Blog > Komentarze do wpisu

Przegląd płytowy (2018/29)

* Sfumato Live

W formie 2-płytowego combo (CD+DVD) ukazał się koncertowy album kwintetu francuskiego saksofonisty Emile Parisiena. Skład wraz z liderem tworzą: legendarny pianista Joachim Kuhn (będący też też kompozytorem części repertuaru), gitarzysta Manu Codija, kontrabasista Simon Tailleu i perkusista Mario Costa. Podczas koncertu zarejestrowanego na płytach słyszymy też wyjątkowych gości: Wyntona Marsalisa (trąbka), Michela Portala (klarnet) i Vincenta Peirani (akordeon). Album "Sfumato live in Marcias" stanowi zapis występu muzyków z kwietnia 2017 roku w ramach festiwalu "Jazz in Marcias". Koncert oparto na materiale płyty "Sfumato" (2016), łączącej elementy francuskiego folkloru z elementami free jazzu i estetyce właściwej muzyce klasycznej.

NOWOŚĆ
Emile PARISIEN Quintet: Sfumato live in Marciac
CD / DVD 2018, ACT 6021-2

CD: Le clown tueur de la fete foraine I-III; Temptation Rag; Transmitting; Ballabidiza I/II; Missing A Page;
DVD: Preambule; Missing A Page; Le clown tueur de la fete foraine I-III; Temptation Rag; Transmitting; Ballabidiza I/II; Arome de l'air; Poulp.

Emile Parisien - saksofon; Manu Codjia - gitara; Joachim Kuhn - fortepian; Simon Tailleu - kontrabas; Mario Costa - perkusja; gościnnie: Wynton Marsalis - trąbka; Michel Portal - klarnet; Vincent Peirani - akordeon

W ostatnich latach 35-letni dziś, francuski wirtuoz saksofonu sopranowego Emile Parisien, wypracował sobie markę jednego z najbardziej znaczących i szanowanych europejskich muzyków jazzowych. Od czasu gdy w katalogu wytwórni ACT pojawiła się genialna płyta "Belle Epoque" (2014) nagrana w duecie z wieloletnim muzycznym przyjacielem Parisiena, akordeonistą Vincentem Peirani. minęły zaledwie cztery lata. Dla Emile Parisiena był to okres wyjątkowo wzmozonej artystycznej działalności. Nagrana z własnym kwartetem płyta "Spezial Snack" (2014) przyniosła muzykę śmiałą, bardzo wyszukaną i pełną eksperymentów. Wydany dwa lata później album "Sfumato" otworzył niejako nowy etap działalności Parisiena, który eksponując swój niebywały muzyczny zmysł, w ramach autorskiego kwintetu otoczył się doprawdy znakomitymi muzykami.
Jednocześnie saksofonista nieustannie angażuje się w przedsięwzięcia innych muzyków, jak choćby współpraca z kwintetem Horizons puzonisty Gueorgui Kornazova, formacją Echoes of Swing, czy wokalistą Andreasem Schaererem, Michaelem Wollnym i wspomnianym Vincentem Peiranim, czego owocem był album: "Out of Land" (2017).
Koncertowa odsłona albumu "Sfumato" przynosi muzykę jeszcze bardziej wyzwoloną z wszelkich ograniczeń, niż ta jaką poznaliśmy na studyjnym albumie sprzed dwóch lat. Charakterystyczne brzmienie saksofonu sopranowego i specyficzny styl gry muzyka, oprawiony dźwiękowo przez znakomity skład robi doprawdy ogromne wrażenie. Poza wyjątkowym muzykiem jakim jest nestor niemieckiego jazzu pianista Joachim Kuhn, bardzo duży wkład w uzyskany przez kwintet przekaz ma znakomity gitarzysta Manu Codjia. Brzmienie jego specyficznie brzmiącej gitary wraz z saksofonem lidera niejednokrotnie tworzy poruszający dwugłos, a rozległe solówki robią ogromne wrażenie.
Udział w koncercie jazzowych znakomitości: amerykańskiego trębacza Wyntona Marsalisa i francuskiego klarnecisty Michela Portala, stanowią niewątpliwie efektowny ornament tego znakomitego koncertu.
W programie koncertu znajdziemy mnóstwo rozbudowanych solówek poszczególnych muzyków (m.in. wspaniałą partię gra Joachim Kuhn w "Balladibiza II" zdominowanej następnie przez kontrabas Simona Tailleu).
Ogromne wrażenie robi oparta na transowym, motorycznym riffie basu kompozycja Joachima Kuhna "Transmitting", przedstawiona tutaj w blisko 13-minutowej wersji. Brandford Marsalis, Manu Codjia, Kuhn i Portal lśną pełnym blaskiem podczas bardzo rozbudowanych solówek, a wtórujący im Vincent Peirani i znakomita sekcja Tailleu/Costa dopełniają reszty. To jeden z najwspanialszych fragmentów całego albumu!
Na płycie DVD znajdziemy zapis pochodzący z tego samego koncertu, jednak w rozszerzonej wersji robiącej wrażenie rejestracji całego występu kwintetu z 8 sierpnia 2017 roku, w ramach festiwalu Jazz in Marciac. Poza trzema dodatkowymi utworami, słyszymy również ciekawe zapowiedzi poszczególnych utworów i dłuższe owacje publiczności, co sprawia wrażenie bezpośredniego uczestnictwa w koncercie
.

* Ojo

Nowy album pochodzącego z Teksasu wokalisty, gitarzysty i kompozytora Vince'a Bella: "Ojo", przynosi 11 premierowych utworów 66-letniego muzyka. Artysta zaistniał na muzycznej scenie jako singer-songwriter już na początku lat 70-tych, jednak jego kariera załamała się w 1982 roku na skutek bardzo poważnych obrażeń jakie odniósł w wypadku drogowym. Bell przez 6 lat przechodził trudną rehabilitację, która po 10 latach od wypadku umożliwiła mu również ponowne sięgnięcie po gitarę i komponowanie piosenek. "Ojo" jest piątym albumem firmowanym przez Vince'a Bella własnym nazwiskiem i stanowi zbiór utworów powstałych na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat. W nagraniach Bellowi towarzyszą wyborni muzycy, tacy jak m.in. gitarzysta flamenco Pedro Cortes, flecista Robert Dick, grający na skrzypcach Dave Soldier (także współproducent albumu, znany z własnych projektów: "The Eight Hour Of Amduat", 2016 i "The Brainwave Music Project", 2017), czy znakomity klarnecista i pianista Renaud-Gabriel Pion, znany w Polsce z wydanych przez wytwórnię DUX albumów: "Qalandar" (2014) i "New York Sketches" (2016). Inną ciekawą postacią, która pojawia się na płycie w dwóch utworach ("The Snake" i "Ojo") jest związany ze środowiskiem free jazzowym flecista Robert Dick, którego pamiętamy m.in. z współpracy z J.D.Parranem, czy albumów: "Flutes & Voices" (2010) i "The Galilean Moons" (2015).

NOWOŚĆ
Vince BELL: Ojo
CD, Mulatta Records MUL039

A Little Poetry; Bads and the Better; Where the Wind Sleeps; The Snake; Oh, Yeah; If You Walk Away; I Don't Wanna Hear It; Gypsy; Give Chance a Chance; Ojo; Nothing At All.

Vince Bell - głos, gitara; Pedro Cortes - gitara, handclaps; Rob Schwimmer - continuum, fortepian; Ratzo B.Harris - bass; oraz: Laura Cantrell - głos; Robert Dick - flety; Renaud-Gabriel Pion - klarnet, fortepian; David Mansfield - banjo; David Mansfield - skrzypce, dobro; Dave Soldier - skrzypce, handclaps; Satoshi Takeishi - perkusja; Valerie Dee Naranjo - instr. perkusyjne; Patrick Derivaz - shaker

"Ojo" to płyta bardzo specyficzna, o szczególnym klimacie. W większości utworów Vince Bell recytuje, bądź melorecytuje swe autorskie teksty dotyczące rozmaitych tematów zaprzątających jego artystyczną duszę. Przeciwwagą dla zmęczonego, zachrypniętego głosu artysty jest oprawa instrumentalna poetyckich tekstów, pełna interesujących aranżacji i obfitująca w solowe partie poszczególnych instrumentów.
Tak naprawdę typowe piosenki na płycie są tylko dwie: świetna folkowa "If You Walk Away" z dominującymi partiami skrzypiec (David Mansfield i Dave Soldier) i bardzo sympatyczna, choć niosąca w sobie ważne przesłanie: "Give Chance a Chance".
Uwagę zwraca nasączone bluesem: "I Don't Wanna Hear It" z świetną partią gitary dobro Davida Mansfielda i wokalizami dysponującej dużymi możliwościami Laury Cantrell, która znakomicie sprawdza się w roli "drugiego głosu" na całej płycie.
Tym czemu również warto poświęcić szczególną uwagę na płycie, są porywające partie gitary flamenco Pedro Cortesa, w dużej mierze decydujące o przekazie wielu utworów. Szczególnie dostrzeżemy to w trakcie dedykowanej zmarłemu w 1997 roku amerykańskiemu poecie i pieśniarzowi Townesowi Van Zandtowi: "Gypsy".
"Ojo" to pozycja dla odbiorcy otwartego na nietuzinkowe formy artystycznej wypowiedzi. Intrygująca stylistyka, głębokie teksty i świetna oprawa instrumentalna
.

* Bronisława Kawalla gra Chopina

Wielką gratką dla miłośników twórczości Fryderyka Chopina jest wznowienie albumu nagranego w Studio Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie przez wybitną pianistkę Bronisławę Kawallę, który pierwotnie ukazał się w 2001 roku. Pianistka zasłynęła jako niedościgniona interpretatorka utworów Johanna Sebastiana Bacha: w 1975 roku została zwyciężczynią niezwykle prestiżowego Międzynarodowego Konkursu Bachowskiego w Waszyngtonie, a jej nagranie "Wariacji Goldbergowskich" wydane nakładem Polskich Nagrań uważa się za jedną z najwybitniejszych interpretacji. Płyta "Chopin", której wznowienie ukazało się w 2018 roku nakładem wytwórni DUX jest dowodem wyjątkowej maestrii i kunsztu pianistki także w repertuarze chopinowskim.

NOWOŚĆ
Bronisława Kawalla: Chopin
CD 2018, DUX 1419

Fryderyk Chopin:
Nokturn e-moll op. 72 nr 1; Mazurki op. 6 nr 1-5; Nokturny op. 9 nr 1-3; Mazurki op. 7 nr 1-4; Wariacje B-dur op. 12; Andante Spianato i Wielki Polonez Es-dur op. 22.

Bronisława Kawalla - fortepian

Na płycie słyszymy Mazurki op. 6 i op. 7, Nokturny op. 9, ale też Wariacje B-dur na temat „Je vends des Scapulaires” op. 12 i połączone przez Chopina w jedną fascynującą całość: "Andante spianato" i Wielki Polonez Es-dur op. 22.
Bronisława Kawalla gra niezwykle delikatnie i śpiewnie, niejako dodając do muzyki Chopina szczyptę dźwiękowej poezji.
Mazurki Chopina, których wybór wypełnia większość płyty to najliczniejsza grupa utworów wielkiego kompozytora (powstało ich aż 57!). Inspirowane polską muzyką ludową, słynne miniatury taneczne Chopin komponował od 15 roku życia, odwołując się do trzech ludowych tańców: mazura, kujawiaka i oberka. Do mazura nawiązuje skoczny i dynamiczny Mazurek B-dur op. 7 nr 1, elementy kujawiaka odnajdziemy w spokojnym i pełnym śpiewności Mazurku e-moll op. 17 nr 2, z kolei Mazurek D-dur op. 33 nr 3 czerpie z wesołej i pełnej żywiołowości estetyki oberka.
Chopinowskie Mazurki stawiają przed każdym mierzącym się z ich wdziękiem i specyfiką pianistą niezwykle trudne zadanie. Według wskazówek kompozytora: "lewa ręka ma być kapelmistrzem i grać miarowo utrzymując tempo, a prawa ma igrać swobodnie z rytmem niczym mówca w namiętnej mowie". Przypomnienie na tej płycie wybitnego wykonania dziewięciu spośród 57 skomponowanych przez Chopina Mazurków pozwala, wcześniej nie znającym tego nagrania, zachwycić się wyjątkową grą Bronisławy Kawalla.
W programie albumu znajdziemy również pięć Nokturnów, Wariacje na temat „Je vends des Scapulaires” op. 12 i kończące ten zjawiskowy recital Andante Spianato & Grande Polonaise Brillante, będące utworem bardzo charakterystycznym dla młodzieńczego, warszawskiego okresu twórczości Chopina, pełnym wirtuozerii i utrzymanym w romantycznym stylu brillant.

* nowe płyty

Hashtag Ensemble to 20-osobowy muzyczny kolektyw powołany do życia w 2013 roku przez flecistkę Anię Karpowicz. W ramach projektu skupiającego się na wykonywaniu współczesnej muzyki klasycznej z domieszką improwizacji, działają rozmaite składy muzyków: od kameralnych, aż po zespoły obejmujące kilkunastu instrumentalistów. W działalność projektu zaangażowani są m.in. tak cenieni muzycy i kompozytorzy jak: specjalizujący się w grze na organach Hammonda Dariusz Przybylski, wszechstronny gitarzysta Wojciech Błażejczyk, czy perkusista Leszek Lorent.
Jednym z muzycznych przedsięwzięć Hashtag Ensemble jest projekt: "#Witkacy" powstały w 2017 r. do partytur fotograficznych autoportretów Stanisława Ignacego Witkiewicza na zamówienie Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Nakładem wytwórni Requiem Records 14 kwietnia ukazała się płyta będąca zapisem premierowego koncertu, który odbył się w warszawskim PROMie Kultury.
Drugą płytą firmowaną nazwą Hashtag Ensemble, która ukazała się w tym roku jest wydana w czerwcu: "#NetworkMusic". To album stanowiący podsumowanie trzech pierwszych lat działalności muzycznej kooparatywy, a zarazem pierwsza płyta zespołu nagrana w dużych składach łączących brzmienie klasycznych instrumentów akustycznych i elektronicznych. Program albumu "#NetworkMusic" to 5 kompozycji przygotowanych przez Wojciecha Błażejczyka, Dariusza Przybylskiego, Ignacego Zalewskiego, Adama Porębskiego i Mikołaja Majkusiaka. Poszczególne utwory nagrane zostały w rozmaitych konfiguracjach 21 muzyków zaangazowanych w powstanie albumu. Filozofia i przekaz muzyczny całego albumu nawiązuje do wpływu internetu i rządzących nim praw na obraz dzisiejszego świata.
Obie tegoroczne płyty Hashtag Ensemble ukazały się w cyklu "Opus Series" dzięki połączonym siłom wytwórni Requiem Records i DUX.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: ACT, Mulatta

środa, 12 września 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

Lars DANIELSSON
Paolo FRESU

Summerwind
PREMIERA 28 WRZEŚNIA 2018

Cecile McLORIN SALVANT
The Window
(premiera 28 września 2018)

Macy GRAY
Ruby
(2018)

Christian SANDS
Facing Dragons
(2018)

Dominik KISIEL Exploration Quartet
Live At Radio Katowice
(2018)

Musica Sacromontana XIII
Józef Zeidler: Missa D-dur
(2018)