Blog > Komentarze do wpisu

Przegląd płytowy (2018/23)

* Falstart

Mateusz Gawęda należy do grona najbardziej aktywnych muzyków polskiej sceny jazzowej. Urodzony w 1990 roku pianista, kompozytor i aranżer, zaangażowany jest równolegle w kilka odrębnych projektów, pośród których wymienić warto: Cracow Jazz Collective, PeGaPoFo, Pezda/Gawęda Duo, D.R.A.G. i Silberman, a także współpracę z takimi muzykami polskiej i światowej sceny jazzowej jak m.in. Billy Hart, Walter Smith III, Kazimierz Jonkisz, Jacek Kochan czy nieodżałowany Janusz Muniak. Artystę inspirują zarówno muzycy jazzowi jak i kompozytorzy klasyczni z Igorem Strawińskim i Wojciechem Killarem na czele. Prowadzone przez muzyka Mateusz Gawęda Trio, po znakomitej, nominowanej do Fryderyka płycie "Overnight Tales" (2016), proponuje siedem zupełnie nowych utworów, które składają się na album zatytułowany: "Falstart". Zespół wraz z liderem i kompozytorem wypełniających płytę utworów, niezmiennie tworzą: Alan Wykpisz (kontrabas) i Grzegorz Pałka (perkusja).

NOWOŚĆ
Mateusz GAWĘDA Trio: Falstart
CD 2018, Audio Cave ACD-004-2018

Old House; Witold Kula; Orkan Grzegorz; Falstart; White Volvo; 23 Books; Little Ghost.

Mateusz Gawęda - fortepian
Alan Wykpisz - kontrabas
Grzegorz Pałka - perkusja

Nowy album formacji zdaje się być sukcesywną kontynuacją drogi obranej przez Gawędę wydanym dwa lata wcześniej pierwszym albumem, a zarazem rozwinięciem koncepcji inteligentnej muzyki pełnej emocji, ale też tak niezbędnej przestrzeni i miejsca dla każdego z instrumentalistów. Na "Falstart" znajdziemy jednak więcej oscylujących wokół awangardy improwizacji, co czyni album śmielszym i odważniejszym wobec debiutu.
Trio zaskakuje licznymi zmianami nastroju. Łatwo przyswajalna melodyka sąsiaduje z eksperymentami elektroniką, przesterowaniami i preparowaniem fortepianu. W każdym z utworów czuć ogromną potrzebę sondowania i eksplorowania przez muzyków nowych środków artystycznej wypowiedzi. Czyni to "Falstart" albumem, mimo iż ściśle osadzonym w tradycji fortepianowego tria, ciekawym i zaskakującym.
Gra każdego z instrumentalistów pełna jest rozmaitych szczegółów, wymagających od odbiorcy skupienia i koncentracji. Nie pozbawia to jednak muzyki Mateusza Gawędy charakterystycznego liryzmu i subtelności.
Po dotychczasowych dwóch albumach składu, nie waham się stwierdzić, że Trio Mateusza Gawędy należy do bezwzględnie najciekawszych zjawisk polskiego jazzu ostatnich kilku lat
.

* Paganini vs Piazzolla

Niespełna 30-letni duński gitarzysta Niklas Johansen i absolwent Akademii Muzycznej w Pekinie, młody chiński wirtuoz skrzypiec Kehan Zhang, proponują opracowane na duet utwory z dorobku Astora Piazzolli i Nicoló Paganiniego, program albumu uzupełniając kompozycjami Edwara Elgara i Jaime Zenamon. Obaj muzycy to wyjątkowo uzdolnieni instrumentaliści nie tylko dysponujący znakomitą techniką, ale i obdarzeni niebywałą muzyczną fantazją. Zhang i Johansen spotkali się w 2013 roku w Royal Danish Academy of Music w Kopenhadze, a ich znajomość połączona z pasją do muzyki swoich wielkich mistrzów zaowocowała współpracą obfitującą w szereg gorąco przyjmowanych koncertów. Wreszcie po trzech latach współpracy międzynarodowy duet zdecydował się zarejestrować opracowany wspólnie materiał, a wydawcą okazała się słowacka wytwórnia Hevhetia.

NOWOŚĆ
Kehan ZHANG / Niklas JOHANSEN: Paganini Piazzolla
CD 2018, Hevhetia HV 0164-2-331

Jaime Zenamon: Tango; Niccoló Paganini : Sonata I, Cantabile, Sonata Concertata, Sonata VI in E Minor; Astor Piazzolla: Historie du Tango; Edward Elgar: Salut d'Amour.

Kehan Zhang - skrzypce
Niklas Johansen - gitara

Płytę "Paganini Piazzolla" cechuje niezwykła dynamika, oryginalne rozwiązania i zdumiewająca wirtuozeria obu artystów. Mimo innowacyjnego opracowania utworów, oraz swobodnych pełnych żaru i młodzieńczej wirtuozerii interpretacji, muzycy zachowują pełny szacunek wobec oryginalnych dzieł.
Program płyty to wybór bardzo subiektywny, bowiem z przebogatego dorobku kompozytorskiego Niccoló Paganiniego artyści wybrali trzy pełne liryki sonaty (Sonata I, Sonata Concertata i Sonata VI) oraz "Cantabile", a w przypadku Astora Piazzolli postawili na przekrojowy czteroczęściowy cykl "Historie du Tango" skomponowany pierwotnie na flet i gitarę w 1986 roku.
Znamiennym jest fakt, iż gitara stanowiła dla Paganiniego instrument traktowany niemal na równi ze skrzypcami (o czym dziś mało kto wspomina). Włoski kompozytor stworzył wiele utworów na gitarę i skrzypce, a także na gitarę solo, będąc wybitnym wirtuozem również tego instrumentu. Z kolei dla Piazzolli skrzypce i gitara zawsze stanowiły nieodłączne atrybuty komponowanych przez niego utworów utrzymanych w konwencji tango nuevo.
Połączenie klasycznych skrzypiec i klasycznej gitary w utworach stworzonych przez największych mistrzów obu instrumentów, owocuje płytą jaką zachwycić się mogą miłośnicy zarówno muzyki klasycznej jak argentyńskiego tanga.

* E Converso

Urodzony w 1988 roku w Kladně czeski saksofonista i kompozytor Michal Wróblewski, dał się poznać jako muzyk kwintetu Mocca Malakka, instrumentalista współpracujący z orkiestrami Gustav Brom Big Band, Praga Conservatory Big Band i Big Band Czech, a w roku 2016 jako lider międzynarodowego tria KIAP, tworzonego wraz z muzykami poznanymi w Akademii Muzycznej w Oslo. Jednym z projektów saksofonisty jest powstały w 2011 roku kwartet E Converso, który proponuje dwuczęściowy album "Umelecka Sebevrazda - Radikalni Kreativita".

NOWOŚĆ
E CONVERSO: Umelecka Sebevrazda / Radikalni Kreativita
CD 2018, Hevhetia HV 0147-2-331

Barbaroids; Elektro Svink; Hip Hop; Umelecka Sebevrazda; Realisticky Myslitel; Absurd; Hyeny; Essence; Radikalni Kreativita; Kontroverzo;.Lidska Krava; Mala Parta; Kozmeker..

Michal Wróblewski - saksofon; Jan Pisklak - gitara; Vladimir Micenko - kontrabas, gitara basowa; Jan Chalupa - perkusja

Płyta zawiera repertuar w większości złożony z własnych kompozycji Wróblewskiego, a nagrania pochodzą z dwóch koncertów jakie odbyły się w listopadzie 2016 roku w klubach Alterna (Brno) i Jazzdock (Praga).
Muzyka kwartetu, który poza saksofonistą tworzą: gitarzysta Jan Pisklak, basista Vladimir Micenko i perkusista Jan Chalupa, balansuje pomiędzy free jazzem, funkiem, a iście rockowymi klimatami. W grze czeskich muzyków dostrzeżemy ogromną swobodę, a jednocześnie niepisaną dyscyplinę, która idealnie zespala temperamenty każdego z instrumentalistów.
Każda z autorskich kompozycji muzyków E Converso, stanowi osobną dźwiękową opowieść przeprowadzającą nas przez zawiłe partie solowe i improwizacje, aż do odsłanianej z każdym kolejnym dźwiękiem melodyki utworu. Bardzo ważną rolę odgrywa sekcja rytmiczna, stanowiąca zarówno idealny fundament dla saksofonu i gitary, jak porywająca odbiorcę własnymi kreacjami. W zależności od charakteru danego tematu Vladimir Micenko sięga po akustyczny kontrabas lub nadającą utworom posmaku funky, gitarę basową.
O ile okazjonalna formacja KIAP stanowiła dla Michala Wróblewskiego zaledwie krótki przystanek na drodze artystycznej wypowiedzi, kwartet E Converso robi wrażenie stabilnego składu mającego nam w przyszłości jeszcze wiele do zaoferowania
.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot: Audio Cave, Hevhetia

piątek, 22 czerwca 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

  • 2019/21: Nowości, premiery i zapowiedzi

    * Klucz do Wszechświata Urodzony w 1971 roku w Pensylwanii Joey DeFrancesco (finalista pierwszego Thelonious Monk International Jazz Competition), już jako 17-

  • 2019/20: Z katalogu wytwórni DUX (2019/3)

    * Bach na trąbkę i organy Muzyka organowa przechodzi w ostatnim czasie prawdziwy renesans popularności. Wydana w stylowej okładce płyta "Bach - Transcriptions f

  • 2019/19: Muzyczna Gazeta

    * Art Post 2/2019 Jak zwykle wyjątkowo punktualnie trafił do nas nowy numer dwumiesięcznika ArtPost . Na 40 stronach Magazynu znajdziemy jak zwykle ciekawe feli

NOWY ADRES

Od 1 marca wszystkie nowe wpisy
publikowane są pod adresem:

longplay1.blogspot.com