMiT DVD 0005

Nadzwyczajny koncert z okazji Roku Nowowiejskiego.
Sala koncertowa Filharmonii Narodowej w Warszawie
20 listopada 2016r.

Aleksandra Kurzak - sopran; Artur Ruciński - baryton; Rafał Siwek - bas; Sebastian Szumski - baryton; Arkadiusz Bialic - organy; Górecki Chamber Choir; Orkiestra Symfoniczna Warmińsko-Mazurskiej Filharmonii im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie; (dyr. Piotr Sułkowski)

_________________________________________________________________________

Zaangażowanie wyśmienitej obsady z Aleksandrą Kurzak w roli Ligii, Arturem Rucińskim w roli Apostoła Piotra oraz Rafała Siwka (Przywódca Pretarianów) i Sebastiana Szumskiego (Kantor), świetne przygotowanie orkiestry a także udział w przedsięwzięciu krakowskiego chóru Górecki Chamber Choir, gwarantują najwyższą jakość artystyczną przedsięwzięcia.
Płytę DVD uzupełnia słowo wstępne i komentarz Krzysztofa Zanussiego, a realizację wideo charakteryzuje staranna reżyseria i praca poszczególnych kamer każdorazowo trafiających z obrazem w konkretny fragment grany przez dany instrument lub grupę instrumentów. Na ekranie pojawiają się też informacje o poszczegolnych scenach oratorium. Mimo to trochę szkoda, że wydawnictwa nie wyposażono w książeczkę z opisem utworu, bądź informacjami dotyczącymi wykonania. Wszystko zawarte jest co prawda we wstępie do koncertu i napisach końcowych, jednak puste miejsce przeznaczone w pudełku płyty na wkładkę, robi przykre wrażenie.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: R.R., A.T.Music, BMC

WYDAWNICTWA PATRONACKIE:

poniedziałek, 26 czerwca 2017, longplay_2010
longplay.blog@gazeta.pl

Polecane wpisy

  • Wakacyjne aktualności

    * Hi-Fi i Muzyka 7-8/2017 W wakacyjnym (7-8/2017) numerze miesięcznika Hi-Fi i Muzyka niżej podpisany miał przyjemność zagospodarować 4 strony. Na str. 99 znal

  • 50 lat minęło

    * Czerwone Gitary (2) Zespół Czerwone Gitary fonograficznie zadebiutował w 1966 roku bardzo udanym longplayem: "To właśnie my" . Popularność zespołu ochrzczone

  • Z katalogu wytwórni DUX (2017/9)

    * Arensky Piano Trios Trio im. Wiłkomirskich ( The Wilkomirski Trio ) to kameralny skład (skrzypce, wiolonczela, fortepian), którego działalność jest hołdem dl

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ALBUM TYGODNIA

An Evening With

Ron CARTER & Richard GALLIANO

______________________________________

AKTUALNE PUBLIKACJE:

______________________________________

R E K O M E N D A C J E :

Wolfgang HAFFNER
Kind of Spain
(premiera 25 sierpnia 2017)

Magnus LINDGREN
Stockholm Underground
(premiera 25 sierpnia 2017)

THREE FALL & MELANIE
Four
(premiera 25 sierpnia 2017)

Irina CHUKOVSKAYA
Schumann
(2017)

Krzysztof Meyer
Works for Choir and Orchestra
(2017)

______________________________________

WYTWÓRNIE PŁYTOWE

______________________________________

P A T R O N A T Y:

_________________________________