Blog > Komentarze do wpisu

Muzyczna Gazeta (2018/5)

* Napiórkowski Trio feat.A.Olejniczak, 12.05.2018

20 maja w poznańskim klubie Blue Note byliśmy świadkami niecodziennego koncertu z udziałem tria czołowego polskiego gitarzysty jazzowego Marka Napiórkowskiego, oraz jednego z najbardziej cenionych europejskich saksofonistów, Andrzeja Olejniczaka.

Zetknięcie się z sobą dwóch tak odmiennych osobowości na jednej scenie, zaowocowało koncertem będącym w stanie zaspokoić gusta najbardziej wymagających miłośników jazzu. Najwyższy z możliwych poziom artystyczny gwarantowała również sekcja rytmiczna tworzona przez dwójkę muzyków wywodzących się ze ścisłej czołówki polskiego jazzu: przy gitarze basowej usłyszeliśmy Michała Barańskiego, oraz Pawła Dobrowolskiego za perkusją.
Program koncertu obejmował kompozycje Olejniczaka i Napiórkowskiego, oraz porywające wersje światowych standardów. Do najbardziej ekscytujących fragmentów koncertu należała, nasączona funkiem i wyjątkowo energetyczna, interepretacja jednego z tematów Eddiego Harrisa.
Pośród kompozycji Napiórkowskiego uwagę zwracało nowe opracowanie "Miró", utworu znanego z albumu "KonKubiNap" (2011). Podczas koncertu poznaliśmy zupełnie inne oblicze tej nasyconej elementami bluesa kompozycji.
Muzycy robili wrażenie idealnie zgranego kolektywu, żywo reagującego zarówno na wzajemną grę jak reakcje publiczności. Koncert prowadził z właściwym sobie poczuciem humoru, Marek Napiórkowski ilustrując każdy z utworów krótkim komentarzem.
Specyficznym rodzajem wokalizy przypominającej hinduskie ragi, polegającej na podkreśleniu struktur rytmicznych dynamicznymi sylabami, w drugiej części koncertu zabłysnął Michał Barański, którego zaledwie 10 dni wcześniej oklaskiwaliśmy na tej samej scenie w składzie MaBaSo (10.05.2018).
Napiórkowski i Olejniczak stanowili na scenie doskonały tandem złożony z równoprawnych muzyków. Mimo, iż muzycy zdają się reprezentować nieco różne bieguny jazzu, na scenie okazują się duetem o ogromnym potencjale. Andrzej Olejniczak potrafi swą grą zarówno subtelnie poruszyć najwrażliwsze obszary świadomości, jak zagrać w sposób niezwykle energetyczny, w żywiołowym, funkującym stylu. Połączenie możliwości saksofonisty z rockowo-jazzową gitarą Marka Napiórkowskiego, przynosi zdumiewające efekty.
Obyśmy poza koncertami, doczekali się także płyty tej wyjątkowej konfiguracji
.

Marek Napiórkowski Trio feat. Andrzej Olejniczak, 20.05.2018 - Blue Note Poznań
Andrzej Olejniczak – saksofony
Marek Napiórkowski – gitara
Michał Barański – gitara basowa, głos
Paweł Dobrowolski – perkusja

* Mozart, Bernstein, Lennon

Fiński pianista Iiro Rantala w ciągu ostatnich kilku lat stał się jednym z najaktywniejszych artystów związanych z monachijską wytwórnią ACT. Urodzony w Helsinkach muzyk rozpoczął swą muzyczną przygodę wstępując do znanego chóru chłopięcego Cantores Minores. W późniejszym okresie podjął studia w Manhattan School of Music, kształcąc się jako pianista klasyczny wykonujący kompozycje takich mistrzów jak: Bach, Sibelius czy Mozart. Wyjątkowo szerokie horyzonty muzyczne zawiodły go do działalności w ramach Trio Töykeät, oraz współpracy z teatrem i telewizją oraz artystami związanymi ze sceną pop. Od roku 2011 Iiro Rantala regularnie publikuje nowy materiał. Najnowszym albumem muzyka jest płyta nagrana podczas koncertu wraz z Niemiecką Orkiestrą Kameralną Filharmonii w Bremen, a wypełniona kompozycjami Wolfganga Amadeusza Mozarta, Leonarda Bernsteina i ...Johna Lennona, oraz własnymi utworami, specjalnie opracowanymi na fortepian i orkiestrę.

NOWOŚĆ
Iiro RANTALA: Mozart, Bernstein, Lennon
CD 2018, ACT 9868-2

Pekka Pohjola; Freedom; Piano Concerto No.21, C major, KV 467; Candide Overture; Karma / Anyone With A Heart; Tears For Esbjörn; Imagine.

Iiro Rantala - fortepian
The Deutsche Kammerphilharmonie Bremen / Florian Donderer

 

Album doskonale obrazuje Rantalę jako pianistę wszechstronnego, a jednocześnie bez względu na konwencję, muzyka o specyficznej osobistej ekspresji, którą naznacza zarówno transkrypcje utworów rockowych, jazzu jak dzieł muzyki klasycznej.
Jego wykonanie Koncertu fortepianowego Nr.21 Mozarta, jakie odkrywamy na tej płycie, posiada wszelkie znamiona klasycznej pianistyki na najwyższym poziomie. Rantala interpretuje Koncert zgodnie z zapisem nutowym, ozdabiając go zaledwie dyskretną improwizowaną ornamentacją. To centralne 31 minut albumu nie stanowi jednak rażącego kontrastu z sąsiadującymi z dziełem: graną na preparowanym fortepianie własną kompozycją pianisty "Freedom" i ciekawie opracowaną wersją "Candide Overture" Bernsteina.
W kończącym album temacie Johna Lennona: "Imagine" zagranym solo, podstawową linię melodyczną Rantala ozdobił wieloma dodatkowymi elementami tworzącymi doprawdy ujmującą interpretację.
Trudno w przypadku tej płyty dyskutować o stylistycznej szufladce, w jakiej należałoby ją umieścić. Iiro Rantala bezkonfliktowo i niemal niezauważalnie spaja swym artyzmem i zachwycającą grą odmienne stylistyki.
W przypadku częściowo znanych z poprzednich albumów, własnych kompozycji artysty, ich wersje z udziałem orkiestry jeszcze bardziej odsłaniają ogromny potencjał Rantali-kompozytora. Partie orkiestry dodały utworom ogromnej przetrzeni i nie znanego wcześniej rozmachu.
Album "Mozart, Bernstein, Lennon", to kolejna płyta na której Rantala udowadnia swą wszechstronność i otwarcie na rozmaite gatunki muzyczne
.

* Live Salvation

Wywodzący się ze składu legendarnego tria E.S.T. kontrabasista Dan Berglund, już od dobrych kilku lat wyśmienicie radzi sobie wraz z własną formacją Tonbruket. Kwartetowi udało się w wyśmienity sposób znaleźć sposób na pogodzenie z sobą nieco archaicznej progresywnej rockowej konwencji spod znaku Pink Floyd czy Yes, naginając tę formę do własnych fantazji i łącząc ją z wrażliwością improwizacyjną przynależną jazzowi. Powstała w ten sposób doprawdy ekscytująca nowa estetyka brzmieniowa, której nie sposób się oprzeć.

NOWOŚĆ
TONBRUKET: Live Salvation

CD 2018, ACT 9867-2

The Missing; Dig It To The End; Nightmusic; Sinkadus; Gripe; Ballons; Polka Oblivion; Vinegar Heart.

Johan Lindstrom - gitara, pedal steel; Martin Hederos - fortepian, syntezatory, skrzypce; Dan Berglund - kontrabas; Andreas Werliin - perkusja

 

Kolejną pozycją w dyskografii Tonbruket jest koncertowy album "Live Salvation" zarejestrowany jeszcze w 2016 roku w klubie Bix w Stuttgarcie. Płyta nagrana została w stabilnym od początku istnienia kwartetu składzie: Martin Hederos, Johan Lindstrom, Dan Berglund i Andreas Werliin.
Album złożony z utworów pochodzących z trzech ostatnich albumów grupy, odsłania ogromny potencjał koncertowy zespołu, a zarazem wyjątkową siłę autorskiego repertuaru w formule live. Ponadto wiele utworów zostało z sobą połączonych, tworząc charakteryzującą się przemyślaną dramaturgią całość.
Utwory pełne są rozmaitych dźwiękowych smaczków oraz przestrzennych partii gitary, instrumentów klawiszowych i syntezatora.
Pełne wdzięku pasażowe motywy odnajdziemy już podczas otwierającego album: "The Missing", z dominującą gitarą Johana Lindströma, której brzmienie może wywoływać skojarzenia z estetyką takich zespołów jak Pink Floyd czy Camel. To właśnie łączenie z sobą konwencjonalnych form jazzowych z instrumentalną muzyką rockową w dużej mierze stanowi o sile Tonbruket.
Zaskakujące rozwiązania brzmieniowe charakteryzują folkującą "Polka Oblivion", nasyconą dźwiękami skrzypiec (Martin Hederos), którym wtóruje grający smyczkiem lider Dan Berglund.

* nowe płyty

Skrzypek i kompozytor Dawid Lubowicz to kolejny po Matuszu Smoczyńskim i Krzysztofie Lenczowskim, muzyk istniejącej od 8 lat formacji Atom String Quartet, proponujący swój własny autorski projekt. Album "Inside" wypełnia program złożony z 8 kompozycji Lubowicza, oraz ciekawego opracowania pochodzącej z opery "Król Roger" Karola Szymanowskiego "Pieśni Roksany". Swój pierwszy solowy album Dawid Lubowicz nagrał w towarzystwie czołowych artystów dzisiejszej polskiej sceny jazzowej: Krzysztofa Herdzina (fortepian, akordeon, flet), Roberta Kubiszyna (kontrabas, gitara basowa) i Łukasza Żyty (perkusja). "Inside" jest już piątą płytą wydana przez Fundację im.Zbigniewa Seiferta.

Twórczość urodzonego w Gdańsku poety, autora piosenek i podróżnika Krzysztofa Cezarego Buszmana niejednokrotnie stanowiła podstawę dla tworzenia przez kompozytorów przepięknych muzycznych kreacji. W roku 2013 ukazała się płyta ''Zakochana miłość'' (2013), do której muzykę napisali m.in. Włodzimierz Korcz, Włodzimierz Nahorny czy Grzech Piotrowski, a interpretacji piosenek podjęli się m.in. Alicja Majewska, Jarosław Chojnacki i Krzysztof Kolberger. Inną płytą z oprawionymi muzyką wierszami Buszmana był album Marka Richtera: "Wiem" (2012). Rok 2018 przynosi album nagrany przez znanego z chóru Vox Singers Pawła Pilichowicza, wypełniony 12 piosenkami do tekstów gdańskiego poety. Na płycie zatytułowanej "Życia szczegół" znajdziemy utwory utrzymane w rozmaitych klimatach; od poezji śpiewanej poprzez rock, pop i jazz.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: R.R., ACT

poniedziałek, 21 maja 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

  • Przegląd płytowy (2018/37)

    * Path of June Z Japonii dotarła do nas nowa płyta genialnego gitarzysty i muzycznego innowatora, Takumi Seino . Podobnie jak poprzednie albumy artysty, płyta "

  • Muzyczna Gazeta (2018/12-2)

    * Poznańska Piętnastka, 09.12.2018 W ubiegłym roku pod kierownictwem Macieja Fortuny powróciła na sceny Poznańska Piętnastka - legendarna orkiestra rozrywkowa

  • Przegląd płytowy (2018/36): krajowe nowości

    * Do wszystkich zainteresowanych Nagrany we francuskim Les Studios de Meudon album "To Whom it May Concern" , stanowi podsumowanie 30-letniej kariery jednego z

Iwona GLINKA

Two Minutes

WEEZDOB COLLECTIVE
Star Cadillac

Piotr WOJTASIK
To Whom it May Concern
(2018)

Judith LORICK
The Second Time Around
(2018)

Mike BOGLE Trio
Dr.B!
(2018)

Juliusz Łuciuk
Choral Works
(2018)