Blog > Komentarze do wpisu

Przegląd płytowy (2018/38)

* Maximus

Pianista klasyczny Maksym Rzemiński jest absolwentem Akademii Muzycznej w Krakowie. Na scenie obecny jest od końca lat 80-tych, kiedy rozpoczął regularne występy publiczne zostając laureatem wielu konkursów pianistycznych. Pośród pierwszych sukcesów pianisty warto wymienić zajęcie w wieku zaledwie 13 lat, III miejsca podczas Konkursu Chopinowskiego w Niemczech. Jako artysta szeroko otwarty na Świat Muzyki i tkwiące w nim piękno, oraz jako instrumentalista i wyjątkowy interpretator gotów podjąć rozmaite wyzwania, muzyk postanowił zmierzyć się z magią muzyki filmowej. W roku 2015 ukazał się znakomity album "Inception", będący przeglądem słynnych tematów filmowych, nagranych solo przez pianistę obdarzonego silnie zarysowanym własnym stylem i sposobem interpretacji. Jak okazało się po trzech latach projekt ten doczekał się znakomitej kontynuacji pod postacią płyty "Maximus. The Greatest Movie Soundtracks". Tym razem jednak Maksym Rzemiński zrealizował album wraz z prowadzoną przez Dawida Runtza Radomską Orkiestrą Kameralną, aranżację wszystkich utworów powierzając z kolei, znanemu z formacji Atom String Quartet Krzysztofowi Lenczowskiemu.

NOWOŚĆ
Maksym RZEMIŃSKI:
Maximus. The Greatest Movie Soundtracks

CD 2018, DUX 1511

Kiss the Rain; The Theory of Everything – A Game of Croquet; Dom; Smuga cienia; Twilight – River Flows in You; Farinelli il castrato – Lascia ch’io pianga; Love Affair; Le Onde; Inception – Main Theme: Dream Is Collapsing; Le Professionnel – Chi Mai; The Schindler’s List – Main Theme | Asturias | Main Theme; Bilans kwartalny | Rodzina Połanieckich; Pierwsza; Shine – Tell Me a Story, Katharine; Twilight – Bella’s Lullaby; The Sheltering Sky; Gladiator – Now We Are Free; Twin Peaks – Laura Palmer’s Theme; Arrival – On the Nature of Daylight; Rosemary’s Baby – Sleep Safe and Warm.

Maksym Rzemiński - fortepian; Radomska Orkiestra Kameralna (dyrygent: Dawid Runtz)

Repertuar płyty to nie tylko zestaw tych słynnych i "oczywistych" motywów filmowych z dorobku m.in. Ennio Morricone, Hansa Zimmera, Johna Williamsa, Maxa Richtera, Wojciecha Kilara, czy Krzysztofa Komedy, ale też tematy rzadziej wykonywane i mniej popularne.
Całości słucha się doskonale, mimo iż nie jestem zwolennikiem brzmiącego z pogłosem fortepianu, jaki słyszymy na płycie, a zdecydowanie wolę realizację nagrania robiącą wrażenie jak gdyby instrument stał w pokoju odsłuchowym.
Krzysztof Lenczowski jako aranżer spisał się znakomicie, nie dążąc za wszelką cenę do uzyskania efektu znanego ze ścieżek filmowych, a niejednokrotnie wręcz zmieniając barwę poszczególnych utworów.
Maksym Rzemiński gra kreatywnie, bezgranicznie angażując się w każdy pojedynczy dźwięk. Mimo iż w większości mamy do czynienia z powszechnie znanymi tematami, oryginalne podejście do ich interpretacji odsłania niezwykły dar pianisty do tworzenia własnych kreacji i osobistego sposobu ich przekazu.
To płyta, w którą zarówno można bez pamięci się zasłuchać, jak wykorzystać jako niezobowiązujące, choć doprawdy urzekające tło.

* My Spanish Heart

Należąca do elitarnego grona artystów działających pod auspicjami legendarnej firmy Steinway, mieszkająca w Kanadzie polska pianistka Katarzyna Musiał, z powodzeniem koncertuje jako solistka, kameralistka, a także z orkiestrami w Ameryce Północnej, Europie, Azji i Afryce zachwycając publiczność repertuarem obejmującym rozmaite style, od baroku do współczesności. Artystka jest też współzałożycielką i dyrektorem odbywającego się w Montrealu, dorocznego Festiwalu Stella Musica. Jak dotąd jej talent, błyskotliwy styl i znakomita technika dostrzeżone zostały poza granicami Polski, a niedawny gorąco oklaskiwany występ artystki w prestiżowej Carnegie Hall, potwierdził klasę Pani Katarzyny, jako jednej z najwybitniejszych współczesnych pianistek. W Chicago Classical Review o artystce napisano: „wielki talent obdarzony zdumiewającą techniką i interpretacyjną błyskotliwością”, z kolei New York Concert Review określił jej grę jako „czystą rozkosz... cudownie przedstawioną... przejrzyście precyzyjną… interpretację, która sięgała emocjonalnej głębi przy harmonijnej kolorystyce”, a według Beijing Press Katarzyna Musiał to: „pianistka, która oczarowuje swoich słuchaczy olśniewającą grą”. Dzięki wydanej w Polsce płycie "My Spanish Heart", mamy okazję skonfrontować entuzjastyczne recenzje z własnymi spostrzeżeniami. Album zawiera utwory na fortepian solo hiszpańskich kompozytorów: Isaaca Albeniza, Enrique Granadosa, Joaquina Turiny, Federico Mompou i Manuela de Falli.

NOWOŚĆ
Katarzyna MUSIAŁ: My Spanish Heart
CD 2018, DUX 1448

Isaac Albéniz: Seguidillas, Córdoba, Sevilla (Sevillanas); Enrique Granados: Oriental, Andaluza: Danza de la rosa; Joaquín Turina: Zambra, Danza de la seducción, Danza ritual, Generalife, Sacro-monte; Federico Mompou: Petiteta l´han casada – La dansa de Castelltersol, Dotze cavallers – Galop de cortesía, Original; Manuel de Falla: Danza del molinero (Farruca), Danza del terror, Danza ritual del fuego.

Katarzyna Musiał - fortepian

Pianistka zdaje się być stworzoną do wykonywania muzyki wywodzącej się z Półwyspu Iberyjskiego, w której zakochana jest od wczesnego dzieciństwa.
Szeroka gama muzycznych barw, zaklęte w hiszpańskich nutach uczucia i emocje, zdają się być dla polskiej pianistki naturalnym środowiskiem, z którym jej pianistyczny temperament tworzy zachwycającą słuchacza całość. Jako artystka otwarta na rozmaite formy sztuki pianistka do projektu "My Spanish Heart" podeszła wielowymiarowo, ucząc się również tańca flamenco, gdyż jak twierdzi: pozwoliło jej to bardziej poznać ducha tej muzyki.
Takie potraktowanie muzycznej materii pod postacią przepięknych kompozycji Isaaca Albeniza czy Manuela de Falli, sprawia iż słuchając płyty odnieść można wrażenie, iż pianistka gra nie tylko na klawiaturze fortepianu, lecz całą sobą, bezwzględnie angażując się w każdy dźwięk. W muzyce dostrzeżemy ogrom uczuć i emocji, które obok zachwycającej techniki stanowią równoważny element całości.
Nasączone zarówno liryzmem jak rytmem tematy Albeniza, hiszpańskie tańce Granadosa, nawiązujące w równym stopniu do dokonań Chopina co Debussy'ego i Satiego "Cancons i danses" Federico Mompou, czy wieńczący program płyty set poświęcony muzyce Manuela de Falli, zachwycają od początku do końca, kreując wyjątkowy klimat i emanując szczególnym wdziękiem.

* nowe płyty

- z kraju

"Globulus" to tytuł nowego albumu znakomitego akordeonisty i kompozytora Pawła Zagańczyka, znanego m.in. z dokonań prowadzonej przez siebie formacji Zagan Acoustic, grupy Adam Wendt Acoustic Set, oraz wysmienitej autorskiej płyty "Tango". Nowy album gdańskiego akordeonisty przynosi cztery kompozycje przygotowane przez czterech róznych twórców: Cezarego Paciorka, Macieja Zimkę, Krzysztofa Olczaka i Krzesimira Dębskiego. Bogato zaaranżowane, rozbudowane utwory solista wykonuje z towarzyszeniem zespołu smyczkowego oraz niezwykle aktywnej grupy Neo Quartet. "Globulus" to kolejne wcielenie jednego z najlepszych polskich akordeonistów, łączącego w swej muzyce elementy tanga, muzyki klasycznej i jazzu, a zarazem następny krok w budowaniu wizerunku artysty uniwersalnego i nie bojącego się jakichkolwiek muzycznych wyzwań.

Do grudniowego numeru magazynu Jazz Forum w wersji dla prenumeratorów dołączona została płyta "Kolędy" firmowana nazwiskiem wokalistki Nikoli Lipskiej. To pierwszy album młodej artystki, będącej studentką Beaty Przybytek w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w klasie wokalistyki jazzowej. Program płyty wypełniają stylowe jazzujące aranżacje grającego również na fortepianie Adama Jarzmika, zarówno najpopularniejszych kolęd ("Anioł Pasterzom mówił", "Mizerna cicha" czy "Dzisiaj w Betlejem"), jak tych mniej znanych (np. "O gwiazdeczko" i "O mój Jezusicku"). Staranna instrumentacja i znakomity głos Nikoli Lipskiej, zapewniają muzykę nie tylko idealnie sprawdzającą się w czasie świąt, ale też taką po którą chętnie sięgniemy również później.

Kilka dni temu dotarła do mnie nagrana w 2010, a wydana w 2014 roku czwarta autorska płyta wrocławskiego saksofonisty Aleksandra Koreckiego "Świat Aszkwili". Muzyka kojarzę z współpracy z Brygadą Kryzys, Tymonem Tymańskim, Neumą i Immanuelem, a w ostatnich latach przede wszystkim z zespołem Stanisława Soyki. Zawartość krążka przynosi muzykę zahaczającą o alternatywę i klimaty znane z dokonań Lecha Janerki czy grupy Voo Voo. Wszystko to jednak nasycone jest u Koreckiego subtelną szczyptą jazzu. Lider nie ogranicza się do gry na saksofonie, lecz z powodzeniem sięga też po gitarę i mikrofon, przy którym melorecytuje intrygujące, abstrakcyjne teksty. Sam lider kilka lat temu zapowiadał płytę: "Całość jest wyrazem miłości do życia, czystej natury i boskiej wolności będącej podstawą radości wewnętrznej i spokoju, bez którego zdrowe i szczęśliwe życie nie jest możliwe.”

- ze Świata

Znany z rozlicznych formacji (m.in. JASS, Consort In Motion) oraz współpracy z m.in. Michaelem Batesem, Stefanem Aeby i Andreasem Willersem, szwajcarski puzonista i kompozytor Samuel Blaser, proponuje firmowany własnym nazwiskiem album "Early In The Mornin'". Na płycie towarzyszą mu pianista Russ Lossing, kontrabasista Masa Kamaguchi i perkusista Gerry Hemingway, a gościnnie w nagraniach wzięły udział gwiazdy współczesnego jazzu Oliver Lake (saksofon) i Wallace Roney (trąbka). Blues od zawsze był źródłem inspiracji dla Blasera, a niniejszy album zdaje się w pełni manifestować tę fascynację, łącząc go nie tylko z jazzem, ale też z muzyką country i irlandzkim folklorem. Wielokrotnie nagradzany i wyrózniany przez tak wpływowe media jak The New York City Jazz Record, Downbeat czy Jazz Magazine, kreatywny puzonista po raz kolejny poszerza zakres muzycznych możliwości swojego instrumentu eksponując jednocześnie swój od lat wypracowany styl i oryginalną technikę. Album ukazał się nakładem wytwórni Out Note Records.

Formacja Otto Hejnic Trio pochodzi z Czech, powstała w 2009 roku a trzy lata później zadebiutowała ciepło przyjętym albumem ''One'' (2012), wypełnionym kompozycjami lidera formacji - perkusisty Otto Hejnica. Kontynuacją tego projektu był drugi album tria wypełniony w większości standardami, zatytułowany "Standards One'' (2014). Nowy album składu: "Beauties", to z kolei płyta wypełniona ciekawymi jazzowymi transkrypcjami tematów filmowych. W jej programie znajdziemy m.in. słynny temat Angelo Badalamentiego z serialu "Twin Peaks", instrumentalną wersję tytułowej piosenki z filmu "Love Me Tender", czy główny motyw z "Winnetou". Skład zespołu pod wodzą perkusisty Otto Hejnica, pozostał bez zmian: wraz nim tworzy go wyjątkowy słowacki wirtuoz fortepianu Ondrej Krajnak i jeden z najbardziej wziętych kontrabasistów ostatnich lat, Josef Fečo.

W sierpniu ubiegłego roku w wieku 70 lat zmarł Marián Varga. Słowackiego wirtuoza instrumentów klawiszowych i kompozytora znamy przede wszystkim jako twórcę i lidera genialnej progresywnej grupy Collegium Musicum. Jednym z ostatnich projektów nietuzinkowego artysty była tEóRia OtraSu. Na wydanej w grudniu br. przez wytwórnię Hevhetia płycie "Hudobne Happeningy", znajdziemy niepublikowane dotąd koncertowe nagrania tej efemerydy z lat 2001 i 2002 dokonane w dwóch różnych składach. W obu przypadkach jednak na perkusji gra wieloletni współpracownik lidera i współkompozytor materiału formacji tEóRia OtraSu, Julius Fujak.

"Loving Season" to fonograficzny debiut czeskiej piosenkarki, autorki tekstów i kompozytorki Marty Kloučkovej. Płyta zawiera napisane w ciągu ostatnich pięciu lat piosenki dotyczące miłości i jej rozmaitych postaci. Album firmowany jako Marta Kloučkova Quartet nagrany został wraz z pianistą Vítem Křištanem, kontrabasistą Janem Fečo i perkusistą Markiem Urbánkiem. Gościnnie w nagraniach udział wzięli również gitarzysta David Dorůžka, flecista Oto Reiprich i zespół Clarinet Factory. 12 utworów wypełniających album to autorskie piosenki wokalistki, oparte na wierszach amerykańskiej poetki, Sary Teasdale, dwie przygotowane przez pianistę i aranżera Víta Křištana, oraz "Song for Albert" Davida Dorůžki z tekstem Kloučkovej, tutaj pod tytułem "Blíž".

Kiedy w 2007 roku sardyński trębacz Paolo Fresu, francuski akordeonista Richard Galliano i szwedzki pianista Jan Lundgren opublikowali album zatytułowany "Mare Nostrum", zarówno krytycy jak odbiorcy uznali go za płytę zjawiskową. To muzyka w wyjątkowo liryczny sposób łącząca tradycje kultur każdego z instrumentalistów, a zarazem jawiąca się jako rodzaj ponadczasowego dźwiękowego piękna. Po sześciu latach doczekaliśmy się kontynuacji tego zjawiska pod postacią albumu "Mare Nostrum II" (2016) w niczym nie ustępującemu poprzednikowi, a wręcz odkrywającemu kolejne niuanse zaklęte w potencjale tego składu. Na koniec stycznia 2019 roku zapowiadana jest kolejna odsłona projektu: "Mare Nostrum III".

Francuskiego saksofonistę Emile Parisiena mieliśmy okazję już poznać dzięki serii płytowej "Duo Art'', w ramach której ukazał się jego wyśmienity album nagrany z akordeonistą Vincentem Peiranim: ''Belle Epoque'' (2014). Kilka miesięcy później na rynek trafiła płyta "Spezial Snack" ukazująca dalekie od kameralnego duetu oblicze francuskiego wirtuoza. To jego własny kwartet tworzony przez jak najbardziej klasyczne instrumentarium jazzowe: saksofon / fortepian / kontrabas / perkusja. Kolejną studyjną płytą formacji była: "Sfumato", nagrana w formule kwintetu poszerzonego o gitarę. Nowym albumem składu Emile Parisien Quartet jest zapowiadana na 25 stycznia płyta "Double Screening" wypełniona 14 premierowymi utworami przygotowanymi przez każdego z muzyków kwartetu.

Wielokrotnie nominowana do nagrody Danish Grammy, wokalistka Caecilie Norby proponuje album "Sisters In Jazz". Obdarzona wyjątkowym głosem (chwilami wywołującym skojarzenia z Dionne Warwick z najlepszego okresu) i ujmującym darem interpretacji Caecilie Norby (współpracująca jak dotąd z takimi muzykami jak np. Chick Corea, Dianne Reeves, John Scofield, Mike Stern czy Randy i Michael Brecker) doskonale czuje się w konwencji fusion, muzyce rockowej i formule jazzowej ballady, co udowodniła kameralnym albumem "Just The Two Uf Us" nagranym wraz z Larsem Danielssonem (prywatnie: mężem wokalistki). Na nowej płycie, która ukaże się 25 stycznia artystka proponuje tylko dwie własne piosenki, w pozostałych przypadkach sięgając po dorobek m.in. Betty Carter, Joni Mitchell, Abbey Lincoln, Bonnie Rait i Niny Simone.

teksty i skany: Robert Ratajczak

fot.: DUX

piątek, 21 grudnia 2018, longplay_2010

Polecane wpisy

  • 2019/21: Nowości, premiery i zapowiedzi

    * Klucz do Wszechświata Urodzony w 1971 roku w Pensylwanii Joey DeFrancesco (finalista pierwszego Thelonious Monk International Jazz Competition), już jako 17-

  • 2019/20: Z katalogu wytwórni DUX (2019/3)

    * Bach na trąbkę i organy Muzyka organowa przechodzi w ostatnim czasie prawdziwy renesans popularności. Wydana w stylowej okładce płyta "Bach - Transcriptions f

  • 2019/19: Muzyczna Gazeta

    * Art Post 2/2019 Jak zwykle wyjątkowo punktualnie trafił do nas nowy numer dwumiesięcznika ArtPost . Na 40 stronach Magazynu znajdziemy jak zwykle ciekawe feli

NOWY ADRES

Od 1 marca wszystkie nowe wpisy
publikowane są pod adresem:

longplay1.blogspot.com