Blog > Komentarze do wpisu

Premiery płytowe: maj 2018 (1) - ACT

* Hi-Fi i Muzyka 5/2018

W części muzycznej majowego numeru miesięcznika "Hi-Fi i Muzyka", w dziale recenzji płytowych znalazło się aż 8 albumów, które zostały, bądź w najbliższym czasie zostaną opisane także w tym miejscu. Pośród nich znajdziemy m.in wydaną pod patronatem LongPlay.blox.pl płytę Ewy Iżykowskiej: "Henryk Mikołaj Górecki - III Symfonia (Symfonia Pieśni Żałosnych)", a także albumy: Michał Drewnowski "W kręgu Andrzeja Nikodemowicza", "Contemporary Music from Gdańsk vol.2", Zygmunt Krauze "Folk Music", Rachmaninoff "All-Night Vigil", Mateusz Smoczyński "Metamorphoses" i Noibla "Hesitation". Ja miałem przyjemność przygotować recenzję albumu "Voice 'n' drums" duetu Rybacka & Pasborg, która znalazła się na str. 77.

* Scarborough Variations

65-letni niemiecki pianista i kompozytor Chris Beier, to od wielu już lat bardzo ceniony muzyk i pedagog (jednym z jego uczniów był Michael Wollny), mający za sobą współpracę z takimi muzykami jak m.in. Albert Mangelsdorff, Bill Elggart, Dick Heckstall-Smith czy John Etheridge. W latach 1981-2001 wielokrotnie występował też z saksofonistą i flecistą Leszkiem Żądło. Od kilkunastu lat artysta cierpi na dystonię, która uniemożliwiła pianiście regularne koncertowanie, a z czasem nawet grę na instrumencie. Od tej pory Chris Beier prowadzi zajęcia z harmonii jazzowej, kompozycji i produkcji muzyki cyfrowej na Uniwersytecie Muzycznym w Würzburgu.

PREMIERA
Chris BEIER: Scarborough Variations

CD 2018, ACT 9760-2

Sacciapensieri; Scarborough Variations; Campane di l'alba; Biscaya; December Sun; Ombra Serena; Land Of Dawn; Waldgate; Ionian Days; Cloud; Terra Rossa; Senanque; Scarborough - Slight Return.

Chris Beier - fortepian

 

Na "Scarborough Variations" znajdziemy utwory zarejestrowane przez artystę jeszcze w 2009 roku, które w marcu 2018 roku przygotował do publikacji Klaus Scheuermann.
Zawartość albumu przynosi kontemplacyjną muzykę o wyjątkowej harmonijnej i melodycznej sile, odnoszącej się do najróżniejszych muzycznych prądów i stylistyk. Beier czerpie inspiracje z tak rozmaitych źródeł jak twórczość Maurice Ravela, Paula Hindemitha i Johna Coltrane'a, łącząc je w stworzonym przez siebie niepowtarzalnym, unikatowym stylu. W pełnej klasycznej gracji grze pianisty dostrzeżemy niespotykaną przestrzeń, a jednocześnie przenikające się z sobą: fantazję i techniczną perfekcję.
Wyjątkowy nastrój albumu sprzyja kontemplacji i wyciszeniu. Beier rezygnując z zawiłych konstrukcji obudowanych wirtuozerskimi improwizacjami, stawia na wyrazistość i melodyczną czytelność.
Ta piękna, czarowna płyta, odsłania ogromną witalność i komunikatywność zaklętą w nasyconej jazzem muzyce fortepianowej
.

* From Brubeck To Zawinul

Austriacki pianista David Helbock (uczeń samego Petera Madsena) to artysta, który podążając samodzielnie wytyczoną ścieżką zaciera jakiekolwiek muzyczne granice zmieniając tym samym wszelkie definicje dotyczące kompozycji i improwizacji. Na swej debiutanckiej płycie dla wytwórni ACT "Into the Mystic" (2016), poddał jazzowej transkrypcji zarówno Beethovena jak Johna Williamsa. Jego kolejna płyta "Tour d'Horizon" nagrana jako trio David Helbock's Random Control, nosi wszystko mówiący podtytuł: "From Brubeck To Zawinul".

PREMIERA
Davd HELBOCK's Random Control: Tourt d'Horizon
CD 2018, ACT 9869-2

African Marketplace; Seven Days Of Falling; Concierto de Aranjuez - Adagio; Spain; In A Sentimental Mood; Mercy, Mercy, Mercy; Blue In Green; Watermelon Man; My Song; Utviklingssang; Bolivia; Take Five.

David Helbock - fortepian, elektronika, instr. perkusyjne; Andreas Broger - saksofony, klarnety; Johannes Bar - tuba, trąbka

 

Pianiście nazwanemu przez Süddeutsche Zeitung: "wschodzącą gwiazdą europejskiej sceny" towarzyszą grający na instrumentach dętych: Andreas Broger i Johannes Bar.
"Tour d'Horizon" to rodzaj głębokiego ukłonu młodego pianisty w stronę wielkich mistrzów: Chicka Corei, Herbiego Hancocka, Keitha Jarretta, czy wreszcie Duke'a Ellingtona i Dave'a Brubecka. Jak czytamy w materiałach prasowych, muzyka tych gigantów jazzowej klawiatury towarzyszyła Helbockowi od dziecka i na zawsze ukształtowała jego styl i artystyczną wrażliwość. Na płycie znalazła się również bardzo stylowa wersja jednego z najpopularniejszych tematów Esbjorna Svenssona: "Seven Days Of Falling".
David Helbock nie stara się jednak nuta w nutę odgrywać tak słynne tematy jak "Spain", "In A Sentimental Mood" czy "Watermelon Man", gdyż nagranie takiej płyty nie miałoby sensu. Każdy z tematów nasączył własnym, indywidualnym stylem gry, a także oryginalnymi aranżacjami stanowiącymi pomost pomiędzy tradycją a nowoczesnym postrzeganiem jazzowej klasyki.
Swą grę pianista wzbogaca elektroniką, korzystając z beatboxa i innych nowoczesnych "zabawek", zachowując jednak szacunek i respekt wobec każdej kompozycji. Towarzyszący mu muzycy uzupełniają wykreowane w ten sposób brzmienie pełnymi inwencji, kreatywnymi partiami saksofonów, klarnetów, tuby i trąbki, sprawiając iż niejednokrotnie trudno uwierzyć że w nagraniach słuchamy zaledwie trójki instrumentalistów.
"Tour d'Horizon" to album pełen znakomitych pomysłów, tchnący powiew prawdziwej świeżości w znane każdemu miłośnikowi jazzu tematy
.

* Fahrt ins Blaue

Poza wydawaniem kolejnych katalogowych płyt z premierowym materiałem, od czasu do czasu nakładem wytwórni ACT ukazują się kompilacje nagrań wybranych z różnych albumów. Są to płyty o charakterze przeglądowym stanowiące doskonałą wizytówkę wypracowanego przez label profilu. Płyty łączy charakter zebranych nagrań, tematyka bądź instrumentarium. W roku 2016 światło dzienne ujrzała kompilacja "Fahrt ins Blaue. Relaxin' In The Spirit Of Jazz" doskonale sprawdzająca się jako chilloutowy relaks. Na drugiej części składanki: "Fahrt ins Blaue II. Groovin' In The Spirit Of Jazz", znajdziemy 14 nagrań z repertuaru m.in. Viktorii Tolstoy, Youn Sun Nah oraz duetów Joe Sample & Nils Landgren i Ida Sand & Raul Midón.

PREMIERA
Fahrt ins Blaue II: Groovin' in the Spirit of Jazz
CD 2018, ACT 9866-2

WDR Big Band / Gil Goldstein: Moanin' (Prelude); Torsten Goods / Ida Sand / Wolfgang Haffner: When Love Comes To Town; Viktoria Tolstoy: Paradise; Joe Sample & Nils Landgren: Don't Take My Love To Hollywood; Bernard Purdie / Hank Crawford / Cornell Dupree / Benny Green: Joshua; Ida Sand & Raul Midón: He Ain't Heavy, He's My Brother; Magnus Lindgren Stockholm Underground: Penny Blue; Mighty Sam McClain: I Wish I Had A Girl Like You; Youn Sun Nah / Marc Ribot: She Moves On; Solveig Slettahjell / Knut Reiesrud / In The Country: Holy Joe; Muriel Zoe: Rikki Don't Lose That Number; Nils Landgren Funk Unit / Ray Parker Jr.: Just A Kiss Away; Randy Brecker / Frank Chastenier / WDR Big Band: The Sidewinder; Pete York & Young Friends / Wolfgang Schmid: Groovin' For Basie.

 

W programie wolnym od przerw pomiędzy utworami, usłyszymy m.in. niemieckiego gitarzystę i wokalistę Torstena Goodsa utworze ''When Loves Come To Town'' spopularyzowanym m.in. przez wielkiego B.B.Kinga, tutaj zaśpiewanym przez Goodsa w duecie z Idą Sand. Ida Sand pojawia się raz jeszcze na krążku w utworze pod numerem 6. Tym razem jest to jej duet z pochodzącym z Nowego Meksyku multiinstrumentalistą, wokalistą i kompozytorem Raulem Midónem ("He Ain't Heavy, He's My Brother").
Szwedzką wokalistkę Viktorię Tolstoy (praprawnuczkę wielkiego rosyjskiego powieściopisarza) słyszymy w nagraniu "Paradise" wybranym z jej bestsellerowego albumu dedykowanemu utworom Herbiego Hancocka: "Letters To Herbie".
Zafascynowany fuzją muzyki świata z formami jazzowymi Magnus Lindgren i jego formacja Stockholm Underground, reprezentowana jest na tej składance utworem "Penny Blue", wybranym z albumu będącego hołdem dla uznawanego za pioniera world music, zmarłego w 2003 roku Herbiego Manna.
W klimat płyty idealnie wpasowuje się kompozycja Williego Hale'a: "I Wish I Had A Girl Like You" z ostatniej płyty zmarłego w 2015 roku, amerykańskiego wokalisty Mighty Sama McClaina, należącego do elitarnego grona twórców nurtu southern soul-bluesa w latach 60-tych, obok takich artystów jak Solomon Burke i Otis Redding.
Koreańska wokalistka jazzowa Youn Sun Nah zdobyła w ostatnich latach ogromne uznanie dzięki zgrabnemu łączeniu elementów jazzu z muzyką pop, soul i folkiem. Jej wyjątkowe predyspozycje wokalne sprawiły, iż porównywana jest dziś do takich gwiazd jak Diana Krall czy Norah Jones. Nagrany w Nowym Jorku z tamtejszymi muzykami album "She Moves On" silnie eksponuje elementy muzyki zakorzenionej w kulturze Ameryki Północnej. Na "Fahrt ins Blaue II" słuchamy tytułowego nagrania z tej płyty.
Solveig Slettahjell to dziś jedna z wiodących europejskich wokalistek jazzowych. Jej przyjaźń z pianistą i kompozytorem Mortenem Qvenildem zaowocowała wieloma wspólnymi i niezapomnianymi występami. W 2015 roku udało się zorganizować sesję nagraniową, na którą Qvenild zaprosił muzyków współtworzących z nim trio In The Country: basistę Rogera Arntzena i perkusistę Pala Hauskena. Piątym muzykiem zaproszonym na sesję był gitarzysta Knut Reiersrud, z powodzeniem przemycający do muzyki jazzowej elementy bluesa i rocka. Efektem sesji był album "Trail of Souls", z którego dla potrzeb tej kompilacji "wycięto" nową wersję kompozycji Reiersruda i Jeffa Wassermana "Holy Joe", pretendującą w tym opracowaniu do miana prawdziwego hitu.
Szwedzki muzyk, kompozytor i producent Nils Landgren, to nie tylko wyjątkowy puzonista i doskonały wokalista obdarzony jasnym, gardłowym, a jednocześnie łagodnym głosem, ale także lider własnej formacji hołdującej muzyce r'n'b i funk. Potężnie brzmiący europejski skład, doskonale potrafi odtworzyć brzmienie będące jednoznacznym hołdem w stronę estetyki muzyki funk. Co ciekawe; produkcje Landgrena pod szyldem Funk Unit w żadnym wypadku nie robią wrażenia imitacji, lecz emanują autentyzmem i oryginalnością właściwą stylistyce przypisywanej formacjom zza Oceanu. Ponadto Funk Unit dysponuje własnym niepowtarzalnym brzmieniem. Na tej płycie znajdziemy utwór "Just A Kiss Away" nagrany wraz z gitarzystą i wokalistą Rayem Parkerem Jr., który na początku istnienia zespołu był jego pełnoprawnym członkiem (śledzący listy przebojów lat 80-tych pamiętać mogą jego wielki hit "Ghostbusters").
Nagraniem zamykającym tę kompilację jest "Groovin' For Basie" formacji Pete York & The Young Friends. Gwoli przypomnienia; Pete York to legendarny brytyjski perkusista obecny na scenie muzycznej od lat 60. ub.wieku. Znany przede wszystkim z formacji Spencer Davis Group, ale także z duetu jaki tworzył z Timem Hardinem i rozlicznych kolaboracji z takimi muzykami jak choćby: Steve Winwood, Eric Clapton czy Jack Bruce. Nestora bluesowo -rockowej perkusji, który równie doskonale czuje się też w roli wokalisty, wspomogła wyjątkowa świeżość i energia tkwiąca w ''młodych wilkach'': gitarzyście Torstenie Goodsie, Gaborze Bolla (saksofon), Andi Kissenbecku (organy Hammonda) i kontrabasiście Wolfgangu Schmidzie.
Funk, blues, boogie, soul - to wszystko znajdziemy na tej nasyconej duchem jazzu kompilacji.
Ciekawy zestaw, a zarazem kolejna wyśmienita muzyczna wizytówka wytwórni ACT.

* nowe płyty

Niezwykła nowojorska pianistka Yelena Eckemoff swą każdą kolejną przygotowuje kompleksowo, publikując jednocześnie poetyckie eseje dotyczące poszczególnych kompozycji, a także jako utalentowana malarka projektując jej okładkę. Na każdym albumie artystka otacza się największymi znakomitościami światowego jazzu, których lista z każdym kolejnym albumem powiększa się o nowe nazwiska. Mając za sobą płyty nagrane z takimi muzykami jak m.in. Billy Hart, Tore Brunborg, Ben Street, Chris Potter, Adam Rogers czy Drew Gres, na swej nowej płycie swe premierowe kompozycje gra w towarzystwie znanych już z poprzednich płyt pianistki: Arilda Andersena (kontrabas) i Petera Erskine (perkusja), oraz grającego na oboju, rożku angielskim, saksofonie i klarnecie Paula McCandlesa, doskonale znanego miłośnikom jazzu z formacji Oregon. Wydany w maju album "Desert" przynosi 11 pięknych stylowych utworów, zarejestrowanych w hollywoodzkich Conway Studios. Eckemoff nie zwalnia tempa, bowiem jeszcze w tym roku ukaże się płyta zrealizowana w gwiazdorskim sekstecie (Eckemoff/Alessi/Monder/Howes/Gress/Baron), a na rok 2019 planowana jest płyta pianistki nagrana w duecie z Manu Katche. Jak ona to robi?

Yuko Togami to od pięciu lat osiadła w Nowym Jorku japońska kompozytorka, perkusistka i pianistka, mająca za sobą współpracę z m.in. Markiem Wadem, Scottem Reevesem i Jakobem Dreyerem. Pochodząca z miasta Saitama artystka, kształciła się muzycznie od 5 roku życia opanowując sztukę gry m.in. na fortepianie, marimbie i perkusji. Właśnie ostatni z wymienionych instrumentów okazał się dla Yuko najbliższym i dającym największe możliwości wyrażenia ekspresji i fascynacji rytmem. Właśnie ukazała się pierwsza płyta jej autorskiego składu, o dość nietypowym instrumentarium. Poza grającą na perkusji i fortepianie Yuko Togami, słyszymy dwóch pianistów (Takaaki Otomo i Ben Paterson), oraz dwóch basistów (Jakob Dreyer i Nori Naraoka). Na płycie zatytułowanej "Dawn" obok autorskich kompozycji Japonki i porywających improwizacji, znajdziemy też ciekawe opracowania utworów George'a Gershwina, Herbiego Hancocka i Olivera Nelsona.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: ACT

piątek, 25 maja 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

Lars DANIELSSON
Paolo FRESU

Summerwind
PREMIERA 28 WRZEŚNIA 2018

Cecile McLORIN SALVANT
The Window
(premiera 28 września 2018)

Macy GRAY
Ruby
(2018)

Christian SANDS
Facing Dragons
(2018)

Dominik KISIEL Exploration Quartet
Live At Radio Katowice
(2018)

Musica Sacromontana XIII
Józef Zeidler: Missa D-dur
(2018)