Blog > Komentarze do wpisu

Przegląd płytowy (2017/17)

* Red

Muzyka szwajcarskiej pianistki Luzi von Wyl wypełniła nagraną w Ludwigsburgu płytę "Red" zrealizowaną w kooperacji międzynarodowych składów: kwartetu jazzowego Melanoia i kwartetu smyczkowego Quatuor iXi. Skład Melanoia tworzą: saksofonista Hayden Chisholm, gitarzysta Ronny Graupe, pianista Achim Kaufmann, oraz założyciel formacji, pochodzący z Bośni perkusista Dejan Terzic (fot.). Ten wyjątkowy muzyk, potrafiący zarówno grać w sposób "wbijający słuchacza w fotel", jak i tworzyć subtelne stylowe pasaże, znany jest z współpracy z Lee Konitzem, Enrico Ravą i Hansem Lüdemannem. Terzic jest też kompozytorem dwóch tematów ("Traum im Traum" oraz "Melaton"), które w aranżacji Luzi von Wyl znalazły się w programie omawianego albumu. _________________________________________________________________________

MELANOIA & QUATUOR IXI: Red
CD 2016, BMC Records BMC CD 238

Oliam; Red; Traum im Traum; Spechtony; Melaton; Dawn; Smoke.

Melanoia: Hayden Chisholm - saksofon, Ronny Graupe - gitara, Achim Kaufmann - fortepian, Dejan Terzic - instr. perkusyjne; Quatuor iXi: Régis Huby, Théo Ceccaldi - skrzypce, Guillaume Roy - altówka, Atsushi Sakai - wiolonczela. perkusyjne _________________________________________________________________________

Do składu Melanoia, Dejan Terzic dobrał muzyków, doskonale potrafiących przekazać jego muzyczne intencje. Każdy z nich legitymuje się imponującym doświadczeniem i bogatym dorobkiem.
Nowozelandzki saksofonista Hayden Chisholm, który zadebiutował fonograficznie jako lider w 1996 roku albumem "Circle" wydanym przez wytwórnię JazzHaus Musik, ma w dorobku też płyty nagrane z m.in. Hansem Lüdemannem, Jochenem Rueckerem i Sebastianem Gramssem.
Gitarzysta Ronny Graupe to jeden z najbardziej obiecujących jazzowych muzyków i kompozytorów w Niemczech. Już w roku 1997 zdobył główną nagrodę podczas Jazz Junior Festival w Lipsku. W roku 2002 powołał do życia trio Hyperactive Kid, w ramach którego zrealizował cztery, świetnie przyjęte przez krytyków i odbiorców, albumy. Poza tą formacją i współpracą oraz płytami nagranymi z takimi artystami jak Henning Sieverts ("Symmethree", 2012) i Pablo Held ("Elders", 2013), muzyk opublikował pod szyldem: Ronny Graupe's Spoon album: "As They Are" (2013), a pod flagą wytwórni Pirouet bardzo ciepło przyjęte przez krytykę i odbiorców albumy: "Spoom" (2013) i "The White Belt" (2016).
Z kolei berliński pianista Achim Kaufmann, znany jest w środowisku jazzowym z udanego mieszania technik rezonansu i pogłosu oraz współpracy z m.in. Stevem Swallowem, Tomaszem Stanko, Ingrid Laubrock, Fredem Lonberg-Holmem, Alem Fosterem i Adamem Nussbaumem, a także z wieloma artystami z ''innej bajki'' jak np. Paul Rutherford czy Peggy Lee. Znamy go z takich płyt jak nagrany wraz z Thomasem Hebererem album "Knoten" (2013), czy jedna z najwspanialszych płyt europejskiego jazzu roku 2016: "Every Hour of the Light and Dark" saksofonisty Christiana Weidnera.
Zetknięcie się tak dobranej międzynarodowej śmietanki jazzowej z kwartetem smyczkowym, zaowocowało wyjątkowym albumem. Dejan Terzic już od kilku lat myślał o realizacji przedsięwzięcia łączącego otwartą jazzową improwizację z estetyką muzyki klasycznej. Spotkanie muzyków założonego w 1994 roku przez Guillaume Roy i Régis Huby kwartetu Quatuor iXi, sprawiło, iż Terzic postanowił nie odkładać już dłużej tego pomysłu. Mimo że Quatuor iXi specjalizuje się w repertuarze barokowym i współczesnej muzyce klasycznej, czwórka muzyków uwielbia także improwizować.
Dla obu składów wywodzących się z różnych środowisk muzycznych kompozycje Luzi von Wyl okazały się repertuarem idealnym, umożliwiającym pełne wyrażenie się poprzez muzykę.
Przeciwwagą dla dynamicznych, pełnych ekspresji utworów w rodzaju "Oliam", "Red" i "Spechtony", są impresyjne, klasycyzujące motywy zawarte w takich tematach jak nawiązujący do estetyki muzyki współczesnej ilustracyjny "Traum im Traum" oraz elegijny i liryczny, blisko 12-minutowy "Dawn".
Szczyptę odważnej awangardy odnajdziemy natomiast w jednej z dwóch kompozycji Dejana Terzica: "Melaton".
Stylowym zakończeniem płyty jest transowy, oparty na motorycznym rytmie "Smoke".
W muzyce tej nie dostrzegamy podziału poszczególnych partii na zespół jazzowy i kwartet smyczkowy. Melanoia & Quatuor iXi o jeden spójny organizm doskonale funkcjonujący w demokratycznie wykreowanym środowisku dźwiękowym.
Jazzowe konstelacje z udziałem kwartetów smyczkowych to w ostatnim czasie dość popularna formuła. Warto zapoznać się także z tą propozycją
.

dystrybucja:

* Overnight Tales

Mateusz Gawęda należy do grona najbardziej aktywnych muzyków polskiej sceny jazzowej. Urodzony w 1990 roku pianista, kompozytor i aranżer, zaangażowany jest równolegle w kilka odrębnych projektów, pośród których wymienię choćby: Cracow Jazz Collective, PeGaPoFo, Pezda/Gawęda Duo, D.R.A.G. i Silberman, a także współpracę z takimi muzykami polskiej i światowej sceny jazzowej jak m.in. Billy Hart, Walter Smith III, Kazimierz Jonkisz, Jacek Kochan czy nieodżałowany Janusz Muniak. Artystę inspirują zarówno muzycy jazzowi jak i kompozytorzy klasyczni z Igorem Strawińskim i Wojciechem Killarem na czele.
"Overnight Tales" to jeden z kilku albumów z udziałem młodego muzyka jakie pojawiły się w 2016 roku. To jednak płyta szczególna, bowiem będąca pierwszym autorskim dziełem jego własnego tria tworzonego wraz z Alanem Wykpiszem (kontrabas) i Grzegorzem Pałką (perkusja).
_________________________________________________________________________

Mateusz GAWĘDA Trio: Overnight Tales
CD 2016, Audio Cave ACD-009-2016

Kasia; Beatiful Girls From...; Zły Stan Torów; Onitnarat; Timmy 3000; Amelia Hopes.

Mateusz Gawęda - fortepian
Alan Wykpisz - kontrabas
Grzegorz Pałka - perkusja
_________________________________________________________________________

Sześć własnych premierowych utworów wypełniających stylowo wydany album, to muzyka w przemyślany sposób łącząca tradycję jazzowego tria fortepianowego lat 60-tych z współczesnym sposobem postrzegania improwizacji.
Gra lidera jest pełna rozmaitych kunsztownie opracowanych szczegółów, które trudno wyłapać w trakcie jednorazowego odsłuchu płyty, nawet najbardziej rozsmakowanemu w jazzie odbiorcy. Bogactwo środków wyrazu i swego rodzaju dźwiękowy przepych nie stłumiły jednak zaklętego w muzyce Gawędy liryzmu i subtelności.
Pianista otoczył się instrumentalistami, jacy wydają się idealnym rytmicznym uzupełnieniem jego muzyki. Zarówno Alan Wykpisz jak Grzegorz Pałka, należą dziś do grona najbardziej pożądanych muzyków jazzowych, nadających prestiż rozmaitym projektom.
Otwierający album, rozbudowany, kontemplacyjny temat "Kasia", świetnie wprowadza w klimat całej płyty.
Na szczególną uwagę zasługuje też rozpoczęty pomysłowym kontrabasowym intro, z początku motoryczny, następnie podkręcający tempo "Onitnarat", będący prawdziwym popisem możliwości sekcji Wykpisz - Pałka.
Wyjątkowa technika każdego z instrumentalistów połączona z nadzwyczajnym wyczuciem muzycznej formy i świeżością, zaowocowała płytą o wyjątkowym klimacie i przekazie. O gorącym przyjęciu wydanej w grudniu 2016 płyty niech świadczy nominacja do nagrody Fryderyki 2017 w kategorii Jazzowy Fonograficzny Debiut Roku
.

* Sean Ali

"My Tongue Crumbles After" to solowy album eksperymentującego amerykańskiego kontrabasisty Seana Ali, znanego m.in. z awangardowego tria Natura Morta i współpracy z Pascalem Niggenkemperem. Kreatywny artysta, będący dziś jednym z najbardziej oryginalnych instrumentalistów nowojorskiej sceny muzyki improwizowanej, nagrał płytę samodzielnie swą grę wzbogacając dźwiękowymi kolażami zarejestrowanymi na magnetofonie kasetowym. _________________________________________________________________________

NOWOŚĆ
Sean ALI: My Tongue Crumbles After

CD, Neither/Nor Records n/n 007

Salutations; Fingerdeep; Missing Persons Report; Beneath the Cobbles; Heartstack; Lime Works; Queens Gothic; Hunger.

Sean Ali - kontrabas, casette player _________________________________________________________________________

Osiem improwizacji wypełniających album ukazuje oryginalną technikę instrumentalną, ale przede wszystkim ogromną fantazję i zdolności improwizacyjne. Ali wydobywa z instrumentu dźwięki na rozmaite sposoby, dalece wybiegające poza utarte schematy, często w wymyślny sposób preparując kontrabas. Używa smyczka, palców i strun, ale też pudła rezonansowego i elementów konstrukcyjnych instrumentu.
Sean Ali na płycie wydanej przez brooklyńską wytwórnią Neither / Nor Records stworzył zupełnie nowy język artystycznej wypowiedzi. Środowisko dźwiękowe w jakim znajdujemy się po uruchomieniu płyty zabiera nas w zupełnie inny wymiar muzyki. Połączenie akustycznych efektów uzyskiwanych przy użyciu kontrabasu, z dźwiękowymi kolażami opracowanymi na taśmie magnetofonowej pobudza i prowokuje wyobraźnię.
"My Tongue Crumbles After" to zaawansowana emocjonalnie muzyczna awangarda, której walory odkryją najwytrwalsi zwolennicy dźwiękowych poszukiwań
.

dystrybucja:

* Kim był Essad Bey?

Lew Nussimbaum to zmarły w 1942 roku pisarz, dziennikarz i orientalista żydowskiego pochodzenia, który swą wielką popularność w Niemczech zawdzięcza wydanej pod pseudonimem Kurban Said powieści "Ali i Nino", zaliczanej do klasyki literatury azerskiej. Pisarz znany był też pod pseudonimem Essad Bey i do tego nazwiska odwołuje się tytuł płyty firmowanej przez zespół The Disorientalists. Grupę tworzą Yuriy Gurzhy, Marina Frenk, Daniel Kahn i Hampus Melin. Instrumentarium zespołu oparte jest na gitarach, ukulele, akordeonie oraz instrumentach perkusyjnych. Płytę wydała specjalizująca się w muzyce etnicznej, wytwórnia Oriente Music. _________________________________________________________________________

The DlSORIENTALISTS: Who Was Essad Bey
CD 2016, Oriente Music OBECD802

Who Was Essad Bey?; Die Drittelosung; Joseph; Der Bolscewismus tragt die Fratze als Gesicht; Reborn In Displacement; Konstantinopel; The Streets Of Charlottengrad; Links-Rechts-Schwache; Oy Vey; Ostbanhof; Prince Of The Orient; Who Was Kurban Said?; Ali and Nino; Kiss In Tiflis; Fascho-Lovchen; Alilushka; Die In Positano; Who Was Essad Bey, Reprise.

Yuriy Gurzhy - wokal, gitary, bass; Marina Frenk - wokal, gitara, fortepian; Daniel Kahn - wokal, akordeon, gitary, fortepian, baglamas, tzouras, ukulele, bird whistle; Hampus Melin - perkusja _________________________________________________________________________

Muzyczna opowieść o legendarnej postaci tak silnie związanej z kulturą Azerbejdżanu, obfituje w mnóstwo pięknej melodyki i świetnych rozwiązań instrumentalnych. To muzyka nawiązująca do stylistyki klezmerskiej, tureckiej muzyki ludowej ale też swingu, pop i orientalnego romansu. W utworach The Disorientalists odnajdziemy ogrom emocji, uniesień i wzruszeń, które bezwarunkowo udzielają się podczas słuchania płyty. To także muzyka prowokująca do zabawy, nierzadko podana w rytmicznej tanecznej konwencji. Kilkujęzyczne teksty piosenek dotyczą problemów międzykulturalnych i integracji jednostki w odmiennym etnicznie środowisku. Essad Bey okazuje się w tej tematyce postacią niezwykle wdzięczną, bowiem wędrując przez m.in. Konstantynopol, Paryż, Berlin i Wiedeń, napotykał na drodze mnóstwo przygód uciekając przed bolszewikami i faszystami. O nich właśnie, w niejedokrotnie bardzo humorystycznym stylu nawiązującym do konwencji kabaretu, opowiadają piosenki zgromadzone na płycie.

teksty i skany: Robert Ratajczak / fot.: BMC, Audio Cave, Neither/Nor

WYDAWNICTWA PATRONACKIE:

piątek, 14 lipca 2017, longplay_2010
longplay.blog@gazeta.pl

Polecane wpisy

  • Premiery płytowe: wrzesień 2017 (2)

    * Bringin' It Amerykański kontrabasista Christian McBride od roku 2009 swoje kolejne płyty publikuje pod banderą prestiżowej wytwórni Mack Avenue . Po genialn

  • Przegląd płytowy (2017/22)

    Poza premierowymi płytami i nowościami, docierają do mnie także albumy wydane jeszcze w 2016 roku, których nie miałem dotąd okazji przedstawić w tym miejscu. Po

  • Muzyczna Gazeta (2017/4)

    * Hi-Fi i Muzyka 9/2017 Wrześniowy numer miesięcznika Hi-Fi i Muzyka (9/2017) w części poświęconej płytom, przynosi recenzje dwóch albumów opisywanych również n

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

PREMIERA TYGODNIA

Marius NESET

Circle of Chimes
PREMIERA 29 WRZEŚNIA 2017

______________________________________

P A T R O N A T Y:

______________________________________

AKTUALNE PUBLIKACJE:

______________________________________

R E K O M E N D A C J E :

Piotr SCHMIDT & Wojciech NIEDZIELA
Dark Morning

Joanna TRZECIAK
Beethoven
(2017)

Joo Yeon CHOI / Marek SZLEZER
Sonatas for Cello and Piano
(2017)

Barnabas KELEMEN - Zoltan KOCSIS
Hommage Á Fritz Kreisler
(2017)

Polish Chamber Works
Emanuel Kania, Józef Elsner
(2017)

______________________________________

WYTWÓRNIE PŁYTOWE

______________________________________

WYD. PATRONACKIE:

_________________________________