Blog > Komentarze do wpisu

Muzyczna Gazeta (2018/8)

* Jazz Forum 7-8/2018

Wakacyjny, lipcowo-sierpniowy magazyn Jazz Forum całą stronę poświęcił relacji z tegorocznego Enter Enea Festival (str.18), którą miałem przyjemność przygotować. Pośród recenzji płytowych, znalazły się przygotowane przeze mnie opisy dwóch nowych albumów z katalogu wytwórni ACT: Tonbruket "Live Salvation" (str.65), oraz Chris Beier "Scarborough Variations" (str.65/66). Ponadto w dziale recenzji znajdziecie również przeglądy płyt, które opisane zostały również na łamach LongPlay.blox.pl: David Lubowicz "Inside", Bolewski & Tubis "Lunatyk", oraz Mamadou-Kinior-Sudnik "Fumanek". Do czasopisma w wersji dla prenumeratorów dołączony został nowy album Rafała Sarneckiego: "Climbing Trees" wydany przez wytwórnię Outside In Music, którego ukazanie sygnalizuję w ostatniej części tego wpisu, a który na LongPlay.blox.pl. już wkrótce omówiony zostanie szczegółowo.

* Leszno Barok Plus Festiwal

Od 2015 roku w Lesznie odbywa się całotygodniowy festiwal muzyki barokowej, stanowiący doskonałą okazję wysłuchania kilkunastu bardzo atrakcyjnych koncertów, odbywających się w różnych miejscach miasta. Nic dziwnego, iż każda kolejna edycja Leszno Barok Plus Festiwal, przyciąga coraz większą grupę melomanów, budując tym samym silną markę imprezy na festiwalowej mapie Wielkopolski. Tegoroczna, czwarta edycja Festiwalu rozpoczęła się w niedzielę 19 sierpnia trzema różnymi koncertami. Miałem przyjemność być świadkiem misternie ułożonego programu zaprezentowanego w Kościele p.w. św. Jana Chrzciciela przez zespół Capella 1547, wraz z solistami Ingridą Gapovą (sopran) i Janem Jakubem Monowidem (kontratenor), oraz zjawiskowego recitalu znakomitego łotewskiego pianisty Georgijsa Osokinsa, jaki miał miejsce w Teatrze Miejskim.

Orkiestra Capella 1547, której nazwa nawiązuje do roku, w którym Leszno otrzymało prawa miejskie, to zespół powołany do życia w 2016 roku specjalnie z myślą o Festiwalu. Zespół kontynuuje też tradycję działającej w XVIII wieku, leszczyńskiej kapeli parafialnej, a koncertmistrzynią orkiestry jest znana melomanom m.in. z współpracy z katowicką {oh!} Orkiestrą Historyczną, Dominika Małecka.
Program jaki usłyszeliśmy podczas koncertu pierwszego dnia Festiwalu w zabytkowym leszczyńskim kościele obejmował fragmenty Symfonii h-moll "Al Santo Sepolero", oraz "Stabat Mater" Antonio Vivaldiego, Symfonię Funebre f-moll Pietro Antonio Locatelliego i "Stabat Mater" Giovanniego Battisty Pergolesiego. Tak ułożony program zapewnił bardzo urozmaicony, a jednocześnie spójny gatunkowo recital. Wyjątkowym blaskiem lśnili zaproszeni na koncert soliści w osobach współpracującej z hiszpańskim zespołem Taller Atlantico Contemporaneo, słowackiej sopranistki Ingridy Gapovej, oraz znanego z takich kreacji jak Otton w "Koronacji Poppei" Monteverdiego, czy Oberon w "Śnie nocy letniej" Briitena, kontratenora Jana Jakuba Monowida.
Program ułożono wokół średniowiecznej sekwencji "Stabat Mater", opisującej uczucia stojącej przy krzyżu konającego syna, Matki Zbawiciela, która posłużyła za motyw całego koncertu. Z ogromnej ilości opracowań muzycznych wybrano wersje Vivaldiego i Pergolesiego. Pierwsza z nich powstała w 1712 roku na zamówienie jakie dotarło do Vivaldiego z Bresci – rodzinnego miasta ojca, Giovanniego Battisty i uchodzi za pierwszą religijną kompozycję weneckiego księdza. Z kolei utwór Pergolesiego skomponowany został w 1736 roku na zamówienie neapolitańskiego bractwa Cavalieri della Vergine dei Dolori i jest ostatnim dziełem przedwcześnie zmarłego kompozytora. Zestawienie obu kompozycji w ramach jednego koncertu i uzupełnienie ich fragmentami nieco zapomnianych symfonii Locatelliego i Vivaldiego, okazało się znakomitym posunięciem.

Pierwszy dzień Leszno Barok Plus Festiwal zwieńczył wyśmienity recital Georgijsa Osokinsa (fot.), pianisty wywodzącego się z wyjątkowej muzycznej rodziny. Cenionymi pianistami są zarówno jego ojciec i matka, jak mieszkający w Londynie brat Andrejs Osokins, którego polscy melomani znać mogą dzięki wydanej przez wytwórnię DUX, wyśmienitej płycie: "Dedication" (2016).
Koncert w leszczyńskim Teatrze Miejskim rozpoczął się w niedzielę po godz.22:00, co zdawać by się mogło dość odważnym posunięciem ze strony Organizatorów. Mimo późnej pory i perspektywy poniedziałku, przestrzenna sala okazała się być wypełnioną po brzegi, łącznie z dostawionymi specjalnie krzesłami. Nic dziwnego, bowiem czekał nas recital finalisty XVII warszawskiego Konkursu Chopinowskiego (2015), a zarazem ulubieńca publiczności, którego koncerty wyprzedawane są do ostatniego miejsca. Tak było choćby w 2016 roku przy okazji recitalu Osokinsa w Studio Koncertowym Polskiego Radia, gdy bilety na mający odbyć się w sierpniu koncert wyprzedano już w lutym.
W pierwszej części recitalu, specjalizujący się w repertuarze chopinowskim, oraz interpretacjach utworów Scarlattiego, Rachmaninowa i Skriabina, znany z współpracy z m.in. Orkiestrą Kameralną Wratislavia, Sinfoniettą Cracovią i Orkiestrą „Amadeus” Agnieszki Duczmal, Georgijs Osokins przedstawił własną interpretację Sonaty D-moll Domenico Scarlattiego, oraz stworzoną pierwotnie z myślą o klawesynie, wymagającą ogromnej fantazji wykonawczej 8-częściową Suitę G-dur Jeana Philipe Rameau.
Po przerwie czekał nas Bach (Adagio A-moll i Sicilene D-moll), ukochany przez Osokinsa Skriabin (Preludium B-moll), Etiuda nr 11 "Pour les arpeges composes" Debussy'ego i oczywiście - nie mogło być inaczej: Chopin (Etiuda B-moll op.25 nr 10 i Ballada nr 3 op.47 As-dur).
Tak oto podczas leszczyńskiego Festiwalu staliśmy się świadkami koncertu jednego z najbardziej rozchwytywanych w Europie pianistów, który zdaje się dziś być u szczytu swej muzycznej kariery. Co prawda nieco doskwierała bardzo sterylna akustyka teatralnej sali, przewidzianej do nieco innych wydarzeń, ale obcowanie z tak wysublimowaną sztuką pianistyczną okazało się bezcenne.

Na koniec odnotować muszę wyjątkowy sposób prowadzenia koncertów odbywających się w ramach Leszno Barok Plus Festiwal, za który odpowiedzialny jest, związany z Programem 2 Polskiego Radia muzykolog i krytyk muzyczny Piotr Matwiejczuk. O ile niejednokrotnie irytują mnie długie zapowiedzi i przytaczanie w nich informacje, które znaleźć możemy w programach festiwalowych, tym razem mieliśmy do czynienia z opowieściami pełnymi pasji i miłości do muzyki, których po prostu chciałoby się jeszcze długo słuchać, mimo czekających za kulisami na swój występ artystów.
Przed melomanami jeszcze cały tydzień festiwalowych koncertów w Lesznie. Ja miałem okazję być świadkiem zaledwie dwóch, jakie odbyły się pierwszego dnia i jako Poznaniak szczerze zazdroszczę Lesznianom tak świetnie przygotowanego festiwalu.

Leszno Barok Plus Festiwal, Leszno 19.08.2018
Capella 1547, Ingrida Gapova, Jan Jakub Monowid - Kościół p.w. św. Jana Chrzciciela
Georgijs Osokins - Teatr Miejski

* Chopin, Schumann

Przede mną debiutancki album młodziutkiej krakowskiej pianistki Aleksandry Hortensji Dąbek, laureatki wielu prestiżowych międzynarodowych konkursów i festiwali muzycznych nie tylko w Polsce, ale też m.in. w USA, na Węgrzech i w Estonii. Obdarzona wyjątkowym talentem, grająca na fortepianie od siódmego roku życia pianistka, ma za sobą gorąco przyjmowane koncerty na kilku kontynentach, w tym występ w renomowanej Carnegie Hall w 2016 roku.

ALBUM TYGODNIA
Aleksandra Hortensja DĄBEK: Chopin, Schumann
CD 2018, DUX 1469

Robert Schumann: Carnaval;
Fryderyk Chopin: Nocturnes; Polonaises.

Aleksandra Hortensja Dąbek - fortepian

Na wydanej przez wytwórnię DUX płycie "Chopin, Schumann" znajdziemy pełne nie tylko zachwycającej wirtuozerii, ale też wyczuwalnego w grze uczucia interpretacje cyklu "Karnawał" Roberta Schumanna, oraz dwóch Nokturnów i dwóch Polonezów Fryderyka Chopina. Dobór repertuaru wypełniającego 70-minutowy recital zarejestrowany w styczniu br. w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach, pięknie uzasadnia sama pianistka w tekście zamieszczonym na stronach książeczki dołączonej do płyty. Dowiadujemy się z niego, iż zarówno schumannowski "Karnawał" zawierający muzyczne portrety kochanych przez kompozytora kobiet ("Chiarina", "Estrella"), podziwianych artystów ("Chopin", "Paganini") oraz własnych alter ego ("Eusebius", "Florestan"), jak i dwa kontrastujące z sobą klimatycznie Nokturny (No.1 i No.2) oraz dwa Polonezy wybrane z dorobku Chopina, należą do wyjątkowo bliskich pianistce utworów.
Połowę podzielonej na dwie części płytę wypełnia jeden z najpiękniejszych cykli miniatur fortepianowych jaki wyszedł spod pióra niemieckiego romantyka Roberta Schumanna.
Tworzone w latach 1834-35, króciutkie utwory mimo eksponowania rozmaitych klimatów, stanowią nierozerwalną całość, w której kolejnych częściach przewijają się wykorzystane wcześniej przez Schumanna motywy. Na ogół mamy do czynienia z tematami silnie eksponującymi estetykę walca, jednak każda z 21 części charakteryzuje się odmiennym nastrojem i tempem. "Karnawał" to dzieło uznawane przez wielu biografów za najbardziej osobiste w całym dorobku Schumanna.
Aleksandra Hortensja Dąbek gra subtelnie, eksponując zarówno zawarte w utworach niemieckiego kompozytora uczucia, jak ekspresję i dynamikę. Wyjątkową wrażliwość techniczną pianistki dostrzeżemy w drugiej części płyty, poświęconej utworom Fryderyka Chopina, a szczególnie w dwóch przejmujących Nokturnach Op.48: No.1 c-moll i No.2 fis-moll. Pełne zmiennych przebiegów: od sentymentalizmu do dynamicznej burzliwości utwory, młoda pianistka przedstawia w interpretacji idealnie ukazującej zaklęty w obu Nokturnach nastrój nadziei i oczekiwania.
Z kolei pochodzące z głównego nurtu definiującego styl Chopina: Polonezy: e-moll, Op.26 No.2 i fis-moll, Op.44, w wersji zarejestrowanej na niniejszym albumie, pełne są młodzieńczej weny, odsłaniającej samo sedno zawartej w nich romantycznej ekspresji. Warto pamiętać, iż zaprezentowane na tej płycie przez Aleksandrę Hortensję Dąbek Polonezy, stworzone zostały przez kompozytora będącego wówczas niemal równolatkiem pianistki. Zapewne ma to niebanalne znaczenie wobec tak znakomitego odczytania muzycznych intencji Chopina sprzed blisko 80 lat.
Znakomita płyta: idealny dobór repertuaru, genialne wykonanie, doskonała jakość techniczna nagrań
.

* nowe płyty

Pochodzący z Cape Town (RPA) wokalista, gitarzysta i kompozytor Jonathan Butler jest artystą związanym ze sceną już od siódmego roku życia. Już w 1973 roku uhonorowany został prestiżową Nagrodą Grammy Best RPA New Artist. 10 lat później przeprowadził się do Londynu, gdzie podpisał kontrakt z wytwórnią Jive Records, dzięki czemu zaistniał na międzynarodowym rynku jako oryginalny smooth jazzowy gitarzysta i obdarzony wyjątkowym głosem wokalista. Od pewnego czasu Jonathan Butler związany jest z wytwórnią Mack Avenue Records, pod której flagą ukazały się w ostatnim czasie tak doskonałe albumy jak ''Merry Christmas To You'' (2013, najlepiej sprzedająca się płyta sezonu z repertuarem świątecznym), ''Living My Dream'' (2014, nagrany z udziałem m.in. George'a Duke'a i Marcusa Millera), czy skłaniający się ku konwencji typowej przebojowej piosenki "Free" (2015). Swą nową płytę Jonathan Butler dedykuje twórczości jednego z najwybitniejszych kompozytorów XX wieku, Burta Bacharacha. Na płycie zatytułowanej "Close To You", która ukaże się 24 sierpnia, znajdziemy tak znane utwory jak: "Alfie", "I Say A Little Prayer", "Walk On By" czy "The Look Of Love".

27 lipca nakładem amerykańskiej wytwórni Outside In Music ukazał się nowy album jednego z najciekawszych polskich gitarzystów jazzowych, Rafała Sarneckiego. Na płycie "Climbing Trees" usłyszymy 10 zupełnie nowych kompozycji osiadłego w Nowym Jorku muzyka, w nagraniu których towarzyszył mu identyczny skład jaki znamy z genialnego albumu "Cat's Dream" (2014): Lucas Pino (saksofon, klarnet), Bogna Kocińska (głos), Glenn Zaleski (fortepian), Rick Rosato (bass) i Colin Stranahan (perkusja). Materiał zarejestrowany został w brooklyńskim studio Big Orange Sheep, a płyta dołączona została do numeru 7-8/2018 magazynu Jazz Forum w wersji dla prenumeratorów.

Pochodzący z Illinois a zamieszkały w Nashville wokalista i autor piosenek Scott Gray, zadebiutował mini albumem "Raincoats & Other Short Stories", który wydał nakladem założonej przez siebie wytwórni 500 Hats. Płyta przynosi 6 piosenek nagranych z towarzyszeniem 10 zaprzyjaźnionych z artystą muzyków. W utrzymanych w klimacie jazzującego popu utworach o ciekawym wyszukanym brzmieniu odnajdziemy echa inspiracji piosenkami Stinga i Leonarda Cohena, które w połączeniu z oryginalnym sposobem postrzegania muzyki przez Scotta, zaowocowało niepowtarzalnym, osobistym językiem muzycznej wypowiedzi.

Jeszcze w ubiegłym roku ukazał się pięknie wydany przez wytwórnię Allegro album "Vulcan's Electric Hammer" polsko-norweskiej formacji Free Fusion Band. Założycielem i liderem zespołu jest osiadły w Norwegii, basista, klawiszowiec i kompozytor Jakub Pielak. Multiinstrumentalista zainspirowany twórczością amerykańskiego pisarza science fiction Philipa K.Dicka, na nagranej w Oslo płycie proponuje muzykę stylistycznie osadzoną na pograniczu fusion i awangardy. Innowacyjne rozwiązania i eksperymentalne formy, z których złożony jest program albumu, czyni z Free Fusion Band niespotykane wcześniej zjawisko na muzycznej scenie. Poza gitarą basową, kontrabasem, rozmaitymi instrumentami klawiszowymi i syntezatorami, w nagraniach usłyszymy m..in. saksofony, klarnet, gitary, altówkę, fortepian, wibrafon, perkusję i dzwony rurowe.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: R.R., DUX, udost. przez Leszno Barok Plus Festiwal

poniedziałek, 20 sierpnia 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

Lars DANIELSSON
Paolo FRESU

Summerwind
PREMIERA 28 WRZEŚNIA 2018

Cecile McLORIN SALVANT
The Window
(premiera 28 września 2018)

Macy GRAY
Ruby
(2018)

Christian SANDS
Facing Dragons
(2018)

Dominik KISIEL Exploration Quartet
Live At Radio Katowice
(2018)

Musica Sacromontana XIII
Józef Zeidler: Missa D-dur
(2018)