Blog > Komentarze do wpisu

Muzyczna Gazeta (2018/11-2)

* Era Jazzu - konferencja prasowa

 

13 listopada (wtorek) w poznańskim klubie Piano Bar odbyła się konferencja prasowa związana ze zbliżającą się Jubileuszową Galą Ery Jazzu.
Koncert „Era Jazzu. Gramy już 20 lat!” odbędzie się w poznańskiej Auli UAM w sobotę 24 listopada. Gwiazdą wieczoru będzie wybitna skrzypaczka jazzowa, Regina Carter, a poza nią wystąpią również poznańskie grupy Weezdob Collective i Dawid Kostka Trio. Koncert będzie połączony z premierami dwóch albumów, które ukażą się pod patronatem LongPlay.blox.pl: "Progression" (Dawid Kostka Trio+) oraz "Star Cadillac" (Weezdob Collective).

 

W konferencji udział wzięli zaproszeni dziennikarze, a gośćmi prowadzącego spotkanie Szefa Ery Jazzu Dionizego Piątkowskiego, byli przedstawiciele Urzędu Miasta oraz muzycy: Piotr Scholz (Weezdob Collective) i Dawid Kostka.

Dionizy Piątkowski: „Kiedy jesienią 1998 roku startowałem z Erą Jazzu wiedziałem, że ma to być impreza inna niż wszystkie dotychczasowe, podobne festiwale w Polsce. Przede wszystkim postawiłem na ekskluzywność i prestiż wydarzeń, a co za tym idzie, na taki dobór artystów, by ich koncertami przerwać tuzinkowość innych prezentacji. Stąd też wielu artystów pojawiało się pod szyldem Ery Jazzu po raz pierwszy w Polsce. I zawsze – co jest już regułą imprezy- na jedynych koncertach w kraju. Oczywiście, Era Jazzu nie może wyzbyć się możliwości prezentowania wielkich gwiazd jazzu, ale sam projekt daje ogromne możliwości pokazywanie także tych, których kariery rozgrywają się głównie w Ameryce czy w Europie. Z jednej więc strony wielkie, komercyjne i jazzowo populistyczne nazwiska jak Diana Krall, Al Di Meola, Wayne Shorter, Herbie Hancock, Marcus Miller, Jan Garbarek, Cassandra Wilson, John McLaughlin, DeeDee Bridgewater, Joe Zawinul; z drugiej strony artyści, którzy – właśnie poprzez koncerty Ery Jazzu – zaistnieli wspaniale w polskiej świadomości. Gwiazda Jubileuszowej Gali Ery Jazzu Regina Carter, tworzy muzykę łatwą w odbiorze i jednocześnie zapierającą dech w piersiach. Pamiętam jej pierwszy koncert w ramach Ery Jazzu w 2011 roku. Pojawiła się skromna, wielka artystka, zauroczona polską publicznością, która nie chciała wypuścić jej ze sceny warszawskiego Palladium. To genialna i dzisiaj niekwestionowana, najwybitniejsza skrzypaczkę jazzową na świecie! Regina Carter wymyka się komercyjnej sferze muzyki, bo jest ikoną tego, co w wielkiej sztuce najważniejsze: artystką non-konformistką z ogromnym talentem i wielkimi sukcesami. Także w tym roku krytycy i czytelnicy miarodajnego magazynu Down Beat wybrali ją ponownie, jako najwybitniejsza skrzypaczkę roku. Jedyny koncert w Poznaniu jest także symboliczny: amerykańska gwiazda pojawi się przecież w auli UAM, w której odbywają się Międzynarodowe Konkursy Skrzypcowe im. Henryka Wieniawskiego; Regina Carter zna także - jak mi powiedziała - kompozycje Henryka Wieniawskiego i... Komedy".

Dionizy Piątkowski: "Koncert galowy to także okazja przestawienie projektów, jakie przygotowali laureaci Nagrody Ery Jazzu. Na estradzie pojawi się specyficzna Era Jazzu All Stars, czyli laureaci naszej nagrody w swoich autorskich projektach: gitarzysta Piotr Scholz otrzymał Nagrodę Ery Jazzu w 2017 roku, perkusista Adam Zagórski jest laureatem nagrodzonego w 2016 roku kwartetu Zagórski / Skowroński / Mucha / Tuźnik a harmonijkarz Kacper Smoliński to nasz tegoroczny laureat. Teraz wspólnie z basistą Damianem Kostką i saksofonistą Kubą Marciniakiem tworzą Weezdob Collective. Swój nowy zespół (z pianistą Pawłem Kaczmarczykiem) przedstawi gitarzysta Dawid Kostka – także laureat Nagrody Ery Jazzu. Koncerty te będą premierą najnowszych płyt poznańskich jazzmanów”.

O towarzyszących tegorocznej jesiennej edycji Ery Jazzu okazjonalnych płytach przeczytacie u dołu niniejszego wpisu. Tymczasem czekamy na wyjątkowy koncert: 24 listopada w poznańskiej Auli UAM.

* Intimate Adversary

Pierwszą płytą jaka trafiła do mnie z wydrukowanym na okładce rokiem: 2019 (mimo iż premiera płyty to: listopad 2018), jest album "Intimate Adversary" firmowany przez Jack Mouse Group. Liderem formacji jest perkusista i kompozytor wszystkich zamieszczonych na płycie utworów, Jack Mouse. Muzyk, który zaczął grać na perkusji w wieku ...czterech lat, poszczycić się może błyskotliwą biografią obfitującą we współpracę z największymi jazzowymi gigantami jak: Stan Kenton, Clark Terry, Herb Ellis, James Moody, Randy Brecker, Bill Evans, Jon Faddis, czy Bob Mintzer. Od wielu lat perkusista prowadzi też własny skład, którym właśnie jest Jack Mouse Group. Zespół jaki zarejestrował najnowszy album, tworzą wraz z Mousem doświadczeni muzycy amerykańskiej sceny jazzowej: znany z płyt m.in. Johna Pizzarelli i Marii Schneider saksofonista Scott Robinson, chicagowski trębacz Art Davis, gitarzysta John McLean (znany w Polsce z współpracy z Grażyną Auguścik) i wieloletni muzyk legendarnej Thad Jones / Mel Lewis Orchestra, kontrabasista Bob Bowman.

PREMIERA
Jack MOUSE Group: Intimate Adversary
CD 2019, Tall Grass Records TG 8284

Barney's Fife; Old, New & Used Testaments; Intimate Adversary; Adamant Inversary; Nineteen Sixty-Five; Twas Never Thus; Jacomo; Three Heads Are Better Than One; Three Free.

Scott Robinson - saksofon; Art Davis - trąbka, flugelhorn; John McLean - gitara; Bob Bowman - kontrabas; Jack Mouse - perkusja

Program płyty wypełnia w pełni autorski materiał, ukazujący artystę, nie tylko jako znakomitego, pełnego wyobraźni perkusistę i band leadera, ale też jako wytrawnego kompozytora jazzowego. Brzmienie zespołu oparte na saksofonie tenorowym, trąbce i zmysłowych partiach gitary, w pełni odsłania urok każdej z dziewięciu premierowych kompozycji. Zachwycają również mocno wyeksponowane linie kontrabasu Boba Bowmana. Tak jest choćby podczas pełnego melancholii utworu tytułowego, następującego po nim, utrzymanego w klimacie fiesty "Adamant Inversary", czy uroczego i chwytliwego, stylizowanego na klimat lat 40-tych: "Nineteen Sixty-Five".
Mimo iż repertuar koncentruje się na kompozycjach lidera, Jack Mouse Group, zdaje się być formacją w której każdy z instrumentalistów ma możliwość pełnej realizacji w zakresie solowych kreacji i eksponowania indywidualnego potencjału.
Znakomicie prezentuje się zarówno trębacz Art Davis, w którego grze dostrzeżemy silne wpływy takich mistrzów jak Clifford Brown czy Clark Terry, jak dysponujący wyjątkowym tonem saksofonista tenorowy Scott Robinson.
W składzie nie ma fortepianu, wobec czego często jego rolę przejmuje gitara Johna McLeana. Jego solówki z kolei nadają wyjątkowego charakteru takim utworom jak m.in. bluesowy "Old, New & Used Testaments", czy klimatyczna ballada "Twas Never Thus". Ostatni z wymienionych tematów to także okazja zasłuchania się w piękną partię saksofonu Robinsona, której nie powstydziłby się sam Stan Getz.
Zaskakuje zakończenie albumu, którym jest podpisane przez Mouse'a wraz z Robinsonem i Bowmanem "Three Free", w dużej mierze oparte na spontanicznych improwizacjach. To taka "odrobina szaleństwa" na koniec, a zarazem dowód na to że kwintet potrafi się doskonale odnaleźć również w konwencji free jazzu
.

* Telepathy

Saksofonista altowy Christopher Hollyday rozpoczął karierę profesjonalnego muzyka jak 13-latek w roku 1983 wstępując do kwintetu prowadzonego przez swego starszego brata Richarda. Już dwa lata później stanął na czele własnych składów nagrywając i koncertując m.in. z Johnem Medeskim i Cedarem Waltonem, a w roku 1988 występował jako główna gwiazda w legendarnym nowojorskim Village Vanguard, by następnie wstąpić do składu koncertowej grupy samego Maynarda Fergusona. Ze swoim własnym składem alcista koncertował nie tylko w USA, ale też w Kanadzie, Brazylii i krajach europejskich, oraz dokonał nagrań dla renomowanej wytwórni RCA. Na najnowszej płycie Christophera Hollyday: "Telepathy" (pierwszej od 26 lat w roli lidera), towarzyszą mu: trębacz Gilbert Castellanos, pianista Joshua White, kontrabasista Rob Thorsten i perkusista Tyler Kreutel.


PREMIERA
Christopher HOLLYDAY: Telepathy
CD 2018, Jazzbeat Productions 8 88295 80975 7

One of a Another Kind; Hallucinations; Everything Happens; Autumn In New York; I've Got the World on a String; Segment.

Christopher Hollyday - saksofon; Gilbert Castellanos - trąbka; Joshua White - fortepian; Rob Thorsen - kontrabas; Tyler Kreutel - perkusja


Repertuar płyty obejmuje klasyczne kompozycje Freddiego Hubbarda, Buda Powella, Matta Dennisa, Vernona Duke'a, Harolda Arlena i Charliego Parkera.
Materiał podany jest w porywającym wykonaniu, pełnym entuzjazmu i kreatywnych rozwiązań. Tworzony przez Christophera Hollyday tandem z pochodzącym z Meksyku trębaczem Gilbertem Castellanosem, robi doprawdy ogromne wrażenie. W ich dialogach i porywających solówkach dostrzeżemy wyraźny posmak jazzu końca lat 40-tych.
Zarówno zagrane w szaleńczym tempie "One of a Another Kind" Freddiego Hubbarda oraz "Segment" Charliego Parkera, ponadczasowe "Hallucinations" Buda Powella, utrzymane w średnim tempie "Everything Happens" i ozdobione porywającymi partiami fortepianu oraz perkusji "I've Got the World on a String", jak i ciepła ballada Vernona Duke'a "Autumn In New York" (świetna praca kontrabasu Roba Thorstena), to jazz na najwyższym z możliwych poziomie.
Po ogromnych sukcesach w latach 80-tych i 90-tych, kiedy Christophera Hollydaya okrzyknięto jednym z najważniejszych graczy amerykańskiej sceny jazzowej, artysta usunął się w cień estrady przenosząc się do San Diego i bez reszty poświęcając się nauczaniu. "Telepathy" to powrót muzyka na jazzowy piedestał w prawdziwie wielkim stylu.

* nowe płyty

23 listopada ukaże się pierwszy autorski album młodego norweskiego kontrabasisty i kompozytora Juliana Hauglanda. Na debiutanckiej płycie artysty zatytułowanej po prostu: "Julian Haugland" znajdziemy 7 własnych kompozycji muzyka opracowanych na kwartet jazzowy w imponującym składzie: przy saksofonie tenorowym Seamus Blake, na gitarze Bjorn Vidar Solli, a za perkusją Jon Wikan. Utwory wypełniające album to muzyka czerpiąca zarówno z bebopowej tradycji jazzu, estetyki Johna Scofielda, jak rozwiązań właściwych muzyce pop. "Jazz środka", proponowany przez młodego Norwega i jego gwiazdorski skład, mieni się ogromem ciekawych rozwiązań podanych w łatwo przyswajalnej konwencji.

Walfad (We Are Looking For A Drummer) to jedna z czołowych młodych grup polskiej sceny rocka progresywanego. Wodzisławski zespół ma na koncie trzy świetnie przyjęte albumy oraz koncertowe suportowanie takich wykonawców jak Procol Harum czy Marillion. Pod koniec 2017 roku ukazała się solowa płyta lidera formacji, gitarzysty i wokalisty Wojciecha Ciuraja "Ballady bez Romansów". Na szczęście nie przeszkodziło to w realizacji kolejnego albumu macierzystej formacj muzyka. Płyta "Colloids" to kolejny dowód ogromnego potencjału tkwiącego w formacji. Wraz z liderem i twórcą większości repertuaru, zespoł tworzą: Paweł Krawiec (gitara), Dariusz Tatoj (instr. klawiszowe), Radosław Żelazny (gitara basowa) i Jakub Dabrowski (perkusja).

20-lecie stworzonej przez Dionizego Piątkowskiego Ery Jazzu, okazało się wyśmienitą okazją do opublikowania specjalnego 3-płytowego albumu: "Era Jazzu. Gramy już 20 lat!!!". Pierwszą (tytułową) płytę promocyjnego boxu wypełnia 12 nagrań pochodzących z repertuaru artystów jacy na przestrzeni 20 lat pojawili się na krajowych scenach pod festiwalową flagą Ery Jazzu. Znajdziemy tu nagrania m.in. Johna Scofielda, Wayne Shortera, Omara Sosy, Lizz Wright, czy gwiazdy tegorocznej Jubileuszowej Gali, Reginy Carter. Prawdziwie unikatowe nagrania wypełniają drugą płytę zestawu, zatytułowaną "Poznań Jazz Project". To zestaw utworów zarejestrowanych podczas poznańskich koncertów światowych gwiazd (Ron Carter, Chico Freeman, Jean-Luc Ponty, Tingvall Trio) wraz z rodzimymi artystami (Krzesimir Dębski, Dawid Kostka Trio, Piotr Scholz / PJPO, Kacper Smoliński). Trzecim dyskiem jest płyta "From Poznań With Jazz", zawierająca fragment koncertu laureatów przeglądu Blue Note Poznań Competition_2016.

Jubileuszowa Gala Ery Jazzu to okazja prezentacji dwóch premier płytowych młodych poznańskich formacji: Weezdob Collective ("Star Cadillac") i Dawid Kostka Trio+ ("Progression"). Oba albumy ukażą się pod patronatem LongPlay.blox.pl. Specjalnym limitowanym wydawnictwem towarzyszącym premierom obu płyt, jest prawdziwy czarny winylowy krążek: "Poznań Jazz - Young & Power". Pierwszą stronę analogowej płyty wypełniają utwory Weezdob Collective, drugą - Tria Dawida Kostki z udziałem Pawła Kaczmarczyka i Macieja Kocińskiego. Longplay wydany został w limitowanym nakładzie 300 egz i okazać się może prawdziwym "białym krukiem" dla kolekcjonerów. Szef Ery Jazzu obiecuje, iż nie jest to pierwsza i ostatnia płyta winylowa Ery Jazzu.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: R.R., Tall Grass oraz mat. graf. Ery Jazzu

środa, 14 listopada 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

  • Przegląd płytowy (2018/37)

    * Path of June Z Japonii dotarła do nas nowa płyta genialnego gitarzysty i muzycznego innowatora, Takumi Seino . Podobnie jak poprzednie albumy artysty, płyta "

  • Muzyczna Gazeta (2018/12-2)

    * Poznańska Piętnastka, 09.12.2018 W ubiegłym roku pod kierownictwem Macieja Fortuny powróciła na sceny Poznańska Piętnastka - legendarna orkiestra rozrywkowa

  • Przegląd płytowy (2018/36): krajowe nowości

    * Do wszystkich zainteresowanych Nagrany we francuskim Les Studios de Meudon album "To Whom it May Concern" , stanowi podsumowanie 30-letniej kariery jednego z

Iwona GLINKA

Two Minutes

WEEZDOB COLLECTIVE
Star Cadillac

Piotr WOJTASIK
To Whom it May Concern
(2018)

Judith LORICK
The Second Time Around
(2018)

Mike BOGLE Trio
Dr.B!
(2018)

Juliusz Łuciuk
Choral Works
(2018)