Blog > Komentarze do wpisu

Izabella Effenberg Trio, 26.05.2018

* Izabella Effenberg Trio, 26.05.2018

Recital Tria Izabelli Effenberg był piętnastym, a zarazem kończącym kolejny sezon, odbywającego się w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu cyklu JazZamek, koncertem. Staranny dobór artystów pojawiających się na kolejnych zamkowych koncertach w dysponującej znakomitymi warunkami akustycznymi Sali Wielkiej, sprawia iż każdy kolejny koncert prezentujący najciekawsze zjawiska polskiej muzyki jazzowej, jest bardzo ważnym wydarzeniem w muzycznym kalendarium Poznania. Tym razem gościliśmy międzynarodowe trio pochodzącej z Poznania, a od lat zamieszkałej w Niemczech wibrafonistki i kompozytorki Izabelli Effenberg.
Jej płyta zatytułowana "Iza" (2016) wydana przez szwajcarską wytwórnię Unit Records, zdobyła szereg wyróżnień i dostrzeżona została zarówno w Polsce ("Jazz Forum", "Muzyk"), jak na świecie (m.in. trzecia pozycja w podsumowaniu The 38th Annual Jazz Station Awards / The Best Jazz of 2016 w kategorii: vibes / marimba).

W Poznaniu artystka wystąpiła wraz z muzykami, a zarazem przyjaciółmi, których znamy z nagrań wypełniających album. Przy fortepianie usłyszeliśmy cenionego muzyka, a zarazem wykładowcę na uczelniach w Norymberdze i Wuerzburgu, Jochena Pfistera, a za perkusją klasycznie wykształconego instrumentalistę i kompozytora, Pawła Czubatkę.
Program koncertu w zdecydowanej większości wypełniły autorskie utwory wibrafonistki, będące pięknymi, w większości bardzo wyciszonymi i nastrojowymi kompozycjami. Pełne przestrzeni i współgrającej z nią, zgrabnie wykorzystywanej ciszy, stanowiącej rodzaj dodatkowego instrumentu utwory, emanowały wyjątkowym klimatem. Oscylujące wokół eksperymentu, kameralistyki i jazzu kompozycje, zawierały dużo przestrzeni improwizacyjnej, każdorazowo wypełnionej niezwykle kreatywnymi i pełnymi polotu partiami każdego z trojga artystów
Kameralne brzmienie świetnie współgrało z konstrukcją każdej kompozycji. W muzyce dostrzec można było echa fascynacji impresjonizmem oraz XX-wiecznym minimalizmem spod znaku takich twórców jak Philip Glass czy Steve Reich. Ciepły i serdeczny sposób prowadzenia koncertu przez Izabellę Effenberg, sprawił iż poczuliśmy się jak wyjątkowi goście w osobistym świecie dźwięków artystki.
Wibrafonistka kilkakrotnie zasiadała też za generującym bardzo ciepły dźwięk, wynalezionym przez Billa Wesleya instrumentem Array Mbira, potocznie zwanym "kciukowym pianinem", wykonanym na specjalne zamówienie artystki. Innym mniej oczywistym instrumentem jaki znajdował się na scenie była marimbola, której dźwiękami raczył nas perkusista składu, Paweł Czubatka.
Pośród utworów znalazły się znane z albumu "Iza" utwory, takie jak: impresyjny i klasycyzujący temat "So ist das", "Awakening" czy "Herr Doktor Doktor".
Na bis natomiast wybrzmiała bardzo dynamiczna, zarazem odmienna klimatem od całego recitalu, kompozycja jednego z największych mistrzów wibrafonu, zmarłego w 2002 roku Lionela Hamptona: "Hamp's Boogie Woogie". Był to doskonały sposób na sprowadzenie "na ziemię", zasłuchanej w kontemplacyjnej muzyce publiczności.
Izabella Effenberg zdecydowanie za rzadko występuje na polskich scenach, dlatego poznański koncert stanowił wyjątkową gratkę dla miłośników jazzu, a dla nie mających dotychczas okazji zetknięcia się z pełną uduchowienia muzyką artystki, była to doskonała okazja do nadrobienia zaległości.
Patronat nad wydarzeniem, podobnie jak w przypadku poprzednich koncertów cyklu JazZamek, objął LongPlay.blox.pl. Kolejny koncert dopiero po wakacjach, a będzie to jak zdradziła pomysłodawczyni i mentor tego "całorocznego festiwalu" Pani Bożena Szota, recital Tria Kasi Pietrzko, w ostatnich miesiącach okrzykniętej jednym z największych odkryć polskiej pianistyki jazzowej.

"JazZamek #15": Izabella Effenberg Trio: "Iza", 26.05.2018 - Sala Wielka CK Zamek w Poznaniu
Izabella Effenberg - wibrafon, Array Mbira
Jochen Pfister - fortepian
Paweł Czubatka - perkusja, marimbola

* Worth It All

Obchodzący w 2018 roku 70-te urodziny wokalista Jeffrey Osborne to jedna z największych współczesnych postaci muzyki funky, soul i R&B. Urodził się jako dwunaste dziecko znanego w latach 30-tych i 40-tych trębacza Clarence'a "Nogi" Osborne'a, grającego w składach m.in. Lionela Hamptona, Counta Basie i Duke'a Ellingtona. Czterokrotnie nominowany do Grammy Award Jeffrey Osborne, karierę rozpoczął na początku lat 70-tych w ramach zespołu Love Men Ltd (później po prostu: LTD), którego początkowo był perkusistą, a następnie wraz z bratem Billym dzielił obowiązki głównego wokalisty. Od roku 1980 Jeffrey Osborne prowadzi działalność solową, która przyniosła mu dotąd pięć złotych i platynowych płyt.

PREMIERA TYGODNIA
Jeffrey OSBORNE: Worth It All

CD 2018, Mack Avenue / Artistry ART7051

Let A Brotha Know; Greatest Night; Just Can't Stand It; Worth It All; Stay The Way You Are; I Want You; Summer Night; Work It; Saving My Love; Can't Help Myself; Your Lover; That Man.

Jeffrey Osborne - wokal, instr. klawiszowe, syntezator, perkusja, instr. perkusyjne; Kevin Chokan - gitara; Frankie Crawford, Ming Freeman - instr. klawiszowe; Bill Sharpe - bass; Khari Parker, John Roberts - perkusja; Joey Diggs, Bridgette Bryant, Sumana Brown, Shannon Pearson - chórki; oraz: Rick Braun - trąbka; Gerald Albright - saksofon; Jeffrey Osborne, Jr. - rap, instr. klawiszowe, synth bass, perkusja; Kid Capri - scratch

 

Nowy album Jeffreya Osborne'a "Worth It All" nawiązuje z jednej strony do tradycji r'n'b, z drugiej do przebojowych utworów w stylu Lionela Richie i nowoczesnych rozwiązań łączących soul z elektroniką. Płytę nagrano w Los Angeles z gościnnym udziałem topowych muzyków zza Oceanu: saksofonistą Geraldem Albrightem i trębaczem Rickiem Braunem. W jednym z utworów ("Work It") pojawia się też rapujący syn artysty Jeffrey Osborne, Jr.
Bogato zaaranżowane utwory emanują ciepłem i przyswajalną melodyką pretendującą niejeden utwór do miana przeboju (np. "Just Can't Stand it" i "Can't Help Myself"). Na albumie znajdziemy też znakomite ballady ("Greatest Night", "Worth It All", "I Want You", "Saving My Love" i "Your Lover"), szczególnie odsłaniające ogromne możliwości wokalne Osborne'a. Warto wspomnieć, że jeden z poprzednich albumów artysty: "A Time For Love" (2013), wypełniony interpretacjami najpiękniejszych romantycznych utworów wszech czasów (m.in. "What A Wonderful World", "Nature Boy" i "My One And Only Love"), okazał się ogromnym sukcesem stając się jedną z najwyżej ocenianych płyt roku. Przebojowy, świetnie zrealizowany album "Worth It All" wypełniony autorskimi kompozycjami artysty, ma wszelkie predyspozycje do powtórzenia tego sukcesu
.

* Diamond Cut

Pochodząca z Kolorado saksofonistka Tia Fuller wywodzi się z rodziny, w której muzyka pełni nieodłączną rolę. Jej matka Elthopia Fuller jest wokalistką, ojciec Fred kontrabasistą, a siostra Shamie gra na fortepianie. Wśród głównych inspiracji saksofonistka wymienia muzykę Johna Coltrane'a, Charliego Parkera i Sary Vaughan. Od kilkunastu lat obecna na jazzowej scenie Tia Fuller ma za sobą współpracę m.in. z Rayem Charlesem, Terri Lyne Carrington, Esperanzą Spalding, a w ostatnim czasie także z Beyoncé. Poza udziałem w rozmaitych kolaboracjach, Fuller konsekwentnie buduje swoją pozycję jako improwizująca liderka własnych składów.

PREMIERA
Tia FULLER: Diamond Cut
CD 2018, Mack Avenue MAC1127

In The Trenches; Save Your Love For Me; I Love You; Queen Intuition; Joe'n Around; Crowns Of Grey; The Coming; Soul Eyes; Delight; Fury Of Da'mond; Tears Of Santa Barbara; Joe'n Around (alternate take).

Tia Fuller - saksofon; Adam Rogers - gitara; James Genus, Dave Holland - kontrabas; Bill Stewart, Jack DeJohnette - perkusja; oraz: Sam Yahel - organy; Terri Lyne Carrington - instr. perkusyjne

 

Piąty album Tii Fuller "Diamond Cut" nagrany został w gwiazdorskim składzie złożonym z tak znakomitych jazzmanów jak znany m.i.n. z formacji Branforda Marsalisa, Chicka Corei i Marka Whitfielda basista James Genus, legendarni Dave Holland i Jack DeJohnette, oraz wspomniana wcześniej Terri Lyne Carrington, będąca też producentem całego albumu. Płytę wypełniają głównie nowe własne kompozycje Fuller, ale też przedstawione w autorskich aranżacjach utwory Buddy'ego Johnsona ("Save Your Love For Me"), Cole'a Portera ("I Love You") i Mala Waldrona ("Soul Eyes").
Ogromną rolę odegrał na płycie grający w każdym z utworów Adam Rogers - gitarzysta o wypracowanym od wielu lat stylu, będącym wynikiem wieloletniej współpracy z formacjami Michaela Breckera, ale też płyt nagranych w składach Chrisa Pottera czy Johna Patitucci (ostatnio słyszałem go na płycie "In the Shadow of a Cloud", 2017, Yeleny Eckemoff).
Mimo iż wizerunek sceniczny i zdjęcia prasowe saksofonistki, zdają się odważnie eksponować jej kobiecość, Tia Fuller gra agresywnie i z wyjątkową ekspresją, chwilami wręcz nie pasującą do jej wizualnego image'u. Jako lider jest artystką bardzo silnie eksponującą swój własny styl i osobowość, co szczególnie dostrzegalne jest w jej autorskich utworach. Tych, ukazujących szeroki arsenał kompozytorskich możliwości artystki na "Diamond Cut" znajdziemy osiem.
Pomimo że styl saksofonistki charakteryzuje specyficzna gra "z pazurem", potrafi też zaczarować nostalgią podczas "Save Your Love For Me", "Tears Of Santa Barbara", "Delight", czy niemal namiętną grą w "Crowns Of Grey".
Termin: diamond cut, który posłużył za tytuł płyty, odnosi się nie tylko do kształtu diamentu, ale i do osiągnięcia przez kamień możliwie najwyższej ilości odbitego światła. Piąty album nazywanej przez krytyków "Klejnotem jazzu XXI wieku" Tii Fuller, stanowi bardzo silne odbicie jej wyjątkowej muzycznej osobowości, pretendując saksofonistkę do miana jednej z największych gwiazd jazzu obecnej dekady
.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: R.R., Mack Avenue

poniedziałek, 28 maja 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

  • Przegląd płytowy (2018/23)

    * Falstart Mateusz Gawęda należy do grona najbardziej aktywnych muzyków polskiej sceny jazzowej. Urodzony w 1990 roku pianista, kompozytor i aranżer, zaangażow

  • Przegląd płytowy (2018/22)

    * Górecki Ahead Odnoszę wrażenie, iż wydawcy nie nadążają za kolejnymi projektami Braci Oleś. Tak było w przypadku wydanego pod koniec 2017 roku albumu "Spirit

  • Muzyczna Gazeta (2018/6)

    * Jazz Forum 6/2018 Czerwcowy numer Jazz Forum w dziale recenzji płytowych przedstawia przeglądy albumów recenzowanych również na naszym portalu: Esbjorn Svenss

The Stanley CLARKE Band

The Message
PREMIERA 29 CZERWCA 2018

Cyrille AIMEE
Live
(2018)

Johann Sebastian Bach
Goldberg Variations, BWV 988
(2018)

Agata KIELAR-DŁUGOSZ / Andrzej JUNGIEWICZ
For You, Anne-Lill
(2018)

Marek SZLEZER
Karol Szymanowski - Piano Music
(2018)

Paweł Łukaszewski
Musica Profana 2
(2018)