Blog > Komentarze do wpisu

Premiery płytowe z Mack Avenue: lipiec 2018

W ciągu ostatnich kilku tygodni amerykańska wytwórnia Mack Avenue zasypała nas serią znakomitych nowości, wśród których znalazły się opisywane już w tym miejscu albumy Stanleya Clarke'a, grupy Tower Of Power, Harolda Lópeza-Nussy, Jeffreya Osborne'a i Cyrille Aimee. Poniżej omówienia jeszcze dwóch płyt, które swą premierę miały tego samego dnia (13 lipca): albumu z premierowym materiałem Briana Bromberga i sensacyjnego zapisu koncertu Errolla Garnera z 1964 roku. To nie koniec, bowiem w ciągu najbliższych tygodni czekają nas kolejne premiery z Mack Avenue, w tym nowe albumy Jonathana Butlera i Macy Gray!

* Thicker Than Water

Briana Bromberga świat poznał w 1979 roku, kiedy 19-letni wówczas basista spędził prawie rok podróżując i koncertując po świecie z zespołem Stana Getza. Po stażu w światowej klasy kwintecie propozycje współpracy napływały do muzyka szerokim strumieniem. Od tego czasu Brian Bromberg współpracował m.in. z: Arturo Sandovalem, Billym Cobhamem, Dizzym Gillespie, Eddie Harrisem, Ernie Wattsem, Freddie Hubbardem, Georgem Bensonem, Georgem Dukem, Gerry Mulliganem, Herbie Hancockiem, Horace Silverem, Joshuą Redmanem, Kenny Garrettem, Kirkiem Whalumem, Lionelem Hamptonem, Stanleyem Clarke, Joe Lovano i wieloma innymi artystami. Od roku 1986 Bromberg publikuje albumy firmowane własnym nazwiskiem. Poprzedni jego album "Full Circle" (2016) okazał się wielkim zaskoczeniem, bowiem artysta grał na nim na gitarach, kontrabasie i perkusji, łącząc swój multiinstrumentalizm w formę sprawnego jazzowego tria. Nowa płyta "Thicker Than Water" multiinstrumentalisty, ale przede wszystkim wyjątkowego basisty, przynosi 11 premierowych utworów nagranych w rozmaitych składach. Brian Bromberg zaangażował do nagrań doprawdy imponującą rzeszę muzyków, w tym dwie różne sekcje dęte i sekcję smyczkową, a w jednym z nagrań ("Uh-Huh") wykorzystał partie Randy'ego Breckera i George'a Duke'a.


PREMIERA TYGODNIA
Brian BROMBERG: Thicker Than Water
CD 2018, Mack Avenue - Artistry ART7056

Is That The Best You Can Do?; Minneapolis, 1987; Thicker Than Water; Coupe De Ville; Changes; Trials And Tribulations; It's Called Life; Uh-Huh; Your Eyes; Land Of The Rising Sun; A Familia.

Brian Bromberg - gitary basowe, kontrabas, fortepian; Gannin Arnold - gitara; Tom Zink - instr. klawiszowe; Franklin Richardson III - perkusja; Lenny Castro - instr. perkusyjne; oraz: Doug Webb, Brandon Fields, Najee, Everette Harp, Gary Meek, Mark Visher, Vince Trombetta, Marion Meadows - saksofony; Lee Thornburg, Randy Brecker, Willie Murilo, Tony Guererro - trąbka; Nick Lane, Jason Thor - puzon; Mark Hollingsworth - flety; Paul Jackson, Jr. - gitary; George Duke - fortepian; Brian Simpson - instr. klawiszowe; The Rising Sun Orchestra - instr. smyczkowe; Alex Acuna - instr. perkusyjne; June Kuramoto - koto; Zach Bromberg - loops, programowanie

Zdawać by się mogło, że imponujący przepych instrumentalny i cała rzesza rozmaitych artystów zaangażowanych w nagranie albumu, przyczyni się do powstania płyty wybitnej. Tymczasem Bromberg nie wykracza poza stylistykę lekkiego, chwilami wręcz przebojowego smooth jazzu. Oczywiście na "Thicker Than Water" aż roi się od efektownych zagrywek lidera grającego na rozmaitych gitarach basowych, co słychać już podczas otwierającego album "Is That The Best You Can Do?".
W nagraniach dostrzeżemy liczne elementy rozmaitych stylistyk wplatanych w konwencję, jak podszyte funkiem "Minneapolis, 1987", nasączona estetyką r'n'b skomponowana przez Briana wraz z synem Zachem Brombergiem kompozycja tytułowa, czy ocierające się o fusion wspomniane "Uh-Huh" ozdobione długimi solówkami przyjaciół i wieloletnich muzycznych współpracowników Bromberga: Randy'ego Breckera (trąbka) i nieodżałowanego George'a Duke'a (elektryczne piano).
Bardzo ciekawie brzmi utrzymane w estetyce rockowej ballady, rozbudowane melodycznie "Trials And Tribulations", pełne basowych impresji odsłaniających możliwości Bromberga w zakresie budowania klimatu.
Podczas oprawionego smyczkami, również balladowego tematu "It's Called Life" oraz w kończącym całość "A Familia", Brian Bromberg przypomina że równie doskonale radzi sobie z kontrabasem, serwując nam doprawdy zapierające dech w piersi partie.
Równie przekonująco pod palcami lidera brzmi klawiatura fortepianu o czym przekonujemy się podczas kolejnej ballady w programie albumu: "Your Eyes". To także okazja do zasłuchania się w piękną solówkę saksofonu sopranowego Mariona Meadowsa.
Jednym z wielu ozdobników brzmieniowych albumu jest wykorzystanie japońskiego koto, którego partię słyszymy podczas "Land Of The Rising Sun" w wykonaniu June Kuramoto, artysty wywodzącego się ze składu zespołu Hiroshima (kilka lat temu opisywałem w tym miejscu album tej grupy: "Departure", 2011).
"Thicker Than Water" to także prawdziwy majstersztyk realizacyjno-produkcyjny. Nagrania brzmią nieprzyzwoicie przestrzennie, a partie poszczególnych instrumentów porażają wyrazistością i czytelnością, co przy tak szerokim instrumentarium, nawet w najlepszych warunkach studyjnych zawsze jest trudno osiągalne.
Być może nie jest to najwybitniejszy spośród dotychczasowych 22 autorskich albumów Briana Bromberga jakie ukazały się na przestrzeni 32 lat. Płytą tą jednak artysta po raz kolejny potwierdza swą niewątpliwie silną markę niezależnego basisty, kompozytora i lidera na amerykańskiej scenie jazzowej
.

* Nightconcert

Zmarły w 1977 roku genialny pianista Erroll Garner postrzegany jest, obok Arta Tatuma i Oscara Petersona jako jeden najwybitniejszych pianistów jazzowych wszech czasów. Garner rozpoczął karierę muzyka jazzowego mając 16 lat, grając zarobkowo w lokalnych zespołach. Po przeprowadzce do Nowego Jorku występował jako pianista zespołu Slama Stewarta, a wkrótce uformował własne trio. Szczyt jego popularności przypadł na lata 50., kiedy to m.in. nagrany został najsłynniejszy album muzyka "Concert By The Sea" (1955). Mimo iż Garner był samoukiem, nie znającym nut, nie przeszkodziło mu to w skomponowaniu tak monumentalnych utworów jak m.in. "Koncert na fortepian i orkiestrę" czy muzykę do filmu "A New Kind of Love" w roku 1963. Rok później z własnym trio tworzonym wraz z kontrabasistą Eddiem Calhounem i perkusistą Kellym Martinem, Garner wystąpił przed 2-tysięcznym audytorium w słynnej sali Concertgebouw w Amsterdamie. Zapis tego historycznego koncertu zmiksowanego przy użyciu oryginalnych taśm-matek, znalazł się na pięknie wydanym nakładem wytwórni Mack Avenue albumie "Nightconcert".

PREMIERA
Erroll GARNER: Nightconcert
CD 2018, Mack Avenue MAC1142

Where Or When; Easy To Love; On Green Dolphin Street; Theme From “A New Kind Of Love” (All Yours);Night And Day; Cheek To Cheek; My Funny Valentine; Gypsy In My Soul; That Amsterdam Swing; Over The Rainbow; What Is This Thing Called Love; Laura; When Your Lover Has Gone; No More Shadows; 'S Wonderful; Thanks For The Memory.

Erroll Garner - fortepian; Eddie Calhoun - kontrabas; Kelly Martin - perkusja

W programie nocnego koncertu w Amsterdami znalazły się tak słynne tematy jak m.in. "On Green Dolphin Street" Bronisława Kapera, "Night And Day" Cole Portera, "Cheek To Cheek" Irvinga Berlina, "My Funny Valentine" Rodgersa & Harta, czy "Over The Rainbow" Harolda Arlena. Podczas historycznego koncertu trio zagrało też trzy autorskie utwory pianisty: "Theme From A New Kind of Love (All Yours)", "No More Shadows" i specjalnie przygotowaną na tę okazję kompozycję: "That Amsterdam Swing".
Publikacja tego doskonałego również pod względem technicznym materiału, pochodzącego z najlepszego okresu działalności pianisty to wyjątkowa gratka dla miłośników jazzu. O wartości nagrań w dużej mierze decyduje też fakt, iż repertuar płyty obejmuje aż osiem nieznanych dotąd z płyt utworów w interpretacji Garnera.
"Nightconcert" to prawdziwa esencja garnerowskiego stylu, pełnego spontaniczności i nieprzewidywalnych pomysłów. Ogromne znaczenie ma towarzysząca mu sekcja, z którą Erroll Garner współpracował wówczas już od dziesięciu lat. Eddie Calhoun i Kelly Martin instynktownie reagują na najmniejszą innowację interpretacyjną pianisty, słynącego ze stosowania w czasie występów zaskakujących, wcześniej nie omówionych rozwiązań.
Poszczególne tematy Garner najczęściej poprzedza solowymi impresjami, z których dopiero wyłania się konkretna kompozycja, często stanowiąca niespodziankę także dla samego pianisty.
Nadzwyczajna telepatia, magia i synergia muzyków podczas amsterdamskiego koncertu, sprawiają że trudno nie zaliczyć płyty do grona najlepszych dotąd albumów z muzyką Errolla Garnera. Trudno uwierzyć że materiał spoczywał w archiwach aż 54 lata.

* nowe płyty

LongPlay.blox.pl obejmuje swym patronatem coraz więcej znakomitych płyt z muzyką klasyczną. Pośród tegorocznych wydawnictw warto wymienić sensacyjną publikację koncertowego nagrania słynnej III Symfonii Henryka Mikołaja Góreckiego oraz płytę z zestawionymi obok siebie dziełami Giovanniego Battisty Pergolesiego i Pawła Łukaszewskiego. Poniżej z dumą prezentuję dwie kolejne fonograficzne perły muzyki klasycznej, które ukazały się z logo LongPlay.blox.pl: monograficzny album z kompozycjami Romana Maciejewskiego, oraz płytę Aleksandry Hortensji Dąbek zawierającą utwory Fryderyka Chopina i Roberta Schumanna. Już wkrótce w tym miejscu znajdą się obszerne omówienia obu wydawnictw.

Postać kompozytora Romana Maciejewskiego ciągle pozostaje do końca nieodkryta przez miłośników muzyki. Zmarły w 1998 roku kompozytor bowiem, często odmawiał publikacji wielu swoich utworów, pomimo ogromnego zainteresowania ze strony artystów. Twórczość Maciejewskiego obejmowała różnorodne formy kompozycyjne, zarówno mogące kojarzyć się z estetyką Karola Szymanowskiego, jak późniejsze utwory nawiązujące do dawnych i współczesnych kierunków. Doskonałym przypomnieniem dorobku kompozytora przeniesionego w obszary jazzowej improwizacji była płyta nagrana przez trębacza Macieja Fortunę i pianistę Krzysztofa Dysa "Maciejewski Variations" (2014). W ubiegłym roku na płycie "Roman Maciejewski Piano Music" znakomity pianista Mariusz Ciołko zaprezentował szerokiemu odbiorcy neoklasyczne nasycone romantyzmem utwory fortepianowe. Kolejną pozycją z muzyką Maciejewskiego jest album wydany w roku, w którym mija dwudziesta rocznica śmierci kompozytora. Tym razem jest to pierwsza rejestracja utworów kameralnych z gitarą. Album "Suita hiszpańska" ukaże się 24 sierpnia pod patronatem LongPlay.blox.pl nakładem wydawnictwa Chopin University Press.

Również pod patronatem LongPlay.blox.pl ukazał się debiutancki album młodziutkiej krakowskiej pianistki Aleksandry Hortensji Dąbek, laureatki wielu prestiżowych międzynarodowych konkursów i festiwali muzycznych nie tylko w Polsce, ale też m.in. w USA, na Węgrzech i w Estonii. Obdarzona wyjątkowym talentem, grająca na fortepianie od siódmego roku życia pianistka, ma za sobą gorąco przyjmowane koncerty na kilku kontynentach, w tym występ w renomowanej Carnegie Hall w 2016 roku. Na wydanej przez wytwórnię DUX płycie "Chopin, Schumann" znajdziemy pełne nie tylko zachwycającej wirtuozerii, ale też wyczuwalnego w grze uczucia interpretacje cyklu "Karnawał" Roberta Schumanna, oraz dwóch Nokturnów i dwóch Polonezów Fryderyka Chopina. Dobór repertuaru wypełniającego 70-minutowy recital zarejestrowany w styczniu br. w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach, pięknie uzasadnia sama pianistka w tekście zamieszczonym na stronach książeczki dołączonej do płyty.

3 lipca podczas Young Arts Masterclass w Krośnie miała miejsce premiera drugiego autorskiego albumu krakowskiego wiolonczelisty i kompozytora Krzysztofa Lenczowskiego. Po wyśmienitym albumie "Internal Melody" (2015) nagrodzonym Fryderykiem 2016 w kategorii Jazzowy Fonograficzny Debiut Roku, artysta tym razem zdecydował się na nagranie albumu będącego zapisem recitalu solowego. Lenczowski to starannie wykształcony muzyk, dysponujący ogromnym doświadczeniem zarówno w formule muzyki klasycznej (Fresco Sonare, Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus, Warszawska Grupa Wiolonczelowa Cellonet) jak i jazzowej (Atom String Quartet, Big Band Akwarium, Jazz Construction, Fusionator, Fusion Generation Project). Nic dziwnego iż na płycie zatytułowanej "Rzeczy osobiste" przenikają się rozmaite muzyczne światy, stanowiące odzwierciedlenie fascynacji artysty. Poza własnymi kompozycjami wiolonczelisty, w programie albumu znajdziemy utwory m.in. Milesa Davisa, Krzysztofa Komedy, Zbigniewa Seiferta, ale też Jana Sebastiana Bacha. Wszystkie utwory nagrane zostały w World Orchestra Studio w Warszawie na żywo bez elektroniki i montażowych ingerencji.

Trio MAP to jeden z ostatnich projektów wieloletniego współpracownika nieodżałowanego Jarka Śmietany, perkusisty Adama Czerwińskiego. Wraz z nim skład tworzą: znany z kilku autorskich albumów oraz formacji The Moongang, Quartado i Elec-Tri-City gitarzysta i wokalista Marcin Wądołowski, oraz jeden z najlepszych polskich basistów Piotr Lemańczyk. W programie albumu "Kiedy byłem" wydanego także w wersji winylowej, znajdziemy nowe opracowania utworów wybranych z repertuaru Tadeusza Nalepy i grupy Breakout, Czesława Niemena, zespołu Skaldowie, Andrzeja Zauchy i Bogusława Meca. Gościnnie w nagraniach wziął udział znany z grup Kombi i Kombii, Grzegorz Skawiński. Materiał zarejestrowany w Studio Maska w Gdańsku, poddany został analogowemu masteringowi w legendarnym londyńskim Abbey Road Studio przez Alexa Whartona, odpowiedzialnego za brzmienie wydawanych w ostatnich latach edycji płyt m.in. The Beatles i The Rolling Stones. Całości dopełnia staranne tłoczenie na 180-gramowym longplayu, oraz atrakcyjna rozkładana okładka płyty.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot: udost. przez Mack Avenue

poniedziałek, 16 lipca 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

  • Przegląd płytowy (2018/37)

    * Path of June Z Japonii dotarła do nas nowa płyta genialnego gitarzysty i muzycznego innowatora, Takumi Seino . Podobnie jak poprzednie albumy artysty, płyta "

  • Muzyczna Gazeta (2018/12-2)

    * Poznańska Piętnastka, 09.12.2018 W ubiegłym roku pod kierownictwem Macieja Fortuny powróciła na sceny Poznańska Piętnastka - legendarna orkiestra rozrywkowa

  • Przegląd płytowy (2018/36): krajowe nowości

    * Do wszystkich zainteresowanych Nagrany we francuskim Les Studios de Meudon album "To Whom it May Concern" , stanowi podsumowanie 30-letniej kariery jednego z

Iwona GLINKA

Two Minutes

WEEZDOB COLLECTIVE
Star Cadillac

Piotr WOJTASIK
To Whom it May Concern
(2018)

Judith LORICK
The Second Time Around
(2018)

Mike BOGLE Trio
Dr.B!
(2018)

Juliusz Łuciuk
Choral Works
(2018)