Blog > Komentarze do wpisu

Przegląd płytowy (2017/16)

* Blooming Tall Phlox

Od 25 lat mieszkająca i tworząca w USA rosyjska pianistka Yelena Eckemoff jest klasycznie wykształconym muzykiem, z doskonałym efektem stąpającym po ścieżce muzyki improwizowanej. Poczynania pianistki na polu muzyki jazzowej odbywają się według ściśle określonych przez nią zasad, wolnych od wpływów klasycznych mistrzów jazzowej klawiatury, a ukazujących jej osobisty sposób postrzegania muzyki improwizowanej. Kolejne albumy artystki nagrywane w składach złożonych ze światowych gwiazd jazzu w najlepszych studiach USA i Europy, a realizowane przez topowych inżynierów dźwięku ukazują się nakładem wytwórni L & H Production. Wszystkim dotychczas wydanym płytom towarzyszą kolorowe książeczki ze zdjęciami z sesji nagraniowych, a ostatnie albumy zawierają także wiersze kompozytorki i reprodukcje obrazów olejnych, korespondujące z muzyką. Na płytach tych pojawiają się tacy muzycy jak: Peter Erskine, Billy Hart, Ben Street, Morten Lund, Joe Locke czy Tore Brunborg.
Poza działalnością w USA Yelena Eckemoff często odwiedza Europę co każdorazowo skutkuje wyjątkowymi projektami. W roku 2015 cieszyliśmy się jej płytą nagraną w Norwegii w kwartecie złożonym z tamtejszych czolowych muzyków ("Everblue"). Nowe wydawnictwo pianistki to dwupłytowy koncepcyjny album: "Blooming Tall Phlox" zawierający nagrania zarejestrowane tym razem w Finlandii. Podczas sesji jaka odbyła się we wrześniu 2013 roku w Holloli artystce towarzyszyli: Verneri Pohjola (trąbka, flugelhorn), Panu Savolainen (wibrafon), Antti Lotjonen (kontrabas) i Olavi Louhivuori (perkusja)
. _________________________________________________________________________

NOWOŚĆ
Yelena ECKEMOFF Quintet: Blooming Tall Phlox
2CD's 2017, L & H Production cd806151-24

Summer Smells: Blooming Tall Phlox, Apples laid out on the floor, Baba Liza's Singer, Old-fashioned bread store, Wildflower meadows, Fish fried on open fire, Sleeping in the tent, Pine needles warmed by the sun; Winter Smells: Smoke from the house chimneys in frosty air, Talks over hot tea, Grandpa Lera's bookcase, Clementines and candies on Christmas Tree, Mommy's shawl, Aunt Galya's perfume, Scented candles and sparkling wine.

Verneri Pohjola - trąbka, flugelhorn; Yelena Eckemoff - fortepian; Panu Savolainen - wibrafon; Antti Lotjonen - kontrabas; Olavi Louhivuori - instr. perkusyjne _________________________________________________________________________

Każda z obu płyt stanowi osobną muzyczną całość o własnym tytule. Dysk pierwszy to "Zapachy lata" ("Summer Smells"), drugi: "Zapachy zimy" ("Winter Smells"). Oczywiście wszystkie kompozycje wyszły spod pióra Yeleny Eckemoff, a obszerna estetyczna książeczka dołączona do wydawnictwa, zawiera piękne teksty pianistki przypisane poszczególnym utworom.
Fortepian i wibrafon zamieniają się rolami pełniąc funkcję harmoniczną. Krystaliczne dźwięki instrumentu Panu Savolainena nadają utworom Eckemoff wyjątkowej przestrzeni i subtelnej delikatności.
Pełnią blasku lśni Verneri Pohjola, jeden z najbardziej błyskotliwych dziś młodych fińskich jazzmanów. Ten doskonale znany także w Polsce (m.in. dzięki współpracy z RGG i Adamem Bałdychem) trębacz dysponuje charakterystycznym brzmieniem i wyjątkowym sposobem intonacji. Niektóre z utworów zebranych na "Blooming Tall Phlox", robią wrażenie wręcz dedykowanych jego stylowi. Tak jest choćby w przypadku pięknego tematu "Pine needles warmed by the sun", kończącego "letnią" płytę albumu.
Z drugiego krążka charakteryzującego się nieco innym, chłodniejszym klimatem, na szczególną uwagę zasługuje kilkuczęściowa kompozycja "Grandpa Lera's bookcase", pełna zjawiskowej melodyki i nasączona genialnymi partiami kontrabasu Antti Lotjonena, doskonale grającego także technicą arco.
Każdy kolejny album Yeleny Eckemoff zachwyca. Każdy jednak ukazuje inne oblicze rosyjskiej artystki, dzięki czemu nie sposób oceniać te płyty jedną miarą. "Blooming Tall Phlox", podobnie jak wydany dwa lata wcześniej "Everblue" dokumentuje jeden ze skandynawskich epizodów pianistki. Tym razem jednak mamy do czynienia z muzyką wykonywaną w składzie złożonym z młodych wschodzących gwiazd europejskiego jazzu. Warto pamiętać, że materiał pochodzi sprzed blisko czterech lat, co wobec wyjątkowej aktywności pianistki zdaje się być całą epoką. Tak czy inaczej, wiernych fanów artystki nie trzeba do tego albumu przekonywać, a udział w nagraniach fińskiej śmietanki jazzowej sprawi, że po płyty te sięgną także ci, którzy do tej pory nie zetknęli się z muzycznym geniuszem Yeleny Eckemoff
.

* Cimbalom Unlimited

Miklós Lukács jest dziś jednym z najbardziej znanych i wszechstronnych europejskich wirtuozów nieco zapomnianego instrumentu jakim są cymbały, emitujace dźwięk będący skrzyżowaniem fortepianu i harfy. Swój unikalny styl gry, urodzony w 1977 roku muzyk zawdzięcza inspiracjom odwołującym się do współczesnej muzyki klasycznej, węgierskiemu folklorowi i oczywiście klasycznym brzmieniom jazzowym. To właśnie na jazzowym poletku cymbalista w ostatnich latach całkiem nieźle sobie radzi występując wraz z takimi artystami jak: Charles Lloyd, Archie Shepp, Chris Potter, Steve Coleman, Herbie Mann, Uri Caine czy Chico Freeman. Lukácsa usłyszeć możemy także na płytach Michaela Schiefela, Viktora Totha i Grzegorza Karnasa.
Do obszernej listy światowych gwiazd jazzu, z którymi współpracuje Lukács dołączyli ostatnio: kontrabasista Larry Grenadier i perkusista Eric Harland. Obaj amerykańscy muzycy wywodzą się ze ścisłej czołówki światowego jazzu i mają na koncie niezliczoną ilość płyt nagranych wraz z takimi wykonawcami jak Brad Mehldau, Pat Metheny, Paul Motian, McCoy Tyner, Kenny Garrett czy Terence Blanchard.
Wraz z Larrym Grenadierem i Erickiem Harlandem, Miklós Lukács firmuje album "Cimbalom Unlimited" wypełniony sześcioma własnymi kompozycjami.
_________________________________________________________________________

Miklós LUKÁCS - Larry GRENADIER - Eric HARLAND:
Cimbalom Unlimited

CD 2016, BMC Records BMC CD 244

Balkan Winds; Lullaby for an Unborn Child; Peacock Dance; Dawn Song; Somewhere...; Act 3; Aura; Sunrise in Chennai; R.I.EP.

Miklós Lukács - cymbały
Larry Grenadier - kontrabas
Eric Harland - perkusja
_________________________________________________________________________

Materiał zarejestrowano w pustej Sali koncertowej Budapest Music Center, pełniącej rolę studia, a program płyty uzupełniono wykonanym w klubie jazzowym Opus utworem "R.I.EP.", dedykowanym zmarłemu w 2016 roku pisarzowi Péterowi Esterházy.
Zakres dźwięków, jakie może wyczarować z cymbałów Miklós Lukács i jego nieposkromniona wirtuozeria odsłaniają nieznane dotąd ekspresyjne możliwości instrumentu i ponownie definiują jego rolę w muzyce. Artysta w towarzystwie tak znakomitej sekcji rytmicznej zdaje się w pełni realizować, zarówno jako jedyny w swoim rodzaju wirtuoz jak i kreator niepowtarzalnego klimatu.
Ciekawe kompozycje Lukácsa podane są niejednokrotnie w pełnych improwizacji wersjach. Pokaz nadzwyczajnego kunsztu każdego z instrumentalistów w tej formule znajdziemy w fascynującym utworze "Peacock Dance".
Piękną stylową balladą jest natomiast kojący "Dawn Song", ozdobiony genialną solówką Larry'ego Grenadiera. Także następujący po niej nostalgiczny temat "Somewhere..." podtrzymuje klimat zadumy i kontemplacji.
Tajemnicza, pełna sekretnej magii "Aura" to następny przystanek na płycie zasługujący na szczególną uwagę.
Fuzja topowej amerykańskiej sekcji z węgierskim wirtuozem cymbałów przyniosła album o szczególnym brzmieniu; z jednej strony silnie osadzonym w jazzowej tradycji, z drugiej czerpiącym z europejskiego folkloru. Płyta wydana została na Węgrzech, w związku z czym nie znajdziemy jej najprawdopodobniej w ogólnoświatowej dystrybucji. Jednak warto zadać sobie trud jej zdobycia i zapoznać się z tym materiałem
. Dotyczy to również opisywanej poniżej płyty, nagranej także z udziałem Miklósa Lukácsa i innej gwiazdy światowego jazzu, Chrisa Pottera.

* * * * *

* Zea

Jedną z najpopularniejszych europejskich płyt jazzowych roku 2017 jest wydany przez wytwórnię ECM album "The Dreamer Is The Dream" (2017) amerykańskiego saksofonisty i klarnecisty Chrisa Pottera niedawno nazwanego przez The New Yorker "artystą, którego wspaniała technika zawsze służy muzyce, nigdy samej sobie". Tymczasem jeszcze przed jej wydaniem, węgierska oficyna BMC Records opublikowała koncertową płytę "Zea" wypełnioną nagraniami z koncertu muzyka wraz z kwartetem węgierskiego saksofonisty Mihály Drescha, jaki odbył się w kwietniu 2012 roku w Festival Theatre w Budapeszcie. _________________________________________________________________________

Mihály DRESCH Quartet with Chris POTTER: Zea
CD 2016, BMC Records BMC CD 244

Togo; Zea; Lad's Dance; Grazing Yonder, Six Bay Horses; Free; Homeward Bound; Falling Gently; Get Your Skates on, Mick!

Chris Potter - saksofon, klarnet; Mihály Dresch - saksofony, fuhun; Miklós Lukács - cymbały; Hock Ernő - kontrabas; István Baló - perkusja _________________________________________________________________________

Chris Potter jest nie tylko współwykonawcą materiału wypełniającego ten 73-minutowy krążek, ale też kompozytorem dwóch utworów: tytułowego "Zea" oraz "Free". Poza nimi oraz otwierającym album utworem Eda Blackwella "Toga", na płycie słuchamy pięciu kompozycji lidera formacji Mihály Drescha. Ten okazjonalny skład wraz z saksofonistami tworzą znany z omawianej powyżej płyty: Miklós Lukács oraz Hock Ernő (kontrabas) i István Baló (perkusja). Ciekawostką jest fakt iż do pierwszego spotkania Pottera i Drescha doszło w 2008 roku dzięki pochodzącej z Węgier małżonce amerykańskiego muzyka. To ona zaaranżowała spotkanie muzyków nad Jeziorem Balaton, które zapoczątkowało serię jam sessions a następnie regularnych wspólnych koncertów.
Ten niecodzienny skład swe wyjątkowe brzmienie w dużej mierze zawdzięcza cymbałom, którym powierzono rolę instrumentu harmonicznego. Innym charakterystycznym elementem brzmienia jest będący rodzajem fletu dawny instrument fuhun, którego możliwości Mihály Dresch odkrył podczas pobytu w Transylwanii. Wykorzystanie nieoczywistych brzmień w połaczeniu z pieczołowicie dobranym repertuarem owocuje muzyką łączącą jazz ze specyfiką węgierskiego folkloru.
Pośród dynamicznych, nasączonych energetyzującym rytmem utworów, znajdziemy też chwilę wytchnienia pod postacią ballady "Falling Gently".
"Zea" to znakomity album o własnej dramaturgii i szczególnym charakterze. Wszystkich rozsmakowanych w światowym jazzie, gorąco namawiam do sięgnięcia po ten, nagrany i wydany na Węgrzech koncertowy album
.

* * * * *

* Pannon Blue

Saksofonista i kompozytor Kristóf Bacsó jest absolwentem Wydziału Jazzu Akademii Muzycznej im. Franciszka Liszta oraz Konserwatorium Paryskiego i Berklee College of Music w Bostonie. Obecny na jazzowej scenie od końca lat 90-tych muzyk ma za sobą szereg występów zarówno w ramach światowych festiwali jazzowych (London Jazz Festival, Pescara Jazz Festival, Barcelona Jazz Festival), jak w słynnych prestiżowych klubach (Sunset, Sunside, Porgy and Bess). Jest artystą niezwykle wszechstronnym, doskonale odnajdującym się w mainstreamie, world music i muzyce współczesnej. Prowadzi własne formacje w konstelacjach tria i kwartetu oraz współpracuje z Kwartetem Gabora Gado i Sekstetem Kálmána Oláha, a jednym z największych wyzwań dla Kristófa Bacsó jest zaangażowanie się w działalność big bandu Modern Art Orchestra, w którym pełni funkcję solisty, aranżera i kompozytora. Jednym z projektów muzyka jest trio TRIAD. Właśnie ta konstelacja firmuje koncertowy album "Pannon Blue" nagrany wraz z wyśmienitym gitarzystą Lionelem Loueke, znanym z płyt m.in. Herbiego Hancocka, Kenny'ego Barrona, Terence Blancharda, Jacka DeJohnette i Avishaia Cohena.

_________________________________________________________________________

Kristóf BACSÓ TRIAD & Lionel LOUEKE: Pannon Blue
CD 2016, BMC Records BMC CD 232

Ad Libitum No. 1; Hanna is Here; This is for Ornette; Angry Little Pig; Who Never Came Back; Don't Turn Back; Nu Blue; Ad Libitum No. 2; Pannon Betyars on the Land of the Pampas.

Kristóf Bacsó - saksofony, efekty; Árpád Tzumo - instr. klawiszowe; Márton Juhász - perkusja; oraz: Lionel Loueke - gitara, głos _________________________________________________________________________

Kristóf Bacsó i Lionel Loueke po raz pierwszy spotkali się jeszcze w latach 90-tych w USA. Od tej pory muzycy pozostają w serdecznych stosunkach, nic więc dziwnego że gdy podczas pobytu amerykańskiego gitarzysty w Europie nadażyła się okazja wspólnych występów, obaj bez chwili namysłu zdecydowali się na koncerty, podczas których zrealizowali kiełkujące juz od dłuższego czasu wspólne pomysły muzyczne.
Koncerty, które dokumentuje niniejsze wydawnictwo odbyły się w grudniu 2015 roku w budapeszteńskim klubie jazzowym Opus.
Wbrew temu czego można by się spodziewać Loueke nie zdominował tej płyty. Jego gitara i charakterystyczne przyspiewy stanowią zaledwie jeden ze składników brzmienia perfekcyjnie zgranego składu.
W programie albumu znajdziemy kilka prawdziwych perełek. Jedną z nich jest temat dedykowany Ornette Colemanowi ("This is for Ornette"), idolowi i bohaterowi Kristófa Bacsó, którego dokonania wywarły nieoceniony wpływ na ukształtowanie się muzycznej osobowosci węgierskiego saksofonisty. Poza genialnymi partami saksofonu, ogromne wrażenie robi oprawa fortepianowa, dysponującego wykwintym stylem i niecodziennym wyczuciem formy, Árpáda Tzumo. Zupełnie inne oblicze pianisty poznajemy w trakcie nawiązującego do stylu fusion, rozbudowanego do ponad 12 minut tematu "Nu Blue". W środkowej części utworu Tzumo raczy nas bardzo rozbudowaną solówką grana przy użyciu elektronicznej klawiatury.
Oryginalne przyśpiewy i wokalizy Lionela Loueke, wielu utworom nadają etnicznego posmaku i afro-jazzowego klimatu. Tak jest m.in. w "Angry Little Pig".
"Pannon Blue" to płyta pełna zaskakujących rozwiązań i pomysłów, mieniąca się bogactwem brzmień i rozwiązań. Oryginalne kompozycje węgierskiego saksofonisty w zetknięciu z doskonale dobranym składem, skutkują wyśmienitym efektem
.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: L & H, BMC

WYDAWNICTWA PATRONACKIE:

środa, 12 lipca 2017, longplay_2010
longplay.blog@gazeta.pl

Polecane wpisy

  • Premiery płytowe: wrzesień 2017 (2)

    * Bringin' It Amerykański kontrabasista Christian McBride od roku 2009 swoje kolejne płyty publikuje pod banderą prestiżowej wytwórni Mack Avenue . Po genialn

  • Przegląd płytowy (2017/22)

    Poza premierowymi płytami i nowościami, docierają do mnie także albumy wydane jeszcze w 2016 roku, których nie miałem dotąd okazji przedstawić w tym miejscu. Po

  • Muzyczna Gazeta (2017/4)

    * Hi-Fi i Muzyka 9/2017 Wrześniowy numer miesięcznika Hi-Fi i Muzyka (9/2017) w części poświęconej płytom, przynosi recenzje dwóch albumów opisywanych również n

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

PREMIERA TYGODNIA

Marius NESET

Circle of Chimes
PREMIERA 29 WRZEŚNIA 2017

______________________________________

P A T R O N A T Y:

______________________________________

AKTUALNE PUBLIKACJE:

______________________________________

R E K O M E N D A C J E :

Piotr SCHMIDT & Wojciech NIEDZIELA
Dark Morning

Joanna TRZECIAK
Beethoven
(2017)

Joo Yeon CHOI / Marek SZLEZER
Sonatas for Cello and Piano
(2017)

Barnabas KELEMEN - Zoltan KOCSIS
Hommage Á Fritz Kreisler
(2017)

Polish Chamber Works
Emanuel Kania, Józef Elsner
(2017)

______________________________________

WYTWÓRNIE PŁYTOWE

______________________________________

WYD. PATRONACKIE:

_________________________________