Blog > Komentarze do wpisu

Przegląd płytowy (2018/35): nowości

* Star Cadillac

Założona w 2014 roku grupa Weezdob Collective niemal od początku swego istnienia szturmem zdobywa najróżniejsze nagrody i wyróżnienia (m.in. Jazz nad Odrą, Krokus Jazz Festival, Bielska Zadymka Jazzowa czy Blue Note Poznań Competition). W skład kwintetu wchodzą starannie wykształceni w Polsce, Niemczech, Holandii i Danii, młodzi instrumentaliści z Poznania, doskonale odnajdujący się w formule współczesnej muzyki improwizowanej naznaczonej wielkim szacunkiem dla jazzowej tradycji. Ogromnym atutem kwintetu jest własny repertuar budowany przez saksofonistę Kubę Marciniaka, wirtuoza harmonijki ustnej Kacpra Smolińskiego i gitarzystę składu Piotra Scholza. Ostatni z wymienionych muzyków to dziś jedna z najbardziej kreatywnych postaci młodej poznańskiej sceny jazzowej. Muzyk angażuje się w rozmaite projekty, oraz prowadzi niezwykle aktywną Poznań Jazz Philharmonic Orchestra, tworzoną przez grono znakomitych muzyków z Wielkopolski. Piotr Scholz ma też na koncie znakomity autorski album "Suite The Road" (2016) nawiązujący w swym klimacie do orkiestrowo-jazzowych słynnych dokonań Gila Evansa i Counta Basiego. Poza wymienioną trójką muzyków, skład Weezdob Collective współtworzą: znany również z tria swego brata gitarzysty Dawida Kostki, kontrabasista Damian Kostka oraz perkusista Adam Zagórski, którego pamiętamy z kolei z tworzonej wraz z saksofonistą Jakubem Skowrońskim formacji Zagórski / Skowroński Project. W 2015 roku po sukcesie grupy na Lotos Jazz Festival, do jednego z numerów magazynu "Jazz Forum", dołączona została koncertowa płyta zespołu "Live at Radio Katowice" zarejestrowana w Studio Koncertowym Radia Katowice, sygnalizująca iż mamy do czynienia z formacją nietuzinkową, oryginalną i nie podlegającą jakiemukolwiek zaszufladkowaniu. Jednak dopiero rok 2018 przyniósł pierwszy studyjny album grupy: "Star Cadillac", który ukazał się pod patronatem LongPlay.blox.pl.

ALBUM TYGODNIA
WEEZDOB COLLECTIVE: Star Cadillac
CD, WeezArt 001

Lizard's Canteen; Silence; Star Cadillac; Asteroids; Veering Of The Course; Dawg's Love; Hekate; Galactic Collision; Afterthoughts; Internal Anger; Transitions; Back At Lizard's Canteen.

Kacper Smoliński - harmonijka; Kuba Marciniak - saksofony; Piotr Scholz - gitara; Damian Kostka - kontrabas; Adam Zagórski - perkusja

"Star Cadillac" to rodzaj jazzowego concept albumu zabierającego nas, wraz z bohaterem i jego wiernym psem, w podróż po kosmosie własnej wyobraźni. Poszczególne utwory stanowią niejako rozdziały tej muzycznej opowieści, zilustrowanej fantazyjnymi grafikami wypełniającymi starannie przygotowaną książeczkę dołączoną do płyty.
W muzyce Weezdob Collective uwagę zwraca nietypowe instrumentarium kwintetu, w którym zamiast fortepianu pojawia się gitara, a obok saksofonów (tenorowego i sopranowego) - harmonijka ustna, częściej kojarzona z bluesem niż muzyką jazzową. Wszystko to na "Star Cadillac" przyprawione jest szczyptą z umiarem zastosowanej elektroniki. To właśnie charakterystyczne brzmienie zespołu połączone z oryginalną autorską koncepcją, ciekawymi kompozycjami i znakomitym warsztatem instrumentalistów tworzących kwintet, stanowią o wyjątkowości albumu.

Mimo iż mamy do czynienia z pięcioosobowym składem, każdy z instrumentalistów robi wrażenie w równym stopniu zaangażowanego w ostateczny przekaz całego albumu. Harmonijka i saksofon bardzo często grają wspólne partie tworząc wyjątkowo brzmiący dwugłos, genialnie wspierany partiami gitary. Często też oba instrumenty uzupełniają swe partie wzajemnie "dopowiadając" dźwięki. Ogromne wrażenie robi rytmiczna synergia kontrabasu i perkusji, stanowiąca nie tylko mocny i stabilny fundament zespołu, ale też niejednokrotnie przykuwająca główną uwagę (choćby impulsywna gra Adama Zagórskiego w utworze tytułowym, świetna solówka perkusji podczas "Galactic Collision", czy znakomite basowe kreacje Damiana Kostki np. w "Asteroids").
Pośród nasyconych rytmem i dynamiką utworów, w programie "Star Cadillac" znajdziemy też liryczną balladę "Daw's Love", w której przejmującej partii saksofonu towarzyszą słyszane na drugim planie "trele" harmonijki.
Wytchnienie przynosi też oparte na niemal elegijnej melodii "Afterthoughts", ozdobione kolejną na płycie, wyśmienitą solówką kontrabasu, oraz impresyjne "Transitions".
"Star Cadillac" to płyta stanowiąca doskonałą wizytówkę zespołu. Weezdob Collective to formacja o własnym, dokładnie sprecyzowanym stylu, nasyconym ogromną wyobraźnią i indywidualną koncepcją. Oby pierwszy studyjny album tego oryginalnego Kolektywu, okazał się pierwszą z wielu czekających nas jeszcze równie fascynujących jak "Star Cadillac", muzycznych podróży.
Premierze albumu towarzyszyła specjalna promocyjna płyta winylowa wydana staraniem Ery Jazzu: "Poznań Jazz - Young & Power", na której pierwszej stronie znajdziemy zgrabnie ułożony 4-nagraniowy skrót koncepcyjnej całości tworzącej "Star Cadillac"
.

* The Old City

Amerykański kompozytor i perkusjonalista Julian Gerstin na przestrzeni czterech dekad współtworzy rozmaite formacje jazzowe o profilu etnicznym, jak choćby grająca salsę grupa Son de la Calle, czy afrokubański skład Iroko Nuevo. Muzyk dwa lata spędził na Martynice zgłębiając tajniki tamtejszej muzyki ludowej oraz współpracował z artystami z Nigerii, Ghany, RPA, Brazylii, Puerto Rico. Książka "The Musician's Guide to Rhythm" napisana przez niego wspólnie z Kenem Dalluge, uznawana jest za Oceanem za prawdziwą Biblię perkusjonalistów. Mimo, iż Julian Gerstin ma na swym koncie wiele płyt nagranych w rozmaitych składach jak m.in. oktet Joela Harrisona, As Yet Quintet czy grupa Green Mountain Mambo, dopiero wydana w ubiegłym roku płyta "The One Who Makes You Happy" była od początku do końca jego autorskim albumem. Zachęcony sukcesem płyty własnego sekstetu Gerstin, postanowił kontynuować dzieło, czego efektem jest wydany w październiku 2018 roku drugi album firmowany nazwą: Julian Gerstin Sextet. Na płycie "The Old City" wypełnionej autorskimi kompozycjami, liderowi towarzyszy identyczny skład, jak ten znany z ubiegłorocznego krążka, ze znakomitą klarnecistką Anną Paton, trębaczem Donem Andersonem i znanym z formacji Freda Ho kontrabasistą Wesem Brownem na czele. Tym razem jednak Julian Gerstin zaprosił do studia także gości w osobach siedmiu znakomitych muzyków, grających w poszczególnych utworach.

NOWOŚĆ
Julian GERSTIN Sextet: The Old City
CD 2018, Zabap Music

The Old City; Jugo de mambo; Human Element; Pwan lajan-lan; Que guapo es mi compay; Leander's Waltz; The Deaf Singer; Cumbia sin cambio; Soukwe soukwe; Santa Barbara Blues.

Anna Patton - klarnet; Don Anderson - trąbka, flugelhorn; Eugene Uman - fortepian; Wes Brown - kontrabas; Ben James - perkusja; Julian Gerstin - tanbou bele, congas, bongó, bells, shakers; oraz: John Weeks - saksofon; John Wheeler - puzon; Carl Clemens - flet; Lissa Schneckenburger - skrzypce; Keith Murphy - gitara; Matt "Max" Fass - akordeon; Todd Roach - dohala (Iranian drum)

Zestaw 10 autorskich kompozycji Juliana Gerstina tworzących program albumu "The Old City" to prawdziwie orzeźwiająca porcja world jazzu inspirowanego muzyką Kuby, Bałkanów, Martyniki, Kolumbii i Stanów Zjednoczonych. Przy pomocy nasyconej wyrazistą melodyką, pełnej witalności, bogato zaaranżowanej muzyki, artyści zabierają nas w prawdziwą dźwiękową podróż, przez przefiltrowane przez język jazzu rytmy, melodie i elementy kultury różnych części świata.
Julian Gesrtin wykorzystuje imponujący zestaw rozmaitych instrumentów, w tym ludowy bęben z Martyniki tanbou bele i zestaw egzotycznych dzwonków. Mimo iż główne partie melodyczne na płycie należą do klarnetu i trąbki lub flugelhornu, to właśnie rytm stanowi o sile nagrań sekstetu.
Odwołania do muzyki ludowej róznych regionów świata często niezauważalnie przenikają się podczas jednego utworu. Jednak jednoznacznie do folkloru Kuby i estetyki afrokubańskiej nawiązuje otwierający program utwór tytułowy oraz "Jugo de Mambo" i "Que guapo es mi company".
Elementy muzyki bałkańskiej odnajdziemy z kolei w "Human Element" i ozdobionym dźwiękami akordeonu (Matt "Max" Fass) oraz irańskiego bębna dohala (Todd Roach) "The Deaf Singer".
Efektem fascynacji kulturą Martyniki, gdzie Chris Pasin spędził dwa lata, są oparte na rytmie tamtejszego tańca ludowego mazouku: "Pwan Lajan-lan" i "Soukwe Soukwe", a nawiązania do folkloru Kolumbii odnajdziemy w utworze "Cumbia sin cambio".
Chris Pasin nie pominął też tradycyjnego walca ("Leander's Waltz"), zapraszając na sesję nagraniową cenioną skrzypaczkę Lissę Schneckenburger.
"The Old City" to prawdziwy gejzer pozytywnych emocji, przekazanych za pośrednictwem porywającej muzyki.

* Instrumental Chairs

Styl gry niemieckiej pianistki i kompozytorki Fee Stracke charakteryzuje się wyjątkowym brzmieniem i frazowaniem. Jej muzykę poznała Europa dzięki płycie ''Vertreibung aus dem Paradies -New Tunes'' nagranej z własnym kwintetem w roku 2011. Artystka jest współpracownikiem kompozytorki i dyrygentki Hazel Leach, z której orkiestrą koncertuje występując w różnych rejonach Europy. Fee Stracke znamy m.in. z omawianych przeze mnie w tym miejscu płyt: The Composers' Orchestra Berlin "Free Range Music" (2014), Hazel Leach - C.O.B. "Postcard Collection" (2018) i przede wszystkim ze znakomitego albumu "10 nach 10" (2013), nagranego w duecie z saksofonistą Alexandrem Beierbachem. W październiku 2018 roku nakładem wytwórni Unit Records ukazała się płyta "Instrumental Chairs" , nagrana przez pianistkę wraz z gitarzystą Danielem Meyerem, kontrabasistką Berit Jung i perkusistą Hampusem Melinem.

NOWOŚĆ
Fee STRACKE: Instrumental Chairs
CD 2018, Unit Records UTR 4863

Teetisch; Kaffeehausstuhl; Seamless Steel; Freischwinger; Boston Loveseat; Flughafenstuhl; Baukastenmobel; Die Ameise; Windsor Chair; Ulmer Hocker 1-3; Wunderhocker; Teetisch (zusammengeklappt).

Fee Stracke - fortepian; Daniel Meyer - gitara; Berit Jung - kontrabas; Hampus Melin - perkusja

Zadziwiające jest z jakich źródeł czerpią dziś natchnienie i inspirację muzycy jazzowi i jak wyśmienitym okazać się może tego efekt. Do nagrania koncepcyjnej płyty "Instrumental Chairs" ("Instrumentalne krzesła"), niemiecką pianistkę zainspirowały koncepcje projektantów mebli użytkowych, takich jak krzesła czy biurka, ich rozmiary, materiały i kształty. Powstała w ten sposób muzyka stanowi rodzaj ścieżki dźwiękowej opartej na pracy projektantów designerskich mebli (m.in. Erich Brendel, Wera Meyer-Waldeck czy Michael Thonet). Filozofia przyświecająca nagraniu takiej właśnie płyty może okazać się początkowo trudna do zaakceptowania przez konserwatywnych miłośników współczesnego europejskiego jazzu. Wątpliwości rozwiewa jednak uruchomienie płyty w odtwarzaczu i oddanie się zawartej na niej muzyce. Kompozycje skonstruowane są według zasad łączących muzykę z projektami mebli, a więc dużo jest w nich powtarzanych wzorców i elementów pod postacią poszczególnych warstw, dostosowanych do wyznaczonych projektem parametrów.
Mimo włączenia do instrumentarium gitary elektrycznej (znakomity Daniel Meyer), "Instrumental Chairs" odbieramy jako bardzo akustyczny album. W utworach odnajdziemy zarówno dużo zaraźliwych melodii, jak mocno zaakcentowanego rytmu, na którym opierają się poszczególne kompozycje.
Z jednej strony: melancholia, liryzm i ciepło, z drugiej: powstała niczym na desce projektanta, dopracowana muzycznie funkcjonalność każdego zastosowanego dźwięku, jego wysokość i brzmienie.
Pomijając ciężar koncepcji całego albumu; w przypadku "Instrumental Chairs" mamy do czynienia z bardzo intelektualnym europejskim jazzem z najwyższej półki. To doskonała okazja do zapoznania się z muzyką wszechstronnej niemieckiej artystki, przez tych dla których jej nazwisko nie było dotąd znane. Dla pozostałych: możliwość odkrycia ogromnego potencjału twórczego Fee Stracke w ramach znakomitego autorskiego projektu.

* Oblio

Urodzony w Rzymie, a od kilkunastu lat zamieszkały w nowojorskim Brooklynie perkusista Carlo Costa, to muzyk zafascynowany muzycznymi eksperymentami i odkrywaniem nowych dźwiękowych przestrzeni improwizacyjnych. Jego działania na tym polu obejmujące współpracę z muzykami tej rangi co doskonale znani w środowisku awangardy jazzowej: kontrabasista Pascal Niggenkemper, puzonista Steve Swell czy tubista Carl Ludwig Hubsch, sytuują perkusistę w gronie najbardziej kreatywnych postaci nowojorskiej sceny muzyki improwizowanej. W roku 2015 nakładem utworzonej przez artystę oficyny wydawniczej Neither / Nor Records ukazał się album tria Earth Tongues ("Rune") tworzonego przez Carlo Costę wraz z trębaczem Joe Moffettem i tubistą Danem Peckiem. Inna formacja, w którą zaangażowany jest Costa to działająca od kilku lat Natura Morta z altowiolistą Frantzem Loriotem i kontrabasistą Seanem Ali. Skład ten w roku 2017 opublikował intrygującą płytę "Environ".

NOWOŚĆ
Carlo COSTA: Oblio
CD, Neither / Nor Records n/n 011

I; II.

Carlo Costa - instr. perkusyjne

Najnowszy album Carlo Costy zatytułowany "Oblio" (z włoskiego: "Zapomnienie"), wypełniają dwie improwizowane muzyczne formy o złożonych konstrukcjach, zrealizowane solo z użyciem rozmaitych akustycznych instrumentów perkusyjnych. Dla uzyskania odpowiedniego efektu, artysta poza tradycyjnym zestawem perkusyjnym, koncertowym bębnem basowym, misami, dzwonkami i cymbałami, wykorzystuje też dźwięki drewnianych klocków, styropianu, marmuru, łańcuchów i noży, ale też traktowanych w niekonwencjonalny sposób skrzypiec. Poszczególne dźwięki nakładają się, zmieniają i przenikają, tworząc wyjątkowo fantazyjny brzmieniowy kolaż.
Uzyskany efekt może zadziwiać i zdumiewać. Jednak gdy dotrzemy do samego jądra artystycznego przekazu, generowanego poprzez rytmiczną złożoność zestawionych z sobą poszczególnych dźwięków, dostrzeżemy głębokie emocje i natchnienie, które kierują artystą.
Carlo Costa, niczym malarz dźwięków buduje wciągający muzyczny krajobraz mieniący się -raz płynnością i kojącym klimatem, -innym razem pełen dynamiki i uwalnianych emocji.
Awangardowa muzyka Carlo Costy, nie pozwala przejść obojętnie obok jego najnowszego solowego projektu
.

teksty i skany: Robert Ratajczak
fot.: R.R., WeezArt, Zabap Music, Unit, oraz udost. przez Neither / Nor

poniedziałek, 03 grudnia 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

  • Przegląd płytowy (2018/37)

    * Path of June Z Japonii dotarła do nas nowa płyta genialnego gitarzysty i muzycznego innowatora, Takumi Seino . Podobnie jak poprzednie albumy artysty, płyta "

  • Muzyczna Gazeta (2018/12-2)

    * Poznańska Piętnastka, 09.12.2018 W ubiegłym roku pod kierownictwem Macieja Fortuny powróciła na sceny Poznańska Piętnastka - legendarna orkiestra rozrywkowa

  • Przegląd płytowy (2018/36): krajowe nowości

    * Do wszystkich zainteresowanych Nagrany we francuskim Les Studios de Meudon album "To Whom it May Concern" , stanowi podsumowanie 30-letniej kariery jednego z

Iwona GLINKA

Two Minutes

WEEZDOB COLLECTIVE
Star Cadillac

Piotr WOJTASIK
To Whom it May Concern
(2018)

Judith LORICK
The Second Time Around
(2018)

Mike BOGLE Trio
Dr.B!
(2018)

Juliusz Łuciuk
Choral Works
(2018)