Blog > Komentarze do wpisu

Chris Jagger Acoustic Roots, 28.04.2018

* Hi-Fi i Muzyka 4/2018

Tradycyjnie bardzo późno, bo w ostatnich dniach miesiąca, do sprzedaży trafił kwietniowy numer miesięcznika Hi-Fi i Muzyka. Ostatnie 22 strony magazynu wypełnia część muzyczna. Dział recenzji płytowych tym razem zredukowano do zaledwie czterech stron (szkoda że w kwietniowym numerze nie zamieszczono opisów płyt winylowych, które zdawały się na dobre zagościć na łamach Hi-Fi i Muzyka).
Pośród tekstów znajdziemy m.in. recenzję wspaniałego albumu 441Hz Chamber Choir: "Song of the North", który omawiany był również na LongPlay.blox.pl.
Ja miałem przyjemność przygotować recenzje jazzowych płyt: "Travelin'" grupy Echoes of Swing i albumu genialnego pianisty Alfredo Rodrigueza "The Little Dream" (str.85), oraz drugiej płyty folkowej Kapeli Hanki Wójciak: "Zasłona" (str.87).
Doskonale iż skierowany do miłośników perfekcyjnego brzmienia magazyn, w każdym numerze poświęca dużo miejsca muzyce. Mam cichą nadzieję, że w kolejnych numerach będzie jej coraz więcej.

* Chris Jagger Acoustic Roots, 28.04.2018

Dzięki staraniom Polskiego Towarzystwa Artystów, Autorów, Animatorów Kultury PTAAAK w sobotę 28 kwietnia w poznańskiej sali World Trade Center, odbył się koncert akustycznego tria Chrisa Jaggera (brata Micka z The Rolling Stones).
70-letni dziś Chris Jagger muzyczną karierę rozpoczął na początku lat 70-tych. Dziś ma na swym koncie kilkanaście autorskich albumów, płyty nagrywane wraz z takimi muzykami jak Eric Clapton, David Gilmour, Leo Sayer czy Dave Stewart, oraz szczyci się statusem cenionego muzyka, którego kariera trwa niezależnie od sławy przynależnej jego o cztery lata starszemu bratu.
Chris Jagger to także wzięty aktor (mający granie u boku samego Pierce'a Brosnana), dziennikarz współpracujący z takimi magazynami jak Daily Telegraph, The Guardian i Rolling Stone, oraz autor audycji radiowych.
Artysta koncertuje ze swoim zespołem Atcha lub folkowo-akustycznym Acoustic Trio. Właśnie w ostatniej z wymienionych konfiguracji usłyszeliśmy muzyka w Poznaniu.

Zanim główna gwiazda wieczoru pojawiła się na kameralnej scenie sali poznańskiego WTC, publiczność miała okazję wysłuchać amatorskiego zespołu Forcom Band oraz pieśniarki i songwriterki o pseudonimie I-Sha-Vii.
O ile trochę dziwić może zaangażowanie amatorskiej grupy grającej przeboje z repertuaru m.in. Maanamu i Lombardu, przed występem folkowej grupy Chrisa Jaggera, to krótki recital wędrującej po świecie I-Sha-Vii, zdawał się bardziej oscylować wokół muzycznej estetyki głównego punktu wieczoru. Akompaniująca sobie na gitarze polska artystka zaprezentowała własne autorskie piosenki powstałe podczas jej licznych podróży.
Zanim na scenie zapanowało akustyczne trio "młodszego Jaggera", artysta uhonorowany został medalem Labor Omnia Vincit przyznawanym przez Kapitułę Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego wybitnym osobistościom świata kultury, sztuki, biznesu i życia obywatelskiego. Odznaczenie to Chris Jagger przyjął z rąk znanego poznańskiego dziennikarza, konferansjera, poety i kompozytora, Dominika Górnego.
Chris Jagger wystąpił wraz z artystami, którzy od wielu lat stanowią główny trzon jego projektów.

Przy akordeonie, ale też przy skrzypcach i klawiaturze usłyszeliśmy Charliego Harta, artystę którego CV wygląda kto wie czy nie bardziej imponująco niż samego Chrisa Jaggera. Obecny od wielu dekad na muzycznej scenie multiinstrumentalista ma za sobą współpracę z takimi muzykami jak. Alexis Corner, Chris Farlowe i Mose Allison. Charlie Hart był też członkiem historycznej formacji Pete'a Browna, Battered Ornaments (wraz z Chrisem Speddingiem i Dickiem Hextall-Smithem).
Grająca na skrzypcach (w jednym z utworów również na flecie) Elliet Mackrell, to także barwna postać, z którą zetknąć mogli się miłośnicy muzyki rockowej choćby na płycie "2032" zespołu Gong, ale przede wszystkim dzięki muzyce współtworzonej przez nią od lat psychodeliczno-folkowej grupy Kangaroo Moon, szczycącej się już dziesięcioma wysoko notowanymi albumami.
Program koncertu składał się głównie z własnych utworów Chrisa Jaggera, utrzymanych w folkowej konwencji czerpiącej z muzyki celtyckiej i country. Zespół sięgnął też po klasyczną kompozycję J.J.Cale'a "Cajun Moon", idealnie dopasowaną do estetyki całego recitalu.
Muzycy zmierzyli się z takimi przeciwnościami jak problemy z nagłośnieniem, niewdzięczny klimat specyficznej sali WTC, czy wreszcie dość sztywna z początku publiczność (co ciekawe: niżej podpisany należał do jej młodszej części). Oczywiście koncert charyzmatycznego folkowego składu zapewne byłby bardziej ekspresyjny w innych okolicznościach (np w ramach jednego z festiwali open air). Tak czy inaczej, możliwość uczestniczenia w wydarzeniu dostarczyła niezapomnianych wrażeń. Tym bardziej, iż Chris Jagger okazał się artystą bardzo otwartym i kontaktowym, z którym tuż po koncercie można było bezpośrednio porozmawiać i poprosić o złożenie autografu na okładce płyty (z czego skrzętnie skorzystałem).

Chris Jagger Acoustic Roots, 28.04.2018 - World Trade Center, Poznań
Chris Jagger – gitara, wokal
Elliet Mackrell – skrzypce, flet, wokal
Charlie Hart – akordeon, skrzypce, piano, wokal

* Mad & Bad

Specjalnością powstałego w 2004 roku warszawskiego wydawnictwa Jaguar do roku 2013 były książki dla dzieci i młodzieży. Obecnie oficyna publikuje także powieści skierowane do dorosłych czytelników. Książki z logo Jaguar charakteryzują staranne tłumaczenia, skrupulatna redakcja i atrakcyjna edycja graficzna. Jedną z ostatnich pozycji Wydawnictwa jest: "Mad & Bad".

"Mad & Bad" to książka rozpoczynająca nowy cykl powieści brytyjskiego pisarza Roberta Muchamore, znanego dzięki seriom "Cherub" i "Agenci Hendersona". Pierwszą powieścią cyklu "Rock War" jest opowieść o brytyjskich nastolatkach, marzących o karierze muzyków rockowych.
Akcja powieści toczy się wokół odbywającego się w Londynie przeglądu młodych zespołów rockowych Rock the Lock, który przyciaga pełnych muzycznej pasji, ale też rządnych sławy nastolatków. Bohaterowie nowej powieści Muchamore to Jay, Summer i Dylan - trzy bardzo odmienne postaci, które łączy pasja do muzyki rockowej. Na stronach książki poznajemy ich liczne problemy i trudności związane z okresem wkraczania w dorosłość, a wszystkiemu towarzyszy słuchana przez nich muzyka. Losy trojga bohaterów przedstawiane są jako niezależne opowieści, które na pewnym etapie książki splatają się ze sobą, prowadząc do finału jakim jest wspomniany wcześniej festiwal rockowy.
Fabuła książki nieustannie zaskakuje zmianami tempa i nieoczekiwanymi zwrotami akcji. Do czytelnika należy wybór najciekawszej z postaci, których losy poznajemy na stronach "Mad & Bad". Wychowany w wielodzietnej rodzinie, zaniedbany przez najbliższych Jay, zamknięta w sobie, wyalienowana córka narkomanki Summer i pochodzący z bogatej rodziny, lecz strasznie samotny Dylan, to postaci które pobudzają wrażliwość i wyobraźnię.
Odmienne relacje rodzinne, różniące się charaktery bohaterów z ich rozmaitymi problemami, to świetne studium środowiska dzisiejszych nastolatków.
"Mad & Bad" to jednak nie tylko Jay, Summer i Dylan, ale cała rzesza dokładnie scharakteryzowanych przez autora postaci drugoplanowych i epizodycznych, mogących stanowić osobne opowieści.
Autor podkreśla ważną rolę dającej bezpieczeństwo stabilnej rodziny i wsparcia przyjaciół, które w wielu sytuacjach zdaje się nieocenione. W tak zakamuflowany sposób Muchamore przemyca ważne wartości i priorytety, które okazują się dla młodych ludzi najważniejsze.
To jedna z tych książek, po które z chęcią sięgnie zarówno młodzież, jak ich rodzice. Ci drudzy muszą być jednak bardzo tolerancyjni, bowiem "Mad & Bad" to powieść niepoprawna, bez skrupułów ukazująca również ciemnie strony życia brytyjskich nastolatków zasłuchanych w muzykę takich grup jak Talking Heads, Rage Against The Machine czy Guns n’ Roses.

Robert Muchamore: Mad & Bad
tytuł oryginalny: Rock War
tłumaczenie: Michał Zacharzewski
wydawnictwo: Jaguar
rok wydania: 2018

* Godowski

Urodzony w 1870 roku, nieco zapomniany dziś pianista samouk, pedagog i kompozytor polskiego pochodzenia, Leopold Godowski, specjalizował się w transkrypcjach i bardzo wymagających studiach techniki fortepianowej biorąc za punk wyjścia dzieła innych kompozytorów. Jako pianista odniósł ogromny sukces, a po legendarnym koncercie w Berlinie w 1900 roku, Godowskiego okrzyknięto następcą Liszta. Jego styl charakteryzował się giętkością frazy, żywiołowością i ekspresyjną kolorystyką. Z twórczością Leopolda Godowskiego zmierzył się pianista Łukasz Kwiatkowski (fot.), wielokrotnie nagradzany laureat konkursów muzycznych, pianistycznych i kameralnych, oraz autor książki "Muzyka Jana Sebastiana Bacha w twórczości fortepianowej Ferruccia Busoniego".

NOWOŚĆ
Łukasz KWIATKOWSKI:
Bach, Chopin, Saint-Saens, Godowski

CD 2018, DUX 1464

J.S.Bach / L.Godowski: Sonata nr 1 g-moll BWV 1001; C.Saint-Saens / L.Godowski: Łabędź; L.Godowski: Metamorfozy symfoniczne na tematy z J.Straussa syna Nr 3: Wein, Weib und Gesang, Elegia na lewą rękę, Studia nad Etiudami Chopina; F.Chopin / L.Godowski: Walc Des-dur op.64 nr 1; L.Godowski: Passacaglia.

Łukasz Kwiatkowski - fortepian

Wśród pozostawionych przez Godowskiego kompozycji, wyjątkowym blaskiem lśni powstała w 1926 roku "Passacaglia". Jednak najbardziej charakterystyczną gałęzią jego twórczości pozostają wirtuozowskie transkrypcje i parafrazy koncertowe. Do najsłynniejszych należą Studia nad Etiudami Chopina, Metamorfozy symfoniczne na tematy Johanna Straussa oraz transkrypcje Sonat skrzypcowych J. S. Bacha.
Na płycie: "Bach, Chopin, Saint-Saens, Godowski" znajdziemy własne utwory Godowskiego, oraz jego oryginalne transkrypcje kompozycji Johanna Sebastiana Bacha, Camile Saint-Saensa, Johanna Straussa i Fryderyka Chopina.
Szczególną uwagę zwracają opracowania dwóch Etiud Chopina, uważanych za szczytowe osiągnięcie Godowskiego. Zastosowano tu wiele dodatkowych kontrapunktów i rozwiązań technicznych dostępnych tylko dla najwybitniejszych wirtuozów. Warto posłuchać jak z niebywałą gracją, elegancją i naturalnością Łukasz Kwiatkowski przeprowadza nas przez skomplikowane faktury transkrypcji.
Także kończąca płytę interpretacja złożonej z 44 wariacji, kadencji i fugi, wirtuozowskiej "Passacaglii", olśniewa w tym wykonaniu. Warto wspomnieć, iż owego czasu sam wielki Vladimir Horowitz powiedział o tym utworze że potrzebowałby sześciu rąk by go zagrać.
Zarejestrowany podczas dwóch sesji w Sali Koncertowej Akademii Muzycznej w Łodzi materiał, stawia Łukasza Kwiatkowskiego w gronie najwybitniejszych dzisiejszych pianistów. Dla wielu melomanów płyta stanowić będzie też pierwsze zetknięcie się z magią nieznanej szerszemu odbiorcy twórczością Leopolda Godowskiego.

* Franz Xaver Mozart

 

Po twórczość F.X. Mozarta ponownie sięgnęła utalentowana polska pianistka i pedagog, od lat związana z Akademią Muzyczną w Łodzi, Anna Liszewska (wcześniej ukazał się jej album: "F.X.Mozart - Utwory kameralne", 2016), prezentując tym razem utwory dedykowane fortepianowi solo. W programie albumu "Franz Xaver Mozart - Utwory fortepianowe" znajdziemy Fantazję A-dur, 6 Polonezów melancholijnych i Sonatę G-dur op.10.

NOWOŚĆ
Anna LISZEWSKA:
Franz Xaver Mozart - Utwory fortepianowe

CD 2018, DUX 1441

Fantazja A-dur na temat ludowej rosyjskiej pieśni i Krakowiak FXWM VII:30; 6 Polonezów melancholijnych op. 17; Sonata G-dur op. 10.

Anna Liszewska - fortepian

Hasło: Mozart - jednoznacznie kojarzymy z Wolfgangiem Amadeuszem. Wielkie nazwisko okazało się w znaczeniu historycznym, prawdziwym przekleństwem dla jego syna, pianisty i kompozytora Franza Xavera Mozarta, którego twórczość na zawsze przykryta była cieniem wielkiego ojca. Tymczasem pozostawione przez "młodszego Mozarta" utwory przedstawiają również wyjątkową wartość muzyczną i ciągle warto do nich wracać. Franz Xaver był jednym z dwóch synów Wolfganga Amadeusza, którzy z szóstki potomstwa jakie przyszło na świat w trakcie małżeństwa z Konstancją, dożyli dorosłego wieku. Ponieważ Franz Xaver i jego brat Carl Thomas, nie pozostawili po sobie potomstwa, ród Mozartów w prostej linii wymarł.
Franz Xaver komponował głównie utwory fortepianowe, które charakteryzowała homofoniczna struktura, rozmaitość artykulacji i pozostawienie dużego pola interpretacyjnego dla pianisty.
Pełna ludowej prostoty, a jednocześnie bardzo wyrafinowana muzyka fortepianowa, zwanego Lwowskim Mozartem Franza Xavera, kryje w sobie mnóstwo uroku i barw. Warto się w nią zagłębić, a niniejsza płyta stanowi doskonałą ku temu okazję.

* nowe płyty

16 marca ukazał się album muzycznej efemerydy Sophia Grand Club. Spontanicznie powstałą w Bieszczadach formację tworzą saksofonista Bartłomiej Prucnal, pianista Kuba Płużek, kontrabasista Vitold Rek, perkusista Max Olszewski i raper Eskaubei. „To album w którym mocno osadzony rytm przeplata się z nieskrępowanym graniem free, a ładne melodie przeradzają się w dziką improwizację. Rap przechodzi w spoken word, a to wszystko w towarzystwie niepodrabialnego brzmienia kontrabasu Vitolda Reka" – tak o swej muzyce mówią jej twórcy wchodzący w skład Sophia Grand Club.

Belgijska formacja Bardo powstała z incijatywy pięciu zaprzyjaźnionych muzyków, znanych z rozmaitych formacji ze środowiska jazzu i muzyki rockowej. Instrumentarium zespołu tworzą gitara, instrumenty klawiszowe, bas, perkusja i klarnet basowy lub saksofon altowy. W nagraniach słyszymy również wokalizy i pełne emocji melodeklamacje nadające muzyce szczególnego posmaku. Krytycy określają muzykę zespołu jako rodzaj prawdziwego artystycznego katharsis i porównują klimat nagrań Bardo do utworów Robert Wyatta. Ogromny ładunek emocji i jedyny w swoim rodzaju nastrój muzyki belgijskiej grupy nie pozostawi nikogo obojętnym.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: R.R., DUX

poniedziałek, 30 kwietnia 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

  • Przegląd płytowy (2018/32)

    * Daleth Alfabet fenicki to najstarszy zachowany alfabet, powstały ok.1050 roku p.n.e., pierwotnie służący do zapisu używanego w starożytności na terenie dzisie

  • Muzyczna Gazeta (2018/10-3)

    W ramach koncertów towarzyszących dorocznemu konkursowi Blue Note Poznań Competition , poznańscy miłośnicy jazzu mieli okazję spędzić dwa wyjątkowe wieczory z m

  • Nowości, premiery i zapowiedzi płytowe: październik 2018

    * Flashback Tubis Trio to skład powołany do życia w 2006 roku przez łódzkiego pianistę i kompozytora Macieja Tubisa . Wraz z nim formację współtworzą: kontraba

Paweł GUSNAR

Saxophone Varie Vol.3
PREMIERA 19 PAŻDZIERNIKA 2018

Ars Paschalis
(premiera 2 listopada 2018)

Aldona Nawrocka
AVE
(premiera 26 października 2018)

Christian McBRIDE's New Jawn
(premiera 26 października 2018)

Connie HAN
Crime Zone
(2018)

Mariusz BARSZCZ
Muzyka nam bliska
(2018)