Blog > Komentarze do wpisu

Premiery płytowe: październik 2018 (2)

* Saxophone Varie Vol.3

W roku 2014 z okazji przypadającej 200. rocznicy urodzin twórcy saksofonu, belgijskiego konstruktora i budowniczego instrumentów Adolphe'a Saxa, ukazał się wyjątkowy album nagrany przez Pawła Gusnara: "Saxophone Varie" uhonorowany nagrodą Fryderyka. Po dwóch latach saksofonista zdecydował się kontynuować przedsięwzięcie publikując płytę opatrzoną dopiskiem: "Vol.2", a w roku 2018 doczekaliśmy się trzeciej odsłony projektu: "Saxophone Varie Vol.3". Na dwóch perfekcyjnie nagranych krążkach znajdziemy kompozycje ośmiu współczesnych, żyjących twórców: Romualda Twardowskiego, Anny Ignatowicz-Glińskiej, Pawła Mykietyna, Pawła Łukaszewskiego, Aleksandra Kościowa, Alicji Gronau, Bartosza Kowalskiego i Krzysztofa Herdzina. Soliście towarzyszy w nagraniach wielu znakomitych instrumentalistów, pośród których warto wymienić choćby: występującego na co dzień z najznakomitszymi polskimi orkiestrami filharmonicznymi, znanego z wielu płyt (m.in. w roku 2016 ukazał się głośny album "Chopin - Transcriptions For Cello & Piano" nagrany w duecie z pianistą Januszem Olejniczakiem) znakomitego wiolonczelistę Tomasza Strahla, czy dwa wyjątkowe składy instrumentalne: Krakowskie Trio Stroikowe i The Whoop Group. Zaangażowanie rozmaitych artystów towarzyszących soliście w poszczególnych utworach podyktowane było różnorodnością zawartego na płytach materiału obejmującego kompozycje przewidziane na różnorodne składy instrumentalne począwszy od duetu, a na kwintetach zakończywszy.

NOWOŚĆ
Paweł GUSNAR: Saxophone Varie Vol.3
2CD's 2018, Chopin University Press UMFC CD 110-111

Romuald Twardowski: Trio młodzieżowe; Anna Ignatowicz-Glińska: Po trzykroć...; Paweł Mykietyn: La Strada; Paweł Łukaszewski: Wind Quartet; Aleksander Kościów: Iffy Shapes; Alicja Gronau: Non existent street; Bartosz Kowalski: Alla Polacca; Krzysztof Herdzin: Suita na tematy polskie.

Paweł Gusnar - saksofony; oraz: Agnieszka Przemyk-Bryła - fortepian; Tomasz Strahl, Aleksandra Ohar-Sprawka - wiolonczela; Klaudiusz Baran - akordeon; Krakowskie Trio Stroikowe; Alina Ratkowska, Joanna Opalińska - klawesyn
Pablo Sanchez-Escarische Gasch, Michał Ochab, Konrad Gzik, Jakub Wydrzyński, The Whoop Group

Mimo iż w poszczególnych nagraniach słyszymy fortepian, wiolonczelę, klawesyn, obój, fagot, klarnet, a nawet akordeon, to właśnie saksofon (a właściwie saksofony) zgodnie z ideą projektu jest instrumentem przewodnim. Paweł Gusnar zachwyca niespotykaną u innych wirtuozów, biegłością i zwinnością idealnie potrafiąc dostosować się do konkretnej formuły danego tematu.
Warto wspomnieć, iż w przypadku rozpoczynającego program albumu "Tria młodzieżowego" Romualda Twardowskiego artysta dokonał transkrypcji zastępując partiami saksofonu skrzypce.
Uwagę zwraca rzadko eksponowane połączenie brzmienia saksofonu z klawesynem, które poznajemy podczas zagranej przez Pawła Gusnara w duecie z Aliną Ratkowską kompozycji Anny Ignatowicz-Glińskiej: "Po trzykroć...".
Zestawienie klawesynu z saksofonem sopranowym to także atrybut "La Strady" Pawła Mykietyna. Tu jednak trzeci głos stanowią nadające utworowi dostojności i powagi partie wiolonczeli.
O ile pierwszy dysk albumu wypełniają konstelacje saksofonu (altowego i sopranowego) z innymi instrumentami, na drugiej płycie słuchamy już tylko i wyłącznie saksofonów. Utwory Alicji Gronau, Bartosza Kowalskiego i Krzysztofa Herdzina dedykowane są kwartetom saksofonowym. W dwóch pierwszych przypadkach saksofon sopranowy tworzy konstelację z instrumentami: altowym, tenorowym i barytonowym, a podczas "Suity na tematy polskie" Herdzina partie solowe powierzono saksofonowi altowemu Pawła Gusnara wspomaganego przez kwartet.
Ostatnia z wymienionych kompozycji: "Suita na tematy polskie", to 6-częściowy utwór nawiązujący w formie cytatów, bądź pastiszu do tradycyjnych polskich tańców: poloneza, mazurka, zbójnickiego, krakowiaka, olendra i polki. Kompozycję tą znać możemy dzięki wersji zarejestrowanej w 2014 roku w Londynie przez słynną angielską orkiestrę kameralną Academy of St. Martin in the Fields pod batutą kompozytora, a opublikowanej na znakomitym albumie "Suite On Polish Themes" (2015) firmowanym przez label Decca. Na "Saxophone Varie Vol.3" poznajemy nową wersję suity nagraną w listopadzie 2017 roku, a Pawłowi Gusnarowi towarzyszy młoda formacja The Whoop Group, która w ostatnim czasie wsławiła się niekonwencjonalnymi transkrypcjami saksofonowymi takich klasyków jak Chopin, Vivaldi czy Grieg.
Warto pamiętać że saksofon, mimo iż w ostatnich latach kojarzony przede wszystkim z jazzem, pierwotnie skonstruowany został jako instrument klasyczny i jako taki w 1864 roku opatentowany został przez Adolphe'a Saxa. Cykl Pawła Gusnara "Saxophone Varie" znakomicie obrazuje klasyczne oblicze instrumentu przez pryzmat dokonań współczesnych
kompozytorów
. Album ukazał się pod patronatem LongPlay.blox.pl.

* Change Follows

Jeden z najwybitniejszych niemieckich saksofonistów, nazywany przez krytyków ''Gerhardem Richterem jazzowego saksofonu'' Roger Hanschel, nie raz już zachwycił nas swą zdumiewającą techniką i wirtuozerią. Zarówno zrealizowany w kwartecie z Markusem Segschneiderem, Dietmarem Fuhrem i Danielem Schrotelerem album ''Heavy Rotation'' (2007), w trio z wokalistką Gabriele Hasler i pianistą Dietmarem Bonnenem album "Styr" (2008), jak solowy projekt "Karmic Episode" (2010), zapisały się w świadomości miłośników europejskiego jazzu jako znakomite płyty. Nowym przedsięwzięciem wyjątkowego wirtuoza jest album "Change Follows" zarejestrowany w duecie z modern jazzową berlińską pianistką Laią Genc znaną z Big Bandu Caroline Thon Thoneline Orchestra.

PREMIERA
Laia GENC Roger HANSCHEL: Change Follows
CD 2018, JazzHaus Musik JHM 259

Charlies Reverberations; Nazmiye; Interlude; Change Follows Vision; Lifeaholic; Begebenheiten I; Zwischentraume; Personal Dharma; Strandgut; Play.

Roger Hanschel - saksofon
Laia Genc - fortepian

Program płyty to pełen liryki atmosferyczny "przekładaniec" kompozycji obojga muzyków, tworzący rodzaj wciągających dźwiękowych dialogów. Kameralna formuła oparta na przenikających się, dialogujących z sobą, bądź wzajemnie sobie dopowiadających partii saksofonu altowego i fortepianu, okazała się w przypadku Hanschela i Genz konwencją znakomicie odsłaniającą osobowości muzyczne dwojga dysponujących odmienną manierą wykonawczą artystów.
Forma tak kameralnej wypowiedzi artystycznej jaką jest akustyczny duet jazzowy, nie byłaby na "Change Follows Vision" tak wciągająca, gdyby nie panujące pomiędzy instrumentalistami porozumienie. Wzajemne interakcje i intuicja muzyków, to coś dzięki czemu muzyka wypełniająca album ma prawdziwie magiczną moc. Znakomite kreacje instrumentalne, wciągający klimat i ogrom z wolna odkrywanej zaklętej w utworach melodyki, to tylko niektóre z powodów, przez które doprawdy trudno oderwać się od płyty, a po jej zakończeniu nie sposób oprzeć się pokusie uruchomienia jej ponownie.
Dominuje nastrój kontemplacji i wyciszenia, sprzyjający zadumie i refleksji, ale skoro mamy do czynienia z muzykami będącymi znakomitymi improwizatorami, nie mogło się też obyć bez instrumentalnych uniesień. Tak jest choćby w trakcie szaleńczej galopady saksofonu wieńczącej "Interlude". Jednak następujący po nim przejmujący temat tytułowy albumu, ponownie zabiera nas w magiczny kontemplacyjny klimat. Warto zasłuchać się w przejmująco łkający saksofon znajdujący oparcie w statecznych akordach fortepianu. To jeden z najpiękniejszych fragmentów na całej płycie
.

* Calliope

Obecna na jazzowej scenie od połowy lat 80-tych saksofonistka, klarnecistka i kompozytorka Christina Fuchs (uczennica samego Steve'a Lacy) prowadzi własny kwartet No Tango, a wraz z kontrabasistką Romy Herzberg od 28 lat współtworzy doskonały duet KontraSax. Artystka współpracuje też ze słynną orkiestrą NDR Big Band, a jednym z owoców tej współpracy był doskonały album "Soundscapes" z roku 2006. Niestrudzona w poszukiwaniu rozmaitych środków wyrazu Christina Fuchs, tym razem proponuje kameralny album "Calliope" nagrany w konwencji duetu z akordeonistą Florianem Stadlerem. Program nagranego w Studio Topaz w Kolonii przez duet flux (bo taka nazwę przyjął projekt) albumu, składa się z 16 krótkich kompozycji przygotowanych przez legitymujących się odmiennymi doświadczeniami muzyków. flux to ciekawe zestawienie brzmienia klarnetu, klarnetu basowego i saksofonu sopranowego (Fuchs) ze specyfiką akordeonu (Stadler).

PREMIERA
flux: Calliope
CD 2018, JazzHaus Musik JHM 260

Cabrillo; Snowyowl; Yallabird; Nuthatch; Macun; Puffin; Holzwege; Magpie; Calliope; Bullfinch; Robin; Coney Island Tunnel; Jay Jay; Raindrops; Redpoll; Merlin.

Christina Fuchs - klarnety, saksofon
Florian Stadler - akordeon

Pochodzący z Bonn i Kolonii artyści współpracują już razem od dawna (m.in. w ramach wspomnianego wcześniej projektu No Tango), dzięki czemu dysponują starannie wypracowaną stylistyczno-brzmieniową koncepcją, obalającą jakiekolwiek gatunkowe schematy. flux dysponuje własnym muzycznym językiem łącząc odmienne temperamenty dwojga artystów z konwencją współczesnego jazzu i world music.
Poszczególne kompozycje Christiny Fuchs i Floriana Stadlera przeplatają się wzajemnie tworząc rodzaj konceptualnej całości. Ich instrumenty zamiennie kreują partie solowe, wzajemnie się uzupełniają i tworzą porywające twórcze dialogi. Znajdziemy tu zarówno formy instrumentalne o dużym potencjale melodycznym ("Cabrillo", "Coney Island Tunnel", "Merlin"), jak zaawansowane improwizacje ("Magpie", "Bullfinch"), a nawet odważne awangardowe eksperymenty ("Macun", "Jay Jay", "Redpoll").
Stworzone na "Calliope" przez Christinę Fuchs i Floriana Stadlera dźwiękowe środowisko, to rodzaj odrębnego, niezależnego muzycznego bytu, funkcjonującego poza utartymi szlakami. Zachwyca nie tylko ogromna wirtuozeria obojga artystów, ale też oryginalna koncepcja i nadzwyczajne muzyczne porozumienie
.

* James Banner's Usine

Kontrabasista i kompozytor James Banner urodził się w Dudley w Anglii w 1991 roku. Muzyk ma za sobą studia w Birmingham, Paryżu i Berlinie. Właśnie w Berlinie brytyjski muzyk zarejestrował debiutancki album własnego międzynarodowego kwartetu James Banner's Usine. Płytę wypełniają autorskie kompozycje lidera zarejestrowane wraz z wokalistką Cansu Tanrikulu (Turcja), pianistą Declanem Forde (Szkocja) i znanym z płyt m.in. Kalle Kalimy, Anny Weber oraz grup Absolute Sweet Marie i Expressway Sketches, niemieckim perkusistą o swojsko w Polsce brzmiącym nazwisku, Maxem Andrzejewskim.

PREMIERA
James BANNER's Usine
CD 2018, JazzHaus Musik JHM 261

Waltz; Usine; Baum Mitnehmen; Rests; 12345; Meow Meow Meow; Lewiston; Almost Moon, Restless Leaves, The Wind Falls; Trunk; Interlude 1; A Gallon Of Wine; Nausea -> Vomiting; Vigil.

Cansu Tanrikulu - głos; Declan Forde - fortepian; James Banner - bass; Max Andrzejewski - perkusja; oraz: Fabiana Striffler - skrzypce; Arne Braun - gitara

Muzyka kwartetu stanowi połączenie stricte jazzowej improwizacji z wielojęzycznymi pieśniami, oraz ciekawe starcie się rozmaitych tradycji i kultur z jakich wywodzą się zaangażowani w projekt artyści. Gościnnie w nagraniach wzięli udział: skrzypaczka Fabiana Striffler i gitarzysta Arne Braun.
Młody improwizator otoczył się gronem znakomitych muzyków różnych narodowości, dla których wspólnym językiem jest jazzowa improwizacja.
Utwory przygotowane przez lidera, posłużyły artystom jako materiał wyjściowy do niczym nieskrępowanych zespołowych i solowych kreacji. Wyzwolone z wszelkich ram i stylistycznych ograniczeń awangardowe podejście do muzyki, owocuje w nieoczekiwane zwroty i rozwiązania, towarzyszące nam w trakcie słuchania płyty.
Turecka wokalistka raz śpiewa, raz melodeklamuje, innym razem wręcz dramatycznie wykrzykuje teksty inspirowane współczesną sztuką, dotyczące zmieniającej się rzeczywistości i otaczającego nas świata.
Doskonale przezentuje się zamieszkały w Berlinie od 2014 roku szkocki pianista Declan Forde, który poza składem Jamesa Bannera, zaangażowany jest we współpracę z takimi muzykami jak m.in. John Hollenbeck, Greg Cohen, Tobias Delius, Fabiana Striffler, Mirna Bogdanović, Sidney Werner czy Aidan Lowe. Jego fortepian niejednokrotnie "trzyma w ryzach" resztę muzyków, wyznaczając niejako granice, których nie należy przekraczać, co w przypadku tak śmiało poczynających sobie awangardzistów jak skład James Banner's Usine, jest po prostu konieczne.
Świetnym rozwiązaniem okazało się zaproszenie do nagrań skrzypaczki Fabiany Striffler i gitarzysty Arne Brauna. Ich udział w kilku nagraniach bardzo urozmaica program albumu, wprowadzając ożywienie, a zarazem sprowadzając muzyczną formę do punktu wyjścia. Fabiana Striffler to wiolinistka balansująca pomiędzy jazzem a klasyką, współpracująca m.in. z cenioną formacją Hanns Eisler Hochschule für Musik, Andromeda Mega Express Orchestra i wieloma zespołami kameralnymi, a także znaną szkocką grupą rockową Travis, z którą nagrała album "Everything at Once" (2016). Z kolei fiński gitarzysta Arne Braun, słyszany w trzech spośród trzynastu utworów to artysta, którego fascynacja muzyką King Crimson już w 2011 roku doprowadziła do bezpośredniej współpracy z legendarnym perkusistą zespołu, Patem Mastelotto.
"James Banner's Usine" to trzy kwadranse muzyki nieoczywistej i nieprzewidywalnej, powstałej dzięki artystom połączonym niewidoczną, lecz w każdym momencie wyczuwalną nicią bezgranicznego porozumienia.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: Chopin University Press, JazzHaus Musik

piątek, 19 października 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

  • Premiery płytowe: listopad 2018

    Poniżej przegląd trzech kolejnych albumów jakie ukazały się w tym miesiącu. Sukcesywnie uzupełniany spis wszystkich płyt, które ukazały się w listopadzie i już

  • Muzyczna Gazeta (2018/11-2)

    * Era Jazzu - konferencja prasowa 13 listopada (wtorek) w poznańskim klubie Piano Bar odbyła się konferencja prasowa związana ze zbliżającą się Jubileuszową Ga

  • Muzyczna Gazeta (2018/11-1)

    * Billy Cobham, 06.11.2018 Jednym z najbardziej oczekiwanych tej jesieni koncertów był występ legendarnego amerykańskiego perkusisty Billy'ego Cobhama w poznań

JULIAN HAUGLAND

Julian Haugland
PREMIERA 23 LISTOPADA 2018

Era Jazzu. Gramy już 20 lat!!!
(premiera 24 listopada 2018)

Poznań Jazz - Young & Power
(premiera 24 listopada 2018)

Carlo COSTA
Oblio

Roberto ALAGNA - Aleksandra KURZAK
Puccini In Love
(2018)

WALFAD
Colloids